Begroting provincie Antwerpen 2014 :: De kracht van… verarming

auteur: 

Webteam PVDA

Op de provincieraad van Antwerpen reageerde PVDA-provincieraadslid Kris Merckx op de begroting 2014 en de plannen van de N-VA, die de vergadering leidde. Hij verzet zich tegen sociale afbraak en het neoliberale pad. Als men eindelijk eens zou kiezen voor een rechtvaardige fiscaliteit zou kiezen, zou men niet langer de zwakste schouders de zwaarste lasten moeten doen dragen. Lees zijn betoog.

Dit is een ingekorte versie, wie de volledige versie wil lezen, kan hier terecht.

“Het aan ons voorgelegde budget 2014 en de Meerjarenplannein (MJP) 14-19 stuurt ons nog verder op dit heilloze neoliberale pad. Daarom zal de PVDA ze ook niet goedkeuren.”, zei Kris Merckx allereerst.

Daarna deed hij echter een warme oproep:  “Kies nu eens eindelijk voor een rechtvaardige fiscaliteit die de superrijken doet betalen voor de crisis. Hou op met bij elke raad en commissie, die neoliberale mantra te herhalen dat alleen maar besparen en besparen – op jobs en sociale initiatieven – ons kan redden.”

Niet alleen de PVDA zegt dat. Kris Merckx wijst op het volgende: “Voor het alternatief van een rechtvaardige fiscaliteit kregen we het laatste jaar zelfs steun vanuit de studiedienst van het IMF, nu niet bepaald die van de PVDA. Ferdi De Ville en Sacha Dierckx, beiden verbonden aan de Vakgroep Politieke Wetenschappen van de Universiteit Gent en actief bij Poliargus, schreven daarover op 23 januari van dit jaar in een Opinie in De Morgen: “Het IMF slaat een opmerkelijk ‘mea culpa’. Het bekent dat het jarenlang de ‘fiscale multiplicator’ onderschat heeft. In mensentaal: elke euro besparing door de overheid zorgt voor meer dan een euro minder economische productie. Besparingen, zeker in crisistijden, verergeren dus de budgettaire en economische toestand van landen, en storten een land in een infernale spiraal. In het algemeen, aldus het IMF, zijn besparingen op de overheidsuitgaven economisch slechter dan belastingverhogingen, zeker in een recessie.”

Vervolgens lijstte hij enkele concrete maatregelen op die de besparingslogica tegen kunnen gaan. Zo zei hij:

“Ten eerste. De invoering van een vermogensbelasting op de grote fortuinen boven 1 miljoen euro, de zogenaamde miljonairstaks.”

“Ten tweede. Kom op voor de opheffing van het bankgeheim voor efficiënte strijd tegen de fiscale fraude. Zodat het niet langer kan dat een bedrijf als Omega Diamonds – door de voorzitter van de Liga van de Rechten van de Mens omschreven als een criminele organisatie – een fraude van bijna 2 miljard euro kan afkopen met 150 miljoen. Zodat we beschermd zijn tegen de strooptochten van Bois Sauvage en andere wilden uit de financiële jungle beter bekend als ‘beurs’ of ‘haute finance’.”

“Ten derde. Laat ons ook op creatieve wijze zoeken hoe we, via selectieve provinciale belastingen, grote erg winstgevende bedrijven en financiële instellingen op ons grondgebied kunnen verplichten een serieuze bijdrage te leveren.”

Vlaamse regering gebuisd

Hij zag de budgetbespreking ook als een gelegenheid om punten uit te delen voor het gevoerde en het geplande beleid. De Vlaamse regering kreeg punten van hem.

De Vlaamse minister van Binnenlandse zaken Geert Bourgeois (N-VA) en zijn collega’s van de Vlaamse regering: gebuisd op vier hoofdvakken.

Een. Zij hebben de Vlaamse Interne staatshervorming (ISH) misbruikt voor een besparingsoperatie. Er is geen eerlijke en totale verevening gekomen, heel wat nuttige provinciale initiatieven sneuvelen daardoor, krijgen geen steun meer of een verminderde.

Twee. Al even erg is dat deze ISH niét leidt tot meer efficiëntie. Niet voor niets beschreef prof. Reynaert op het VVP-colloquium de nieuwe Vlaamse staatsstructuur als ‘de Vlaamse Big Mac’. Een Big Mac met veel te veel lagen die elk hun eigen laag zo dik mogelijk proberen smeren, desnoods ten koste van de andere lagen. In het steriele gevecht daar rond hebben onze gedeputeerden en hun hoofdambtenaren dit jaar heel veel energie moeten verspillen. En nergens is het volk er beter van beter van geworden.

Drie. In september heeft de Vlaamse regering, zonder overleg, een bijkomende besparing van 7 miljoen aan onze provincie opgelegd. Onze inkomsten uit het provinciefonds bedragen nog slechts bijna een derde van 13 jaar geleden.

Vier. De fameuze BBC, Beleids- en Beheerscyclus, misschien goed qua uitgangspunten, is zo stuntelig aangepakt dat hij voorlopig het tegenovergestelde bereikt van wat, althans officieel het doel was: de hoofdgebruikers, provincie- en gemeenteraadsleden, op klaardere wijze informatie en inzicht bieden over beleidsdoelstellingen, financiële keuzes en uitgaven. Op de commissies was iedereen het er over eens dat we, wat inzicht en informatie betreft, voorlopig veel slechter af zijn dan voorheen. Een departementshoofd gebruikte niet voor niets de term ‘het monster van de BBC’.

“En zo komen we bij het rapport van leerling nummer 2 van de budgettaire klas, onze deputatie. Ook hier luidt het verdict: gebuisd.”

Om dit te staven, wees hij onder andere op het volgende: “Gedeputeerde Caluwé heeft zelf toegegeven dat men volop in de trukendoos heeft gegraaid. Ontvangsten hoger inschatten, niet bestede kredieten (‘de onderbenutting’) op voorhand meerekenen en het oneigenlijk gebruik van 2,5 miljoen van het Rampenfonds”

Hij concludeerde: “Indien de federale regering Di Rupo zo’n begroting presenteert dan schieten de Jan Jambons en Zuhal Demirs met luide stem giftige pijlen af in het halfrond: ‘trukendoosbegroting’, ‘eenmalige operaties’, ‘geen moed om structurele maatregelen te nemen’, ‘window dressing’ enz. Het kot is dan te klein. Nu de veranderaars hier zelf aan de macht zijn hebben we dat van hun fractie hier alvast niet gehoord.”

Met de hulp van Ronny Struyf goot Kris Merckx zijn betoog ook in een visuele presentatie. Die kan je hier bekijken.