Foto Solidair, Salim Hellalet

Frankrijk: “Bazenvlees, nee bedankt”

auteur: 

Alice Bernard

“Chauds, chauds, chauds, plus chauds qu'la météo”. Zo klonk op 31 maart in Parijs uit tienduizenden kelen. In de gietende regen betoogden ze voor de intrekking van de nieuwe Franse arbeidswet, de Loi Travail. In heel Frankrijk brachten 250 betogingen meer dan een miljoen werkende mensen, studenten, scholieren en gepensioneerden op de been.

Eind februari, meteen na de bekendmaking van het wetsontwerp El Khomri (naar de naam van de Franse socialistische minister van Werk), was de mobilisatie gestart: een miljoen handtekeningen voor de intrekking van de wet, betogingen op 9, 17 en 24 maart met de steun van bijna alle werknemersvakbonden en studenten- en scholierenbonden. De minister deed dan wel een paar aanpassingen aan zijn wetsontwerp, maar daarmee kon hij de illusie niet lang ophouden. De jongeren, de werknemers en de gepensioneerden zijn “wel iets meer waard” dan wat de regering en de werkgeversorganisaties hen willen bieden als leven, als arbeidscontract, als loon, als toekomst …

De Arbeidswet wil het ontslag van werknemers gemakkelijker maken, de arbeidstijd berekenen over drie jaar en niet meer per week, de mogelijkheden uitbreiden om werkdagen van 12 uur in te voeren, verder ook de mogelijkheden uitbreiden voor de werkgever om de lonen te verlagen en de uurroosters aan te passen. Werkverlet voor de begrafenis van een familielid is niet meer gewettigd enzovoorts. Het is een lange lijst, tot grote tevredenheid van de werkgeverswereld. Een van de opvattingen die achter de wet schuilgaat, is dat alles moet kunnen worden beslist op het niveau van de onderneming, waar de krachtsverhoudingen dikwijls in het nadeel van de werknemers zijn. Vroeger beschermde de wet de werknemer. Vandaag geeft de wet vrij spel aan het patronaat, dat samen met de socialistische regering beweert dat dit jobs gaat creëren. 

Aanwervingen gemakkelijker maken of afdankingen?

“Ik snap niet dat ze afdankingen vergemakkelijken maken om aanwervingen gemakkelijker te maken”, zei Philippe Martinez, algemeen secretaris van het CGT, de grootste vakbond van het land. “Wij zijn er voor om minder te werken zodat iedereen kan werken en beter. Wij eisen een andere verdeling van de rijkdom en loonsverhogingen en hogere pensioenen.”

We zien heel wat bijzonder creatieve bordjes en spandoeken: “1916: kanonnenvlees; 2016: bazenvlees, nee bedankt!”; “Allemaal betrokken, allemaal beduusd”; “De nacht is er om te vrijen, niet om op het bedrijf te werken”, enzovoorts. En aan het adres van de talrijk aanwezige politieagenten: “Laat je matrak toch vallen, je verdient beter”.

Eenheid studenten – werkende mensen

Scholieren blokkeerden hun scholen, studenten bezetten hun faculteiten. Duizenden werknemers gingen in staking om aan de betogingen te kunnen deelnemen. Werknemers van de Post, staalarbeiders, opvoeders, verpleegkundigen ... Opvallende aanwezigen en luid toegejuicht in Parijs waren de mannen en vrouwen van Goodyear Amiens: acht van hen zijn zopas veroordeeld tot negen maanden gevangenisstraf voor het verdedigen van de jobs van hun collega’s.

Ook PVDA present in Rijsel en Parijs

Als deze Franse PS-regering koste wat het kost met haar beleid doorgaan, krijgt ze te maken met steeds meer ongenoegen bij de bevolking. Nu al roepen jongerenorganisaties op voor een nieuwe actiedag op 5 april en de vakbonden hebben zich hier al bij aangesloten. “En we plannen nog een begtoging op zaterdag 9 april, tenzij het wetsontwerp dan is ingetrokken”, kondigde Philippe Martinez aan. “Er is duidelijk een krachtmeting aan de gang”, verklaarde vlak daarvoor Jean-Claude Mailly, algemeen secretaris van Force ouvrière.

De PVDA was erbij, uit solidariteit, met delegaties in Parijs en Rijsel en met onder anderen Brussels parlementslid Michael Verbauwhede. De voorstellen voor “modernisering” van het arbeidsrecht van onze Belgische minister van Werk Kris Peeters (CD&V) lijken verbazend sterk op het ontwerp van de Franse Arbeidswet. Denk maar aan zijn plannen voor deeltijds werken, waardoor de werkgever maar 24 uur van te voren de werkuren moet melden of zijn plan om interimcontracten voor onbepaalde duur in te voeren. Maar net zoals in Frankrijk geldt ook voor België en overal in Europa dat werkende mensen “wel iets meer waard zijn dan dat.”