Foto Julie Kertesz/Flickr

Crevits zet klok terug richting onderwijs voor elite

Mie Branders, gemeenteraadslid in Antwerpen en onderwijsspecialist voor de PVDA

Het kleinste kind weet dat dezelfde kansen voor de rijke en de arme kinderen pure fantasie is. Als je echt gelijke rechten wil, moet je extra middelen inzetten om de ongelijkheid te verminderen. Door nu de extra middelen van het gelijkeonderwijskansendecreet voor achtergestelde kinderen af te schaffen gaat Crevits de ongelijkheid terug groter maken. Gemeenteraadslid en PVDA-onderwijsspecialiste Mie Branders verwijt de Vlaamse regering zo terug naar een onderwijs voor de elite te gaan.

Mie Branders. Deze maatregel is gewoon onbegrijpelijk en bijzonder hypocriet. Is het een christendemocratische reflex in de zin van “iedereen is voor ons gelijk”? Laat me dan de Franse schrijver Anatole France citeren, die eind 19de eeuw al schreef: “De wet verbiedt, in zijn majestatische gelijkheid, zowel de rijken als de armen onder bruggen te slapen, in de straten te bedelen en brood te stelen”. Het is gemakkelijk om te zeggen: “Iedere Belg is gelijk voor de wet en heeft dezelfde rechten”. Maar het kleinste kind weet dat dezelfde rechten voor de rijke en de arme pure fantasie is. Als je gelijke rechten wil, moet je extra middelen inzetten om de ongelijkheid te verminderen. In het onderwijs is de vraag: hoe krijgen we iedereen samen tot aan de meet? Hoe zorg je ervoor dat alle leerlingen hun onderwijs afsluiten met een diploma? Hoe zorg je ervoor dat ze allemaal dezelfde kansen krijgen, ongeacht waar ze geboren zijn?

In Antwerpen verlaat 28% van de jongeren het middelbaar onderwijs zonder diploma. Dat is niet zomaar een fait divers, dat is schuldig verzuim tegenover een hele generatie !

Crevits en N-VA zeggen dat de vorige ministers van Onderwijs te veel geld staken in dat soort maatregelen ten gunste van de zwakkere groepen. Ze willen komaf maken met dat soort “socialistische verspilling”.

Mie Branders. Jan Vrancken, de armoedespecialist, geeft daar in zijn boek Thatcher aan de Schelde een heel sterk antwoord op: mensen in die in armoede leven, hebben al heel wat minder gekregen van de samenleving dan hun welstellende medeburgers. Vandaar dat er diezelfde samenleving juist meer moet investeren in hen in plaats van minder. Kijk, ik heb zeven jaar kunnen studeren dankzij een studiebeurs, ik pik heel wat cultuur op in onze CC’s die niet zouden kunnen overleven zonder overheidssteun, ik maak gebruik van de bib, etc. Mensen in armoede staan op overlevingsmodus. En daar zit een avondje in de Singel niet bij. Bovendien is ons aanbod jammer genoeg nog steeds voor het grootste deel afgestemd op een blank en hoger opgeleid publiek. Dat is niet normaal na 50 jaar migratie.

Mensen in armoede kunnen minder dan de andere gebruik maken van alles wat er is in de samenleving om hun kansen te vergroten. Daarom is het absoluut nodig om extra’s uit te trekken voor mensen met een minder goede startpositie. In feite heeft de samenleving tegenover hen een schuld af te betalen. Als Crevits de extra’s van het GOK-decreet nu wil afschaffen, dan krijg je meer uitval op het einde van de rit en nog meer segregatie, een kloof tussen opgeleiden en mensen zonder diploma.

En bij segregatie is niemand in de maatschappij gebaat.

Mie Branders. Ides Nicaise heeft dat heel overtuigend uiteengezet in zijn boek De school van de ongelijkheid. De sociale segregatie in de scholen is vandaag een realiteit, zo stelt hij vast, en die zorgt ervoor dat je ook een segregatie krijgt in de samenleving. Groepen groeien uit elkaar en kennen elkaar steeds minder. Je krijgt veel sneller een wij-zij-verhaal en dat zorgt voor fricties in de samenleving. Onze kinderen begonnen in de lagere school in een mooi gemixed wijkschooltje en op het einde van het ASO bleven er nog twee jongens van een andere origine over : beiden kinderen van hoogopgeleiden. Onze kinderen zijn daardoor hun sociale contacten onder niet-belgische leeftijdsgenoten geleidelijk verloren. En zo begrijpen veel van de blanke Belgische kinderen de levenssituatie van de andere kinderen niet. En dat is niet goed, want zij worden straks de architecten of ingenieurs die de metsers aan het werk moeten zetten of de dokters die patiënten moeten verzorgen met een andere achtergrond…

En heel veel onderzoek toont het ook aan: een ongelijke samenleving is een gevaarlijke samenleving voor iedereen en de verschillen wegwerken maakt juist dat die samenleving veiliger en democratischer wordt. Als de samenleving het gevaar van de sociale segregatie wil vermijden, moet ze vooral meer investeren in gelijke kansen van de kinderen vanaf een heel jonge leeftijd.

En dat past duidelijk niet in de maatschappijvisie van deze rechtse regering…

Mie Branders. Van deze viptentregering, zoals Tom Lanoye zegt… Het meest schrijnende is dat de rechtse politici die maatschappelijke verantwoordelijkheid ontkennen en dat ze de schuld voor bijvoorbeeld de schooluitval bij de mensen zelf leggen. De ouders sturen hun kinderen niet snel genoeg naar de kleuterschool, ze komen niet naar de oudervergaderingen, ze vinden zelf de school niet belangrijk, ze zijn zelf niet gemotiveerd en ze motiveren hun kinderen niet voor de school… Dat soort redeneringen.

Ondertussen is de capaciteit van de Antwerpse kleuterscholen vol. Er kan geen kleuter meer bij. En zoals het orkest van de Titanic lustig verder speelde, zo beslist diezelfde overheid om voorlopig geen scholen meer meer te bouwen. En nu zou Crevits de kinderen die toch een plaats op een school gekregen hebben, nog een deel van de middelen afnemen? Wat was hun verkiezingsslogan ook al weer? Voor een warme samenleving?

Deze maatregel van Crevits komt dan ook nog eens boven op al die andere besparingen in het onderwijs…

Mie Branders. Ze gaan geen scholen meer bouwen, ze gaan het capaciteitstekort in de grote steden niet oplossen, ze gaan het kindergeld verminderen voor grote gezinnen, naschoolse opvang wordt bijna onbetaalbaar duur, leerkrachten blijven voor veel te grote klassen staan…

Kortom, we keren terug naar het elite-onderwijs. (fel) En ze steken het niet eens onder stoelen of banken dat dat nu juist de bedoeling is. Zij catapulteren ons terug naar de tijd van mijn ouders, die niet konden studeren omdat mijn grootouders dat niet konden betalen. Tenzij de pastoor een oogje op hen had laten vallen, en ze uitkoos wegens hun intelligentie. Maar dan wel op voorwaarde dat zijn carrièreplanning (lees priester of non worden) werd gevolgd. Of naar de tijd van de eerste generatie migranten. Hun kinderen, de tweede generatie Marokkaanse meisjes, werden integraal naar de beroepsschool verwezen, naar snit en naad. Allemaal. Er was niemand die oog had voor al dat talent dat ontwikkeld kon worden. Wil Crevits terug naar zo’n achterhaalde situaties ? Dat is ronduit een schande! En een reden te meer om de volgende weken in actie te komen.