Foto Solidair

“De hoofddoek verbieden zal niet tot integratie leiden”

auteur: 

Webteam PVDA

In het Franstalige weekblad LeVif/L’Express werd PVDA-volksvertegenwoordiger en partijwoordvoerder Raoul Hedebouw geïnterviewd over de scheiding tussen kerk en staat. “Sommige politici gebruiken het debat over scheiding tussen kerk en staat om één enkele godsdienst op de korrel te nemen: de islam.”

Nicolas De Decker (Le Vif/L’Express)

In Franstalig België staat de scheiding tussen kerk en staat weer in het hoog op de politieke agenda. De PVDA bleef tot nu toe discreet in dit debat. “Dat betekent niet dat we daarover niets te zeggen hebben”, zegt Raoul Hedebouw, volksvertegenwoordiger en woordvoerder van de radicaal-linkse partij, “maar men heeft ons nu eenmaal dat sociaaleconomisch etiket opgekleefd, waardoor we weinig vragen krijgen over andere kwesties.” Waarvan akte.

LeVif/L’Express. De partij DéFI (het vroegere FDF, n.v.d.r.) wil de scheiding tussen kerk en staat verankeren in de grondwet. Ook tal van politici van MR (liberalen, n.v.d.r.), en zelfs bij de PS, zijn voorstander. Waarom zwijgt de PVDA daarover?

Raoul Hedebouw. Het is opmerkelijk dat ze deze discussie uitgerekend nu lanceren, want dat is op zich al een politiek statement. Wat nu voorrang moet krijgen, is de strijd tegen terrorisme. Ik krijg de indruk dat sommigen het debat over de grond van de zaak ontwijken en liever hun eigen stokpaardjes berijden. Door het fenomeen terrorisme en – een vermeend tekort aan – scheiding tussen kerk en staat in één adem te vernoemen, suggereer je een oorzakelijk verband dat er volgens ons niet is.

De timing van de discussie wekt argwaan over de achterliggende bedoelingen

In Luik is een soortgelijk debat gevoerd rond de wenselijkheid van gebedsruimtes op de werkplek. PVDA is daar geen voorstander van, maar ook daar wekt de timing van de discussie argwaan over de achterliggende bedoelingen. Het speelt in de kaart van extremisten, jihadisten, salafisten of rechtse partijen die een hele bevolkingsgroep tot zondebok maken als het over terrorisme gaat. De PVDA heeft heel wat te vertellen over scheiding tussen kerk en staat , maar om de strijd tegen terrorisme vooruit te helpen, moeten we nu op andere zaken focussen.

We hebben een zespuntenplan uitgewerkt, waarmee we onder meer de ronselaars en de haatpredikers willen aanpakken. Zij vormen de netwerken die terrorisme mogelijk maken en ontmanteld moeten worden. Daar moeten dus ook de nodige middelen voor worden ingezet. Maar de federale regering heeft net beslist om het aantal onderzoeksrechters te verminderen …

LeVif/L’Express. De scheiding tussen kerk en staat behoort volgens u dus niet tot die gemeenschappelijke sokkel van waarden die volgens Ducarme (MR) gedefinieerd moeten worden in de grondwet?

Raoul Hedebouw. Ik zou wel eens willen weten welke waarden wij delen met Denis Ducarme. Wat verstaat hij onder neutraliteit van de staat? Dat achterpoortje in de strafwet, waarmee multimiljonairs hun proces kunnen afkopen, is dat de neutraliteit van de staat? Als hij daarover wil discussiëren: graag! En hoeveel arbeiders zijn vandaag rechter in België, en hoeveel leiden er een belangrijke instelling? Als op die manier over neutraliteit gepraat kan worden, dan gaan we mee. Jammer genoeg is dat niet het debat dat Denis Ducarme bedoelt …

Als je een debat wilt over het religieuze gegeven in onze samenlevingen, dan moet je ook het probleem van het racisme aansnijden

LeVif/L’Express. Het zou vooral gaan over uiterlijke tekenen van religieuze overtuiging…

Raoul Hedebouw. In dat geval, ga je dan ook T-shirts van Coca-Cola verbieden, of kledij van het merk Chevignon? Maar ik heb niet de indruk dat de politieke wereld dáárover wil praten. Politici als Denis Ducarme gebruiken het debat over scheiding tussen kerk en staat om één enkele godsdienst op de korrel te nemen: de islam. Dat is het probleem. Voor alle duidelijkheid: de PVDA is een marxistische partij, en we zijn voor de scheiding van kerk en staat. Maar je mag de strijd daarvoor niet loskoppelen van de strijd tegen racisme.

Dat is het grote verschil met de vroegere strijd van socialisten en liberalen tegen de oppermachtige katholieke kerk, waarvan de belangen op duizend en een manieren verstrengeld waren met die van de staat. Vandaag is de islam niet oppermachtig in België, het is integendeel de religie van een bevolkingsgroep die gediscrimineerd wordt. Alle rapporten wijzen het uit: België behoort tot de meest discriminerende landen van Europa. Als je een debat wilt voeren over het religieuze gegeven in onze samenlevingen, dan moet je ook het probleem van het racisme aansnijden, een probleem dat bovendien een taboe is geworden!

Werk is de belangrijkste factor om integratie te bevorderen

LeVif/L’Express. Hoe dan ook hebben CD&V en N-VA de deur voor meer scheiding tussen kerk en staat gesloten …

Raoul Hedebouw. Ja, omdat België nog een ander taboe heeft: de prominente plaats van de katholieke godsdienst. Als we toch over scheiding tussen kerk en staat bezig zijn, moeten we het ook even hebben over al die onderwijsnetten. De PVDA is voorstander van één enkel net voor onderwijs in België, een openbaar net, want die scholenmarkt richt nu een verwoestende sociale selectie aan. Maar dat debat is voor een andere keer. Nu moeten we inzetten op samen-leven en strijden tegen terrorisme. Om dat te bereiken moeten we het probleem van de discriminatie aanpakken. Werk is de belangrijkste factor om integratie te bevorderen. Precies daardoor kenden de migratiegolven direct na de Tweede Wereldoorlog een soepeler verloop. In de mijnen leerden Hongaarse, Poolse, Portugese, Spaanse, en Italiaanse arbeiders dezelfde taal te spreken. Maar vandaag is de geïmmigreerde bevolking grotendeels uitgesloten uit arbeidsmarkt.

LeVif/L’Express. Ook de “verarmde kleine blanke” behoort tot jullie kiespubliek, en die staat vaak vijandig jegens immigratie, islam of diversiteit in het algemeen …

Raoul Hedebouw. Zeker, maar we moeten het verleden niet idealiseren: de immigratie was evengoed een uitdaging voor de arbeiderswereld van na de oorlog. Toen de eerste Polen en Italianen hier arriveerden, stonden de Belgische arbeiders ook niet te springen van “Hoera, we hebben er een Poolse collega bij!” De pioniers van de socialistische en marxistische syndicale en politieke beweging hebben hun strijd geleverd tegen het racisme binnen de arbeidersklasse. En we moeten die strijd nog altijd voeren. Maar in die tijd ging het discours niet over religieuze verschillen, wel over “macaroni’s” of “look-eters”. Racisme heeft niet per se een godsdienst nodig als grondreden …

Afwijzing ontstaat uit gebrek aan kennis van de ander

LeVif/L’Express. Zit de PVDA niet tussen twee vuren, een publiek van Belgische origine enerzijds, en kiezers en militanten van diverse afkomst anderzijds?

Raoul Hedebouw. Wij hebben een strategie van klassenstrijd en eenheid: de 99% verenigen tegen de 1% rijksten, die alle economische ellende en oorlog in de wereld veroorzaken. Wat uiteraard niet altijd gemakkelijk is, maar het is onze strategie. Op ons jaarlijkse feest ManiFiesta kom je Waalse staalarbeiders tegen, moeders met een hoofddoek, Vlaamse, Waalse en Brusselse studenten ... We promoten het samen-leven in woord en daad. Afwijzing ontstaat uit gebrek aan kennis van de ander. Als linksen moeten wij die verantwoordelijkheid opnemen, we mogen ze niet ontlopen.

LeVif/L’Express. De PS is wat verdeeld over deze kwestie, zeker in Brussel. Is dat ook zo bij de militanten van de PVDA?

Raoul Hedebouw. De spanningen zijn minder sterk binnen de PVDA, omdat ideologie een belangrijke rol speelt in de partij. Onze strategie is: eenheid van de 99%. Niet voor niets namen migrantenjongeren massaal deel aan de acties van de indignados in Spanje. Strijd verenigt! Het verplicht ons soms om tegen de stroom in te gaan, maar dat hoort bij politieke strijd. Bij ons wordt vooral gediscussieerd over wat de beste middelen zijn om op te boksen tegen racisme. Of hoe in te gaan tegen de neiging terug te vallen op de eigen groep in wijken met één enkele religieuze overtuiging.

LeVif/L’Express. Dat is nu precies wat ook de voorstanders van meer scheiding tussen kerk en staat  zeggen te willen tegengaan …

Raoul Hedebouw. Maar hun voorstellen getuigen niet van terreinkennis. In de armste wijken van België, in Brussel, Luik of Charleroi … waar veel mensen met een migratieachtergrond wonen, moet niemand komen vertellen dat een hoofddoekverbod tot de integratie van de meisjes daar zal leiden! Ik vraag me af of de initiatiefnemers ooit met een van die meisjes zijn gaan praten? Ze moeten stoppen met hun studeerkamerpolitiek. Vandaag dragen vele vrouwen hun hoofddoek met fierheid. Waarom? Om hun eigenwaarde duidelijk te maken aan een samenleving waarin ze zich uitgesloten voelen, sterker nog: die hen metterdaad uitsluit. Want uitsluiting is niet zomaar een gevoel, ze is een feit. De vraag is dus: willen we dat onrecht in stand houden?

Commentaar toevoegen