Ecowijk of Eurowijk? Hoe dure projectontwikkelaars het Gentse woonbeleid kapen

Op het puin van het legendarische Ottenstadion in Gent verrijst straks, als een feniks uit haar as, een gloednieuwe Ecowijk. Windowdressing, jammer genoeg. Als de Gentse Ecowijk al een ‘voorbeeldwijk’ is, dan vooral van een woonbeleid dat vrij spel geeft aan dure luxeprojecten en buurtbewoners in de kou laat staan, zo schreef Gents PVDA-voorzitter Tom De Meester in een opiniestuk in De Morgen van 5 mei.

‘Ecowijk Gantoise’, een samenwerking tussen het Gentse stadsontwikkelingsbedrijf sogent en projectontwikkelaar Bopro van AA Gent-voorzitter Ivan De Witte, moet “een voorbeeldwijk op vlak van duurzaamheid” worden, een “modelwijk voor de 21ste eeuw”. Helaas, de Ecowijk dreigt vooral... een Eurowijk te worden. Duurzaam, maar ook gewoon duur. Voor een appartement met 1 slaapkamer moet je minstens 240.000 euro neertellen, de prijs voor een gezinsappartement met 2 of 3 slaapkamers loopt op tot ver boven 300.000 euro. Aan een gezinswoning met 3 slaapkamers in de nieuwe Eurowijk hangt een prijskaartje van 422.000 euro, alle kosten inbegrepen. Wie kan dat betalen?

De Ecowijk dreigt vooral een Eurowijk te worden. Duurzaam, maar ook gewoon duur.

Denkt de Gentse schepen van Wonen Sven Taeldeman (sp.a) zo de groeiende wooncrisis in Gent te lijf te gaan? In plaats van te investeren in betaalbare woonprojecten die de oververhitte huizenmarkt afkoelen, geeft de Stad Gent, regisseur van het woonbeleid, vrij spel aan projectontwikkelaars en vastgoedmastodonten. Die hebben er uiteraard geen enkel belang bij om de groeiende wooncrisis in Gent aan te pakken. Integendeel, de hoge vastgoedprijzen drijven ook hun omzetcijfers op.

Onbetaalbaar mooi

Sociale woningen zijn in de hippe Ecowijk niet gepland. De nv Bopro gaat voluit voor een “maximale realisatie van de grondwaarde” en in dat plan is geen plaats voor sociale huisvesting. Dat de Stad Gent, die zich graag als sociaalecologische stad van de toekomst profileert, zonder gêne meegaat in die liberale marktlogica is bijzonder pijnlijk. Het Gentse bestuursakkoord belooft nochtans uitdrukkelijk ”een forse uitbreiding van het aantal sociale woningen. (…) Bij elk nieuwbouwproject met meer dan 20 wooneenheden eisen we dat 20% sociale huurwoningen voorzien worden.” Niet dus. Bij het stadsbestuur is te horen dat “de bouw van sociale woningen niet meer verplicht kan worden.” Maar ruim de helft van alle bouwgrond – 2,7 hectare om precies te zijn – heeft de Stad Gent zélf in bezit. Waarom bouwt Gent dáár geen sociale woningen?

In de Ecowijk zullen “naast marktconforme woningen ook budgetwoningen aangeboden worden voor gezinnen met een gemiddeld inkomen”, belooft sogent. Het is maar wat je een budgetwoning noemt. Op de Tondelier-site, een vergelijkbaar stadsontwikkelingsproject, kost een ‘budgetappartement’ met drie slaapkamers tussen 266.309 en 301.937 euro, kosten inbegrepen. In de nieuwe stadswijk Oude Dokken betaal je 306.000 euro tot 348.000 euro voor een budgetappartement met twee slaapkamers, parkeerplaats inbegrepen. Begin er maar aan, met een doorsnee inkomen van 1.700 euro per maand.

Gebroken beloftes

De buurtbewoners rond de Ecowijk voelen zich ondertussen koud gepakt. Maar liefst 550 (!) gezinnen dienden een bezwaarschrift in. "Wij willen dat terrein absoluut zien ontwikkelen", zegt woordvoerder René Vermeir in de krant. “We willen daar een woonproject, maar dan wel het project dat de stad in 2013 heeft voorgesteld, na overleg met een klankbordgroep hier. Dat ging over 180 tot 200 woningen en een paar kleine appartementen.” Dat is inderdaad wat het schepencollege op de infovergadering van zaterdag 16 maart 2013 beloofde: “een ecologische en kindvriendelijke woonwijk met in totaal een 180 à 200 woningen, met nadruk op laagbouw. Er wordt tot maximum 4 verdiepingen gebouwd.”

Buurtbewoners voelen zich koud gepakt. Hun stem wordt gesmoord.

Uit de verkavelingsaanvraag blijkt echter dat het uiteindelijke project de draagkracht van de buurt ver te boven gaat. Niet alleen komen er een pak meer woningen dan aangekondigd, er wordt ook hoger gebouwd dan beloofd: 4 tot 7 bouwlagen in plaats van 3-4. “Volgens het huidige plan komen er nu 300 woningen, waaronder een groot deel appartementen tot vijf verdiepingen hoog, commerciële ruimtes, en vooral, veel te weinig parkeerplaats.” De Ecowijk wordt “gekaapt door projectontwikkelaars”, aldus het buurtcomité. “Wie beslist zoiets? Is Ivan De Witte plots baas in de stad? Wie doet wie hier een plezier?"

Mag het ook democratisch?

Dat het stadsbestuur de winstlogica van betonboeren en vastgoedkantoren zomaar volgt roept veel vraagtekens op.

Het is opmerkelijk hoe de stem van de buurtbewoners door het schepencollege gesmoord wordt. Dat we wijken moeten ‘verdichten’ om de bevolkingsgroei op te vangen is zeker. Maar mag dat democratisch, in co-creatie met de buurt? In plaats van bottom-up een innovatief toekomstplan uit te tekenen voor een duurzame én betaalbare woonwijk, kiest het stadsbestuur de kant van de projectontwikkelaars. Bezwaren van bewoners worden afgewimpeld met standaardmailtjes van kabinetten. Het stadsbestuur geeft niet thuis. Bewoners botsen op een blinde muur. “We vroegen een gesprek met de bevoegde schepen, maar we kregen geen gehoor”, getuigen buurtbewoners Johan Van Autreve en René Vermeir in de krant.

Het bulkt in het Gentse bestuursakkoord nochtans van beloftes over “echte participatie en basisdemocratie”. “Een stad op mensenmaat met leefbare buurten begint bij de betrokkenheid van de Gentenaars met hun omgeving en hun wijk. Het is daarom belangrijk de Gentenaars een stem te geven in de ontwikkeling van en de veranderingen in hun wijk.”

In werkelijkheid wordt met de bekommernissen van de buurt niet in het minst rekening gehouden. Zelfs het openbaar onderzoek is een pure formaliteit. Ja, iedereen mag een bezwaarschrift indienen en het college van burgemeester en schepenen zal zich daar vast en zeker over buigen. Maar ondertussen hebben de vastgoedmakelaars de helft van de appartementen in de Ecowijk al verkocht, onder het goedkeurend oog van sogent. Zelfs de gemeenteraad zit er voor spek en bonen bij. Niemand die nog weet waar de beslissingen écht genomen worden. Is dat de basisdemocratie die het stadsbestuur beloofde?

Er loopt een openbaar onderzoek maar de helft van de appartementen van de Ecowijk is al verkocht

Groeiende woonkloof

Natuurlijk moeten we energiezuinig en ecologisch duurzaam bouwen. Maar als dat privilege alleen voor de hogere inkomens blijkt weggelegd, maken we van Gent een exclusief eco-getto in plaats van een duurzame stad op mensenmaat

Dat het stadsbestuur de winstlogica van betonboeren en vastgoedkantoren zomaar volgt roept veel vraagtekens op. Zo kan het niet verder. Huur- en koopprijzen swingen de pan uit. Bijna 10.000 Gentenaars staan op een wachtlijst voor een sociale woning. Er groeit écht een wooncrisis in onze stad.

De groeiende woonkloof vergroot de ongelijkheid en dreigt onze mooie stad doormidden te klieven. Luxeprojecten als de Ecowijk trekken hogere inkomens naar de stad, maar verdringen de gewone Gentenaars. Dure woonprojecten jagen bovendien de huizenprijzen in héél de stad de hoogte in, waardoor kwetsbare gezinnen maar ook steeds meer jonge tweeverdieners minder dan ooit een betaalbare woning vinden. Vijftig procent van de Gentenaars huurt bovendien. Voor hen zijn de dure koopwoningen, hoe ecologisch verantwoord ook, géén oplossing. Ik hoor steeds meer gewone Gentenaars die hun koffers pakken en buiten de stad een betaalbare woning zoeken. Is dat wat we willen?

Honderd procent betaalbaar

Als we écht werk willen maken van de belofte in het bestuursakkoord om elke Gentenaar een betaalbare woning te bezorgen, dan moeten we van koers veranderen. In plaats van scheep te gaan met private projectontwikkelaars die enkel geïnteresseerd zijn in het dure marktsegment, moeten we samen werk maken van publieke investeringen in innovatief, duurzaam en betaalbaar wonen voor alle Gentenaars. Ecowijken die geen eurowijken zijn, maar duurzame woonwijken op mensenmaat. Honderd procent betaalbaar, duurzaam wonen: als we dáár nu eens een prestigeproject van maken?

Commentaar toevoegen

Reacties

Mijnheer De Meester u schrijft dat luxeprojecten als de Ecowijk hogere inkomens naar de stad lokken. Hogere inkomens vinden we hoofdzakelijk bij hooggeschoolden. Ik hoor regelmatig dat heel wat afgestudeerde universitairen in Gent blijven omdat ze er zich goed voelen. Welke invloed heeft de Gentse universiteit en het daarbij horende elitaire wereldje op het woonbeleid van de stad Gent? Ik vraag mij soms af of de afgestudeerde universitairen nog voeling hebben met de gewone mensen, die met een gewoon inkomen dus. Deze week nog hoor ik een ganse zaal studenten roepen dat de linkse ratten hun matten moeten rollen. Welk een soort mensen worden er vandaag gevormd in die universiteiten en hebben die nog voeling met de echte wereld? Uit uw tekst meen ik te mogen afleiden dat sociale rechtvaardigheid en solidariteit blijkbaar niet meer veel voorstellen in Gent. Laten we toe dat het ‘echte ‘socialisme er verdwijnt?
Hier in Harelbeke/Deerlijk, is ook een wijk gebouwd (nog gedeeltelijk) in opbouw. (Bistierland) Daar kon je vooraf ook zogezegd bezwaar tegen indienen, maar nog voor de bezwaren ten laatste ingediend moesten worden, waren de wegen al half aangelegd en lagen de rioleringsbuizen al klaar!!! Maw, ze houden zich officieel misschien wel aan een verkapte interpretatie van de wet, maar ze trekken er zich sowieso toch niets van aan! Jammergenoeg heb ik me toen laten intimideren en heb ik géén bezwaarschrift ingediend, o.a. omdat ik toch (terecht) geloofde dat ze er zich toch totaal niets van zouden aantrekken. Er lag daar een veld waarop kievits aan het broeden waren, ook dààr hebben ze zich niets van aangetrokken, ze bouwen alles maar vol zonder om iets te geven behalve het vullen van hun zakken.
De elite heeft de wet en alles wat erbij hoort aan zijn kant. Het plebs de Pitbull Van De Achterbuurt.