Begrotingscontrole: een hutsepot aan (nieuwe) taksen en meer flexibiliteit

Op maandag 4 april zaten de topministers terug rond de tafel rond de begrotingscontrole. Het gat in de begroting bedraagt 2,3 miljard euro. Nieuwe taksen staan op het menu, maar ook de  flexibilisering van de arbeidsmarkt, een plan van CD&V-minister Kris Peeters. Geen spoor van maatregelen die het geld bij de miljonairs en hun bedrijven zullen halen.

Rond verschillende maatregelen is er reeds een grote mate van eenheid tussen de regeringspartijen:

1) De extra kosten voor de opvang van de vluchtelingen en de terreurbestrijding, goed voor 400 miljoen euro, worden uit de begroting gehouden. Wordt dit tekort aanvaard door Europa, dan worden er geen compenserende maatregelen voor gezocht.

2) De regering behoudt de maatregelen die door het monitoringcomité[1] werden geschrapt als ‘opbrengst onzeker’. Het gaat over 100 miljoen euro besparingen in de federale administratie, 100 miljoen euro besparingen in de Sociale Zekerheid en 250 miljoen euro taksen uit vastgoedfondsen.

3) De regering wil opnieuw hogere accijnzen op diesel en tabak en wil gokbedrijven extra belasten (100 miljoen).

4) Er zal nog eens 40 miljoen bespaard worden door de voorwaarden voor economische werkloosheid te verstrengen en door een betere controle op de aanvragen van het gemotiveerd tijdskrediet.

Spanningen binnen de regering

Ondanks bovenstaande maatregelen moet er nog steeds een gat van meer dan 1 miljard euro dichtgereden worden. Dit zorgt voor de nodige spanningen tussen de regeringspartijen. N-VA haalt die 1 miljard liefst uit de sociale zekerheid. Maar MR, Open VLD en CD&V staan op de rem. Voor Premier Michel is er haast bij. Hij wil de begrotingscontrole snel afronden “zonder te bruskeren”[2] en “liefst voordat de onderzoekscommissie over de aanslagen de regeringspartijen opnieuw uit elkaar speelt”[3].

Begrotingsgat vullen met ‘flexibeler werk’?

Enkele weken geleden, op 22 februari, stelde CD&V-minister van Werk Kris Peeters een nota voor over “meer werkbaar werk met regels op maat”[4]. Zijn plan is een pleidooi voor meer flexibiliteit op de werkvloer, minder regels en een versoepeling van de arbeidsmarkt op verschillende domeinen. Peeters leit voor de invoering van ‘uitzendarbeid voor onbepaalde duur’, voor ‘nul-urencontracten’ in de plaats van deeltijds werk, voor de anualisering van de arbeidstijd, … Al deze zaken flexibiliseren de arbeidsmarkt, bouwen de sociale bescherming af en komen tegemoet aan de verzuchtingen van de patroons. Voor de werknemers beloven ze niet veel goeds. (Voor een analyse van deze voorstellen lees het artikel 'Nieuwe deeltijdse arbeid: (vooral) vrouwen als een jojootje aan een touw' van Peter Mertens).

Nochtans hebben al deze maatregelen geen direct financieel effect op de begroting. Toch hopen sommige regeringspolitici om de Europese commissie via een grote hervorming van de arbeidsmarkt aan te zetten tot een soepelere opstelling. Zo zou België tegen eind april aan Europa een begroting kunnen voorleggen met een groter tekort dan eigenlijk toegelaten is. Voor een grote hervorming is de tijd wellicht zeer beperkt maar men mag ervan uitgaan dat sommige flexibiliteitsvoorstellen van Kris Peeters op de onderhandelingstafel liggen. De Tijd schrijft daarover: “Open VLD en N-VA willen wel van het momentum gebruik maken om te hervormen. ‘We beseffen dat we niet alles kunnen binnenhalen, maar er moet iets van hervormingen inzitten’, klinkt het bij de N-VA.”[5]

Miljonairs en bedrijven ontspringen weer de dans

Enkele weken geleden besliste de Europese Commissie om het Belgisch systeem van de Excess Profit Rulings (lees: voordelige belastingsregels) voor multinationals te vernietigen. De Europese Commissie eist dat België de 942 miljoen euro terugvordert van de bedrijven die gebruik maakten van die Excess Profit Rulings. 942 miljoen extra inkomsten zou in één slag bijna de helft van het gat in de begroting voor dit jaar kunnen opvullen. Toch besliste N-VA-minister Johan Van Overtveldt dat niet te doen. België tekende zelfs beroep aan tegen de Europese beslissing tot terugvordering. Hiermee volgt deze federale regering consequent het N-VA-motto om de miljonairs en hun grote bedrijven te ontzien en de inspanningen uitsluitend bij de werkende bevolking te leggen. Dit terwijl de ‘Panama Papers’ aantonen dat deze miljonairs en hun grote bedrijven naar hartelust belastingen ontduiken.

 

[1] Federale instelling die de begroting opvolgt

[2] De Tijd, 5 april 2016

[3] De Morgen, 5 april 2016

[4] http://www.krispeeters.be/sites/krispeeters/files/wwww_tekst_nederlands.pdf

[5] De Tijd, 5 april 2016

Labels