Europese lijsttrekkers PVDA (1) :: Tim Joye (PVDA+)

auteur: 

Webteam PVDA

Voorstelling Europese lijsttrekkers PVDA+ en PTB-go!
Nederlandstalig kiesollege: Tim Joye

Wie ben ik?

• Ik ben 24 jaar, afkomstig van Menen en laatstejaarsstudent Geneeskunde aan de UGent.

• Sinds acht jaar ben ik lid van de PVDA en haar jongerenbeweging Comac. Ik ben tevens jongerenverantwoordelijke van Geneeskunde voor het Volk.

• Ik ben politiek actief geworden in School Zonder Racisme: strijd tegen Vlaams Blok, betogen tegen de oorlog in Irak, actie voor de rechten van mensen zonder papieren...

• Daarnaast ben ik gebeten door de problemen van de derde wereld.  problemen: engagement in Oxfam en 11.11.11. Ik was ook gedurende enkele jaren actief in de studentenvereniging van de geneeskunde voor internationalisering.

Mijn engagement als Europees lijsttrekker

1 maart 2013. In Portugal komen 1 miljoen mensen op straat. Dat is bijna 1 op 10 Portugezen. Ik was erbij. Verontwaardigd door Peter Mertens’ boek Hoe durven ze? en geïnspireerd door de strijd van de indignados in Spanje had ik besloten om een stage van drie maanden te doen in Lissabon. Het opende mijn ogen voor de andere kant van deze Europese Unie. Een EU die beweert een Europa van samenwerking en vrede te zijn, maar die voor de mensen vooral een Europa is van draconisch opgelegde besparingen en onderlinge concurrentie. Een Europa ook waar democratie met de voeten getreden wordt. Er mogen nog 1 miljoen Portugezen op hun kop gaan staan daar ergens in het zuiden, “de mannen in het zwart” van de trojka hebben er geen oren naar.

Ik wil het signaal dat de verkiezingsenquête van de PVDA ons gaf, serieus nemen. Bijna de helft van de mensen die onze enquête invulden, kruisten armoede aan als een van hun voornaamste bezorgdheden. Het rapport van het Rode Kruis eind vorig jaar heeft me erg getroffen. Met cijfers over kindersterfte, energie-armen, voedselhulp… staven ze hun hoofdstelling: “Er is een humanitaire crisis bezig in Europa.” Het Rode Kruis benadrukt dat de verantwoordelijkheid van de Europese besparingsmaatregelen overweldigend is. “Vijf jaar later: van kwaad naar erger”, is de titel van het rapport. Wat een contrast met armoedevermindering die de EU beloofd had in haar EU2020-strategie. 20 miljoen minder armen had men beloofd.

Eens te meer blijken de op het moment zelf fel benadrukte sociale doelstellingen onderaan de ladder te staan eenmaal keuzes zich opdringen. Concurrentiekracht is en blijft het hoofddoel waaraan Europese Commissie en Europese Raad hun beleid toetsen, een duurzame en sociale ontwikkeling voor iedereen is slechts een bijzaak. Daarom vind ik het zo belangrijk om de straatprotesten van de laatste maanden tegen het Stabiliteitsverdrag (VSCB) ook als verkiezingskandidaat verder te zetten en proberen warm te houden.

De drie onderwerpen die mij het meest verontwaardigen, zijn jongerenwerkloosheid, de privatisering van de gezondheidszorg en klimaat.

Jongerenwerkloosheid. Als lid van Comac sinds jaren heb ik de jongerenwerkloosheid de voorbije jaren spectaculair zien toenemen. 23,9% van de jongeren in Europa is werkloos. Vorig jaar noemde men het in Davos het grootste risico op sociale onrust. Maar tot nu toe is de Europese Unie volledig machteloos gebleken om tot oplossingen te komen. Het is duidelijk dat men met besparen alleen het probleem maar erger maakt. In Portugal zag ik wat het gevolg is: een stijging tot 40%. Dertigers wonen nog bij hun ouders, kinderen kopen wordt uitgesteld, hoogopgeleiden emigreren… Er moet een sociaal en duurzaam banenplan, met de focus op openbare investeringen, onder meer gefinancierd door een Europese miljonairstaks. Een banenplan dat ingaat tegen de flexibiliseringsrichtlijnen van de laatste jaren, tegen richtlijnen voor jobs die jongeren niet willen.

Privatisering van de gezondheidszorg. Als jongerenverantwoordelijke van Geneeskunde voor het Volk wil ik echter ook het probleem van de exponentieel toenemende privatisering in de gezondheidszorg op de agenda plaatsen. Twee artsen van GVHV publiceerden recent hun onderzoek over de impact van de economische crisis op de volksgezondheid. Het is des te meer wraakroepend dat net op dat moment door talloze Europese landen onder druk van de EU in de gezondheidszorg bespaard wordt. Spanje, Griekenland, Verenigd Koninkrijk, Duitsland… Dat meer privé door zovelen als oplossing doorgeduwd wordt, is voor mij onaanvaardbaar. Gezondheid is een basisrecht, voor winstlogica is hier geen plaats. Nieuwe richtlijnen die verder gaan in de richting van meer privatisering moeten tegengehouden worden – niet alleen voor gezondheidszorg, maar bijvoorbeeld ook voor water, en andere basisbehoeftes die men in koopwaar wil veranderen.

Klimaat. Ten slotte wil ik als Europees kandidaat ook mijn verontwaardiging tonen over de klimaatambities én het klimaatbeleid van de EU. In november was ik nog onder de indruk van zoveel honderden jongeren die de moeite deden om met de trein helemaal tot in Warschau te reizen in de hoop te kunnen wegen op een beter klimaatakkoord. Wij liggen duidelijk wakker van onze toekomst, maar het contrast met de onverschilligheid van Europese politici is groot. Als het gaat om begrotingstekort en overheidsschuld kunnen er niet genoeg richtlijnen en sanctieprocedures zijn, maar als het gaat om ons klimaat, energievoorziening en emissiereductie is het blijkbaar niet meer mogelijk. Comac en PVDA eisen een ambitieus klimaatbeleid dat inzet op beter en goedkoper openbaar vervoer (ook internationaal), een hernationalisering van de energiesector, en strikte normen voor emissiereductie, zonder plaats voor marktwerking.

Ik wil de woordvoerder zijn van jongeren die de Europese Unie als een afbraakmachine verwerpen. Jongeren lopen nog altijd warm voor een Europa van samenwerking en vrede. Maar de hoop dat die te vinden is bij deze Europese Unie hebben steeds meer mensen opgegeven. We zijn de generatie van werkloosheid en sombere klimaatvoorspelling, maar ook die van indignados, de 99% en de vele hoopgevende, grote en kleine sociale bewegingen en protestacties. Ik heb genoeg van de unisono verdediging van de Europese Unie door alle politici en van hun doofheid voor de verzuchtingen van protesterende jongeren, vakbonden en middenveldorganisaties. Tijd voor een andere stem, ook in het Europees Parlement!

Commentaar toevoegen

Reacties

Dag Tim, wat ben ik fier op jou dat je de Europese lijst van de PVDA mag trekken. We kennen elkaar al jaren door ons engagement bij "school zonder racisme". ik ben blij dat je actief bent gebleven bij Comac en GVHV. Ik hoop dat we elkaar nog veel tegen het lijf zullen lopen in onze inzet voor een rechtvaardigere en socialere wereld.
Veel succes Tim! Niet tegen Europa, wel tegen dat Europa en voor een ander Europa! Groetjes, Rik