Foto Belga

Drank en vrouwen? Is Dijsselbloem onaantastbaar?

auteur: 

Marc Botenga

“Je kunt niet al je geld uitgeven aan drank en vrouwen en dan om hulp vragen.” Aan het woord is de Nederlandse sociaaldemocraat Jeroen Dijsselbloem. Hij heeft het over Griekenland of Spanje. Die landen zouden in de schulden zitten omdat ze hun geld verkwanselen aan vrouwen en alcohol. Die uitspraak is niet alleen seksistisch en xenofoob, ze is ook gewoon fout. Na zijn recente verkiezingsnederlaag wil Dijsselbloem vooral zijn eigen plaatsje veilig stellen.

Als voorzitter van de Eurogroep werd Dijsselbloem het gezicht van de Europese besparingen. Deze vergadering van ministers van Financiën legde Griekenland gezwind mee een moordend besparingsregime op. Toen Yannis Varoufakis, toenmalig Grieks minister van Financiën, met een alternatief economisch plan naar de Eurogroep kwam, werd hij weggelachen. En ondertussen is een op de twee Griekse jongeren werkloos. Ongeveer 45% van de gepensioneerden krijgt een pensioen onder de armoedegrens.

De Griekse schuld heeft niets te maken met vrouwen en drank. De Griekse werknemers werken bijvoorbeeld meer uren dan de Nederlanders. Nee, de Griekse problemen hebben alles te maken met de constructie van de Europese Unie zelf, waarin verschillende landen tegen elkaar worden uitgespeeld en met elkaar moeten concurreren. Met hun agressieve loonpolitiek en lage rentes palmden Duitse bedrijven een marktaandeel in ten koste van andere Europese industrie en ten koste van heel wat arbeidsplaatsen in die landen. Opdat Duitsland Exportweltmeister, wereldkampioen export, zou kunnen worden, moesten de zuiderse landen Duitse producten kopen. Daarvoor moesten ze natuurlijk lenen. De Duitse exportboom aan de ene kant en de groeiende schuldenberg in Ierland, Griekenland, Italië en Portugal aan de andere kant zijn twee kanten van dezelfde medaille. Grote banken als Deutsche Bank en BNP Paribas voelden makkelijk gewin. Zij gaven volop krediet. Toen bleek dat die leningen misschien niet terug betaald zouden worden, kwamen Dijsselbloem en collega's de banken ter hulp met het geld van de gewone Europeaan. De banken werden gered. De Grieken moesten bloeden.

Over het falen van zijn eigen beleid heeft Dijsselbloem het natuurlijk liever niet. Nee, dan zijn clichés makkelijker. De Duitse Gabi Zimmer, voorzitter van de linkse fractie in het Europees Parlement, wil dat Dijsselbloem ontslag neemt: “Een clichébeeld van luie Zuid-Europeanen die door rijke Noordelijke landen gered moeten worden is niet enkel fout, het is een belediging tegenover miljoenen Europeanen die onder het besparingsbeleid lijden waar hij voor verantwoordelijk is.”

Dijsselbloem lijkt echter niet van plan ontslag te nemen. Hoewel de Nederlandse kiezers hem vorige week afstraften, probeert de sociaaldemocraat vooral zijn plekje te redden. Hij wil voorzitter van de vergadering van ministers van Financiën blijven, zelfs al is hij straks geen minister van Financiën meer. In Nederland haalt zijn partij geen 6% van de stemmen meer, een historische afgang. Dijsselbloem's partij verloor bijna vier op de vijf van haar kiezers.

Als Dijsselbloem weigert ontslag te nemen, moeten de Europese sociaaldemocraten hem ertoe dwingen, besluit Zimmer.