6 november 2014, Brussel. (Foto Solidair, Salim Hellalet)

Het scenario van de regering om de sociale actie te stoppen

De regering wil dat de vakbonden stoppen met actie voeren. Hiervoor werd een scenario uitgewerkt. Het is de CD&V die de voorbije drie weken het voortouw nam voor de uitwerking van dit scenario. Het scenario omvat drie delen. De indexsprong wordt ingeruild voor een loonmarge. Er komt een belofte van een taxshift die de lasten verschuift van de werknemers naar de vermogens. En een grote pensioenconferentie in april moet de wrevel rond de eindeloopbaanproblematiek opvangen.

Indexsprong in ruil voor een loonmarge

Op maandag 12 januari onderhandelden patroons en vakbonden over de loonmarge voor de periode 2015-2016. De CD&V wil dat deze gesprekken een opening creëren voor een loonmarge voor de volgende twee jaar. Dat is de prijs die de CD&V wil betalen om de vakbonden over te halen om hun verzet tegen de indexsprong te stoppen. De CD&V hoopt op die manier de interprofessionele solidariteit te breken. De sterke sectoren kunnen proberen de indexsprong te compenseren door een loonsverhoging. Maar het gros van de werkende bevolking zal natuurlijk met deze ruil verder aan koopkracht inboeten. In de openbare diensten hebben de ambtenaren de laatste jaren buiten de aanpassing aan de index geen enkele loonsopslag gekregen. ACV-voorzitter Leemans beseft dat de loonmarge “altijd minder zal zijn dan de verhoging die werknemers zouden krijgen door een indexering van de lonen.”1 De ruil die de CD&V voorstelt is pure oplichterij.

Belofte voor een taxshift in ruil voor sociale vrede

Op donderdag 15 januari zijn de vakbonden uitgenodigd op de ministerraad. Voor het eerst sinds het ontstaan van de regering Michel-De Wever zal er een gesprek plaatsvinden tussen de regering en de vakbonden. Op die ontmoeting wil de CD&V de vakbonden de belofte aanbieden dat er tijdens de begrotingscontrole in maart gesproken gaat worden over een taxshift. De CD&V hoopt op die manier tegemoet te komen aan het vakbondsstreven naar een meer rechtvaardige fiscaliteit. Met de belofte van een taxshift hoopt de CD&V dat de vakbonden hun acties definitief stopzetten. Maar beloftes zijn niet veel waard in de politiek. En een taxshift, wat is dat concreet? Is dat een vermogensbelasting, zoals de miljonairstaks die de PVDA al jaren verdedigt, die uitsluitend de heel grote vermogens raakt en jaarlijks 8 miljard kan opbrengen? Of is dat een ‘mix’ van maatregelen die de betere verdieners (en dus ook opnieuw een deel van de werkende bevolking) treft? En die nauwelijks enkele honderden miljoenen per jaar opbrengen? Of is dat een louter symbolische maatregel die enkel voor de schijn wordt ingevoerd?

En wat moet er gebeuren met de opbrengst van die maatregelen? Zal die gebruikt worden om de besparingen bij de werkende bevolking te schrappen? Of zal die gebruikt worden om opnieuw nieuwe cadeaus te geven aan de bedrijven in de vorm van loonlastenverlagingen?

Pensioenconferentie in april

Minister van Pensioenen Bacquelaine wil in april een Nationaal Pensioencomité organiseren. Dit Nationaal Comité gaat zich ondermeer “buigen over het concept van de zware beroepen, de verschillende criteria preciseren, ze objectiveren en er cijfers aan vastknopen op een schaal van zwaarte, die zal in rekening gebracht worden in het toekomstige puntensysteem.”2 Op dit Nationaal Comité worden ook "de overgangsmaatregelen en –modaliteiten” besproken “om van het ene systeem naar het andere over te schakelen, alsook de harmonisatie van de verschillende regimes”. De CD&V hoopt dat dit groots opgezet overleg de vakbonden weer aan tafel kan krijgen rond de eindeloopbaanproblematiek. Maar ook hier is de kans dat men een kat in een zak koopt groot. Op deze conferentie zal er geen ruimte zijn om de optrekking van de pensioenleeftijd naar 67 jaar ongedaan te maken. Ook het behoud van de huidige regelingen voor brugpensioen en tijdskrediet zullen niet aan de orde zijn op die conferentie.

Schijnoverleg

De CD&V wil graag overkomen als de handlanger van de vakbonden in de regering. Maar laten we niet in de val trappen. Het overleg dat de CD&V de vakbonden voorhoudt, heeft niet tot doel om tegemoet te komen aan de essentiële verzuchtingen van de vakbonden. Eric Van Rompuy stelde dat heel klaar: “Het sociaal overlegmodel is voor de CD&V essentieel, maar het zal een moeilijke oefening blijven. Langer werken, de indexsprong, de besparingen in de sociale zekerheid: daar zit maar weinig speling op. Je kunt beslissingen niet terugdraaien. Dan raak je aan de principes waarop deze coalitie gebouwd is.”3 Het overleg dient alleen om de vakbonden weer aan tafel te krijgen, weg van de acties en stakingen. Want deze regering zal alleen maar plooien onder druk van acties.

Maakt het landingscenario een kans?

De vakbonden staan sterk. De voorbije stakingen toonde de kracht waarover ze beschikken. Een belangrijke troef was de interprofessionele eenheid. De CD&V wil deze eenheid breken door de thema’s apart aan te pakken, verspreid over een langere periode: in januari overleg over de lonen, in maart over taxshift en in april over de pensioenen. Acties laten vallen voor vage beloftes, voor versnipperd overleg waar de centrale verzuchtingen van de werkers niet aan bod kunnen komen? Politocoloog Carl DeVos geeft het landingscenario van de CD&V weinig kans op slagen: “Als de vakbonden consequent zijn, zit er voor de vakbonden niets anders op dan nieuwe acties aan te kondigen”4. Ook algemeen secretaris van het ACV, Marie-Hélène Ska, is duidelijk: "De evaluatie zal vlug gemaakt zijn. Onze verwachtingen zijn hoog gespannen, want de mobilisatie was zeer groot. Kleine aanpassingen zullen niet volstaan. Als we de 15de  geen preciese voorstellen en echte antwoorden krijgen, zal de spanning vlug terug oplopen.”5 Algemeen secretaris van de CNE (Franstalige bediendenvakbond van het ACV), Felipe Van Keirsbilck zit op dezelfde lijn: “Hier al stoppen zonder iets anders bereikt te hebben, zou onbegrijpelijk zijn. Als de regering er ons toe verplicht moeten we bereid zijn om opnieuw een groot actieplan te lanceren.”6 Analoge reacties zien we bij het ABVV. Algemeen secretaris Marc Goblet: “Wij willen geen indexsprong” 7 Gevolgd door de Algemene Centrale van het ABVV: “Er is niets veranderd (…) Zolang de indexsprong niet gewoonweg wordt ingetrokken, zal er niks veranderen voor de werknemers en uitkeringsgerechtigden.”8

Bovendien komen de openbare diensten in het hele landingscenario van de CD&V niet aan bod. De afbraak van de openbare diensten gaan gewoon verder. De centrales van de openbare diensten zijn dan ook terecht woedend en zijn niet van plan de acties te stoppen.

Nieuwe besparingen kondigen zich aan

Bart De Wever (N-VA) kondigde op de nieuwjaarsreceptie van zijn partij aan dat er wellicht nieuwe besparingsmaatregelen komen bij de begrotingscontrole van maart. De eerste echo’s over die nieuwe maatregelen zijn reeds in de pers verschenen, ondermeer de piste van een btw-verhoging van 6 naar 8%. We moeten de antisociale maatregelen van deze regering stoppen. Het dreigt de armoede te doen toenemen en het duwt onze economie regelrecht de dieperik in. Want op de lonen besparen is de economie vertragen.

1. De Tijd 10 januari 2015
2. L’Echo, 13 januari 2015
3. De Morgen, 3 januari 2015
4. Gazet Van Antwerpen, 12 januari 2015
5. La Libre, 12 januari 2015
6. La Libre, 13 januari 2015
7. Le Soir, 12 januari 2015
8. http://www.accg.be/nl/actualiteit/niets-is-veranderd-de-indexsprong-blijft-de-prioriteit