Foto Solidair, Karina Brys

Aantal zieke werknemers bereikt triest record: PVDA eist drastische koersverandering

Het aantal langdurig zieken blijft jaar na jaar stijgen. Dat wordt zopas andermaal bevestigd door een studie van HR-dienstverlener Securex. “We gaan van het ene trieste record naar het andere”, zegt Anne Delespaul, PVDA-gezondheidsspecialiste en woordvoerder van Geneeskunde voor het Volk. 

Deze voortdurende stijging van het aantal zieke werknemers is voor de PVDA geen toeval: “Het is het gevolg van het beleid van de afgelopen jaren”, zegt de jonge expert. “Ze maken ons ziek en in plaats van te helpen om te genezen, jaagt onze regering de zieken nog meer op. Er moet dringend een drastische koerswijziging van 180 graden komen. We moeten het fundamentele recht op gezondheid van de werknemers als uitgangspunt te nemen.”

“Deze cijfers bevestigen alleen maar de evolutie die we elke dag op het terrein zien”, stelt Anne Delespaul. “Wij luiden al jaren de alarmbel, net als de vakbonden en andere actoren op het terrein. Overal horen we hetzelfde: de werkdruk wordt ondraaglijk. In de groepspraktijken van Geneeskunde voor het Volk zien we de impact op de gezondheid van de werknemers, die steeds meer op hun tandvlees zitten.”

De grootste oorzaak van de toename van arbeidsongeschiktheid is volgens de PVDA het feit dat de regering ons langer doet werken en snoeit in alle maatregelen die het werk verlichten. “Wij waarschuwen al tien jaar dat langer werken zal leiden tot een toename van het aantal langdurig zieke werknemers. Uit een recente studie die we met Geneeskunde voor het Volk voerden, blijkt dat de overgrote meerderheid van onze patiënten boven de 59 jaar niet langer ‘normaal’ kan blijven werken. Zij moeten de kans krijgen om te stoppen of om echt aangepaste werk te krijgen. Hoe kunnen ministers denken dat een bouwvakker die op zijn 16 of 18 jaar begon, nog steeds normaal kan werken op 60 jaar? In de meeste gevallen schreeuwt zijn rug het elke dag pijnlijk uit dat het onmogelijk is”, aldus Anne Delespaul uit.

De PVDA eist een drastische koerswijziging en staat volledig achter het 65-60-55-plan dat door heel wat vakbondsinstanties naar voren wordt geschoven. In dit plan verdedigen zij de mogelijkheid tot tijdskrediet vanaf 55 jaar en een algemeen recht op brugpensioen of vervroegd pensioen vanaf 60 jaar.

Daarnaast toont de studie van Securex ook hoe steeds meer jonge werknemers langdurig ziek worden. “Ook zij zijn het slachtoffer van de grote druk op de arbeidsmarkt, waar hyperflexibiliteit en onzeker werk de nieuwe norm zijn”, zegt Anne Delespaul. “En we zien ook hoe moeilijk het voor jonge ouders is om hun werk en hun gezinsleven te combineren. Dat is normaal: hoe kun je je gezinsleven organiseren als je je werkrooster maar een week op voorhand of zelfs pas op de dag zelf kent?”

Ook op dit punt eist de PVDA dat de overheid van koers verandert. Anne Delespaul: “Steeds meer jongeren worden geconfronteerd met psychosociale problemen en lopen risico op een burn-out. Er moeten structurele maatregelen worden genomen om de werkdruk te verminderen. In plaats van de mogelijkheden voor tijdskrediet te beperken, is het noodzakelijk om de mogelijkheden voor arbeidstijdverkorting voor alle werknemers te verruimen.”

De PVDA zal deze werknemers de komende weken en maanden niet laten vallen. De linkse partij zal al haar energie aanwenden om deze mensen te verdedigen en zal dit thema centraal stellen in de verkiezingscampagne van mei 2019.

Persdienst PVDA

Commentaar toevoegen

Reacties

Heb altijd in de auto-industrie gewerkt. Nl. Op Opel in Antwerpen. Had daar 28 jaar dienst. Werk nu bij Daf in Oevel. Heb altijd in ploegen gewerkt. Word dat bij zware beroepen gerekend of niet? Ben nu 58 jaar en begin artrose te krijgen aan mijn handen . Kan ik op 60 jaar op pensioen ?.
Die cijfers zijn natuurlijk al een slag in het gezicht van alle werkmensen die in deze toestand zitten. Van 1md tot 1 jaar ziek, of langer dan 1 jaar ziek. Maar ze zijn NIET VOLLEDIG !! Al de mensen die uit die grote massa langdurig zieken gegooid worden door de Adviserend geneesheer van het Ziekenfonds, kun je daar niet tussen gooien, dus eigenlijk zijn er veel meer dan er daar staan. Als je de langdurig zieken voor een fait accompli zet, en zegt : ofwel terug gaan werken, of andere gaan stempelen dan staan die niet in de percentages hierboven. MAAR ZE ZIJN ER WEL !! EN HET GAAT NIET OM EEN PAAR TIENTAL WERKNEMERS. HET ZIJN ER DUIZENDEN. Maar nu zijn ze niet langer langdurig ziek. Ofwel zijn het werklozen, ofwel werken ze zich helemaal kapot tot ze ontslagen worden, en toch moeten gaan stempelen. Maar dat klinkt niet ZO VIES hè. En dat is geen fabeltje. Heb het zelf meegemaakt. Wegens zware rugpijn moeten thuisblijven, en begonnen met 3 x / week revalidatie te doen. Na 5 maand (ik moest dan nog minstens 2 maand revalidatie blijven doen) moet bij bij de Adviserend geneesheer van het Ziekenfonds. Die kwibus heeft mijn dossier nog NIET BEKEKEN ! Er werd mij gewoon gezegd dat ik 1/ ofwel direct terug voltijds moest gaan werken of 2/ gaan stempelen. Ik was op dat ogenblik juist 3 maanden weduwe. Ga er maar aan staan !! Dus cijfers ZEGGEN NIET DE VOLLEDIGE WAARHEID !!! Dank zij de empathie van deze dokter, en de medewerking van mijn bazen die geen moeite deden om mij geen zware jobs te laten doen ben ik nu al 5 jaar een erkende mindervalide. Ben ik vet mee hè.... Een alleenstaande in een rolstoel kan echt genieten van haar aalmoes van een pensioentje... Bedankt mannen & vrouwen in Brussel. Ik draag jullie in mijn hart tot mijn laatste ademsnik !!
Eind 1999, ben ik tijdens mijn werk onwel geworden. Vreselijke hoofdpijn en vermoeide sieren. Van de dokter kreeg ik 14 dagen ziekteverlof en hij zei: binnen 14 dagen ga je terug werken. Het werd even stil in het kabinet. Na wat stilte van beide kanten zei ik: Ik vermoed dat ik nooit meer vast in dienst zal werken. Ik voel mijn eigen lijf hele dagen branden. Ik was toen 47jaar. Ik heb een zware burnout gehad. Ik ben naar de adviserende dokter van het ziekenfonds geweest en na een lang gesprek oordeelde hij dat ik niet meer moest gaan werken. Ik moest wel naar een psychiater gegaan en die stelde me voor om medicatie te nemen, die ikzelf heb geweigerd. Ik dacht- ik heb tijd om te genezen en wil geen medicatie nemen, ik zal er zo wel doorkomen door gesprekken te doen.Na een goed jaar heb ik dan ontslag genomen om medische redenen. Ik ben de dag nadien gaan doppen en na +- 7 weken. Waarom schrijf ik dit: om mensen aan te moedigen van naar hun lichaam te luisteren en mondiger proberen te zijn. Eerlijk blijven in hetgeen je zegt aan mensen. Als je eerlijk bent bij de dokter dan zal hij/zij je heus niet in de steek laten. Als minister De Block (een mijn been) gaat bepalen wanneer mensen weer gezond genoeg zijn om te kunnen werken, dan ga ik mee op de barricaden staan en betogen . Waar gaat het hier naartoe? hoeveel meer ùensen met een burnout zullen er nog bijkomen. Het cijfer is al hoog genoeg.
jullie hebben 100% geljk !