Foto Ted Eytan / Flickr.

Hillary Clinton was de enige die kón verliezen van Donald Trump

David Pestieau

De nieuwe president van de Verenigde Staten is slecht nieuws voor de werkende mensen. Het establishment zal wellicht met een belerend vingertje naar de “domme kiezer” wijzen. De Democratische partijtop verkoos nochtans zelf Hillary Clinton, “Madam Wall Street”, als kandidaat, boven Bernie Sanders, die het wel vlot zou gehaald hebben van de steenrijke zakenman. Het neoliberale programma en ook de oorlogstaal van Donald Trump beloven niet veel goeds. Vandaag is Sanders’ beweging dan ook broodnodig. Enkel uit die hoek kan een oplossing komen voor de problemen van de werkende klasse en de jongeren.

‘Madam Wall Street’ niet opgewassen tegen sociale demagogie Trump

Trumps verkiezing is eerst en vooral de nederlaag van de Clinton-clan. Wall Street-kandidaat Hillary Clinton vertegenwoordigt het establishment. Zij was de foute kandidaat om de agressieve, antisociale en militaristische politiek van Trump – aan de man gebracht met sociale demagogie en een racistisch discours – te counteren. Clinton kon noch de jeugd, noch de arbeidersklasse mobiliseren en enthousiasmeren, zoals een Bernie Sanders dat wel kon.

De sociale demagogie van extreemrechts bekamp je niet met een koppig vasthouden aan liberale establishmentfiguren. De ontredderde werkende klasse heeft nood aan een politiek die naar haar problemen luistert. Een van de thema’s waarmee Trump kon scoren in de industriestaten in het noorden van de VS, was zijn tegenstand tegen vrijhandelsverdragen zoals NAFTA. Die hebben miljoenen jobs hebben gekost, vooral bij kleine ondernemingen maar ook in de grote industrie, en een golf van sociale dumping veroorzaakt. Trump beloofde dat hij NAFTA zou afschaffen en nieuwe vrijhandelsverdragen als TPP en TTIP zou heronderhandelen.

Met Clinton zou het more of the same zijn, terwijl de gewone Amerikaan er de buik vol van heeft

Hillary en Bill Clinton zijn de ontwerpers van dit soort verdragen. Zij stonden in de jaren 90 ook mee aan de wieg van de ‘Derde Weg’, de op neoliberale leest geschoeide hervorming van de sociaaldemocratie. Maar neoliberalisme en vrijhandel hebben de crisis enkel verdiept. Met Clinton zou het more of the same zijn, terwijl de gewone Amerikaan er de buik vol van heeft.

Trump mat zichzelf een anti-establishment imago aan. De afkeer van vrijhandel, jobverlies en economische malaise keerde hij tegen de immigranten om zo zijn eigen miljonairsklasse, die haar rijkdom al die jaren spectaculair zag toenemen, uit de wind te zetten.

Filmmaker Michael Moore schreef vorige zomer over de mogelijke overwinning van Trump: “Toen Trump in de schaduw van een Ford-fabriek stond tijdens de voorverkiezingen in Michigan, dreigde hij een invoertarief van 35% te heffen op auto’s die in Mexico gebouwd, als Ford zijn plannen zou voortzetten om de fabriek te sluiten en te verhuizen naar Mexico. Het klonk als muziek in de oren van de werkende klasse van Michigan. En wanneer hij daarna dreigde dat hij Apple zou verplichten zijn iPhones in de VS in plaats van in China te maken, won hij hun harten. De gordel die loopt van Green Bay tot Pittsburgh is het equivalent van het midden van Engeland. Dit deprimerende landschap van vervallen fabrieken en steden is bevolkt met werknemers en werklozen die het karkas uitmaken van wat we vroeger de middenklasse noemden. Kwade en verbitterde mensen die de dupe waren van de trickle-down-leugens van Reagan en daarna in de steek gelaten door de Democraten die ondanks hun mooie praatjes vooral optrekken met de lobbyisten van Goldman Sachs die bereid zijn hen een mooie check uit te schrijven.”1

Er had een linkse anti-establishment kandidaat, zoals Bernie Sanders, moeten zijn en geen Wall Streetkandidaat

Paradoxaal genoeg toont de verkiezing van Trump aan dat er een potentieel bestaat voor een radicaal-linkse politiek tegen het establishment en tegen Wall Street. Volgens een uitgebreide peiling van Reuters afgenomen op de dag van de verkiezingen wil “een meerderheid van 72 procent van de Amerikaanse kiezers af van de macht die de rijken hebben. De economie werkt permanent in het voordeel van die groep. Liefst 75 procent van het electoraat wil de macht terug pakken van de bezittende klasse”. Maar een groot deel van het Amerikaanse kiespubliek heeft dat gevoel van onmacht vertaald in een “grote fuck you aan het establishment” zoals Michael Moore het beschrijft door op Trump te stemmen. Ze konden het niet meer doen door te stemmen op Sanders en ze konden nooit geloven dat de Clintondynastie het zou doen.

Vandaag is Bernie Sanders ironisch genoeg uitgegroeid tot de populairste politicus van de VS

Clinton was niet de eerste keuze van de Amerikanen, en Donald Trump zelfs ook niet. Het wantrouwen tegenover beiden was erg groot. In de voorverkiezingen kregen zij samen de steun van amper 9% van de bevolking. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat 55,7% van de bevolking negatief staat tegenover de persoon Hillary Clinton en 58,5% tegen Trump.

Vandaag is Bernie Sanders ironisch genoeg uitgegroeid tot de populairste politicus van de VS, hoewel hij gisteren niet op het stembriefje stond. Slechts 33% staat negatief tegenover hem. De aanhang die Sanders heeft bij jongeren, is fenomenaal. Ook andere lagen van de bevolking zijn uitgesproken positief over hem: 60% van de vrouwen, 58% van de mannen, 67% van de zwarten en 57% van de blanken. Sanders’ programma verenigt het verdeelde Amerika.

Volgens peilingen zou Bernie Sanders Trump met grote voorsprong hebben kunnen verslaan. Gemiddeld gaven die peilingen Sanders een voorsprong van 10,4% op Trump, veel meer dan de 3,2% die Clinton in de peilingen voor stond op Trump. In verschillende noordelijke industriestaten die Trump van de Democraten heeft kunnen afsnoepen, won Bernie Sanders de voorverkiezingen van Clinton. De werkende klasse van Indiana, Michigan, Minnesota of West-Virginia kiest resoluut tegen het status quo. De Democratische partijtop heeft er echter alles aan gedaan om Sanders’ weg naar de Democratische kandidatuur te versperren. Derde presidentskandidate Jill Stein van de Green Party verwoordde het zo: “De Democratische Partij saboteerde de enige kandidaat die Trump had kunnen verslaan.”

Welk beleid kunnen we verwachten van president Trump?

Op zijn laatste campagnemeeting in Michigan noemde Trump zijn campagne “de beweging van de Amerikaanse werkende klasse”. Dat is kenmerkend voor zijn leugenachtige sociale demagogie. Het economische programma van Trump is antisociaal en anti-ecologisch. Hij wil de verplichte ziekteverzekering (Obamacare) afschaffen, de vennootschapsbelasting verlagen naar 15%, massaal dereguleren en liberaliseren, studentenleningen beperken, natuurgebied openstellen voor riskante olieboringen en mijnbouw … Zelfs het klein beetje sociale en ecologische bescherming dat er in de VS nog bestaat wil hij kapot maken.

Wat vaststaat, is dat de werkende bevolking van de VS en de rest van de wereld niet de winnaars zullen zijn van Trumps beleid

De economische oorlog met China die hij wil opdrijven en de oorlogstaal die hij spreekt over het Midden-Oosten doen ook het ergste vermoeden over de buitenlandse politiek die hij wil voeren. Zijn nationalistische en racistische programma dat in de eerste plaats de immigranten viseert, is extreem verontrustend en dient om de gewone bevolking te verdelen. Hij verdedigt folterpraktijken en buitenwettelijke arrestaties, en liegt er openlijk op los. Dat zijn gevaarlijke stappen voor de democratische rechten.

Toch moeten we ook niet vergeten dat wat voor Clinton waar is, ook voor Trump geldt: er is een verschil tussen verkiezingsprogramma’s en het effectieve beleid van presidenten. In zijn overwinningsspeech klonk Trump al anders dan tijdens zijn campagne. Hij riep op tot eenheid, drukte zijn bewondering voor Hillary Clinton uit en zwaaide zijn volgers veelzeggend uit met ‘You Can’t Always Get What You Want’ van The Rolling Stones op de achtergrond. Het valt bijvoorbeeld af te wachten in hoeverre Trump zijn politiek van een meer protectionistische economische koers zal kunnen waarmaken. Hij gaat werken met een Republikeinse meerderheid van Congres die hoofdzakelijk uit klassieke Wall Street-getrouwen bestaat. Wat echter vaststaat, is dat de werkende bevolking van de VS en de rest van de wereld niet de winnaars zullen zijn van zijn beleid.

Verzet zal van onderuit moeten komen

Er kondigen zich moeilijke tijden aan voor de bevolking van de Verenigde Staten en de rest van de wereld. Er zal tijd over moeten gaan opdat de illusies van de Trump-kiezers uit de werkende klasse verdwijnen en opdat de sociale beweging en de jongeren het verzet kunnen ontwikkelen. Zij weten dat ze niet moeten rekenen op de leiding van de Democratische en Republikeinse partijen die trouwe vazallen zijn van Wall Street.

De vakbonden, de progressieve jeugd en de sociale beweging in de VS verdienen vanaf nu al onze steun

De vakbonden, de progressieve jeugd en de sociale beweging in de Verenigde Staten verdienen vanaf nu al onze steun in hun strijd. De recente grassrootsbewegingen – zoals de strijd voor een hoger minimumloon, het studentenprotest voor betaalbaar hoger onderwijs, de klimaatbeweging en de ‘Our Revolution’-beweging van Bernie Sanders zelf – bieden alvast perspectieven om desondanks een sociaal en rechtvaardig alternatief te verspreiden en de gedesillusioneerde burgers terug naar links te trekken.

PVDA-woordvoerder Raoul Hedebouw vat het zo samen: “De overwinning van Trump is vooral de nederlaag van Hillary Clinton. Zij vertegenwoordigt de winnende elite van het mondiale kapitalisme. We betuigen al onze steun aan het verzet van het Amerikaanse volk, aan Bernie Sanders en andere socialistische linkse krachten die de komende maanden en jaren massaal mensen op de been zullen moeten brengen om de strijd aan te gaan met Trump. Want dat is cruciaal: over de hele wereld hebben de mensen steeds meer genoeg van de financiële en politieke elite. Het is onze verantwoordelijkheid om de mensen te organiseren en te bouwen aan een nieuwe wereld.”

1 http://www.huffingtonpost.com/michael-moore/5-reasons-why-trump-will-_b_11156794.html

Commentaar toevoegen

Reacties

Wat ik mis in het artikel is een antwoord op de volgende vragen: - had Sanders als onafhankelijke moeten verdergaan na de sabotage van het establishment van de Democratische Partij? - had Sanders moeten aansluiten bij de Green Party? - verdedigen we als PVDA nu in de VS niet de redenering van de "nuttige stem" die we in eigen land resoluut afwijzen?
Twee opmerkingen. Bernie Sanders was nooit bedoeld als een volwaardige kandidaat door het "Democratische" establishment en heeft het ook zelf niet hard gespeeld. Uit de wiki leaks blijkt dat de verkiezing binnen de partij gemanipuleerd was (door extra gewicht te geven aan de super delegates). Zijn groep had de zaak voor het gerecht kunnen brengen. Dat is niet gebeurd. Sanders functioneerde in feite als een "gate keeper" die de "progressieve" schapen binnen de schaapstal moest houden. Hij is ook helemaal geen communist, zijn ideaal is eigenlijk het sociaal-democratische Zweden van de jaren 70, dat niet meer bestaat nu ook Zweden veertig jaar later sterk in neoliberale richting opgeschoven is. Tweede opmerking. U kunt veel op Trump aanmerken maar toch niet dat hij meer MILITARISTISCH zou zijn. Dat is de wereld op zijn kop zetten. Clinton heeft de grootste verantwoordelijkheid bij de vernietiging van Libië. Ze is zeer oorlogszuchtig tegenover Rusland. Zoals Putin nog zei verleden week is er aan de Russische westgrenzen de grootste "build up" van troepen en middelen die tegen Rusland gericht zijn sinds 1940. Clinton zei in de campagne dat ook een cyberaanval uit het buitenland met politieke, economische EN militaire middelen zal worden beantwoord. Volgens de mails beklemtoont ze ook op de beslissingsmacht van de president: binnen "vier minuten" moeten kernwapens kunnen worden afgevuurd na diens beslissing. Clinton is tijdens haar ambt als minister van buitenlandse zaken ook mee verantwoordelijk voor het opdrijven van de spanning in de Chinese Zee. Beluistert u daarover eens de Engelse marxist John Pilger op Counter Punch Radio (episode 47).. We moeten dialectisch denken. Clinton staat voor globalisering, wat eigenlijk synoniem is van turbo neoliberalisme. Trump is een plutocraat maar toch een outsider. Hij staat voor nationalisme en populisme. Een rechts populisme,, helaas maar dat is nu eenmaal zo. Er is gelukkig ook links populisme (in Latijns-Amerika bijv., in de PVDA). Populisme is geen vuil woord. Het is de vijand van de EU volgens de globalisten van de Europese Commissie. De slinger is te veel naar de ene kant doorgeslagen, het is normaal dat er een nationalistische, antiglobalistische, populistische reactie volgt. Het is voor de mainstream media een schop onder hun achterste zoals ze zich nog lang zullen heugen. De media waren DE pilaar van de Clintoncampagne. Zij zien nu dat het volk zich minder en minder aan hen gelegen laat, voortgaat op zijn eigen ervaring over de belabberde situatie, zich informeert via alternatieve media, sociale media enz.
Zopas luisterde ik opnieuw naar het lied van de Rolling Stones:en zwaaide zijn volgers veelzeggend uit met ‘You Can’t Always Get What You Want’ van The Rolling Stones op de achtergrond. Ik hoorde bij dat lied Can en niet Can't (het zit in een accent en een letter, maar was in mijn perceptie een verschil tussen ja en nee. Mijn conclusie wees voorzichtig in ontkenningen van ontkenningen, zij worden zelden bevestigd :-)
Goed artikel , alleen volgende tekst geeft een verkeerde indruk "de oorlogstaal die hij spreekt over het Midden-Oosten doen ook het ergste vermoeden over de buitenlandse politiek die hij wil voeren ". Het insinueert dat dit minder erg zou geweest zijn onder Clinton, terwijl ik juist denk het onder Clinton nog erger zou geweest zijn . Lees de stukken over vrede, Libië en Syrië in dit stuk van dewereldmorgen http://www.dewereldmorgen.be/long-read/2016/10/23/politieke-verleden-clinton-maakt-duidelijk-dat-zij-geen-feministe-is Trump heeft openlijk zijn vice-president terecht gewezen, als deze in het debat met de andere vice-president pleitte voor meer militair optreden in Syrië. Trump heeft verklaard nooit als eerste het atoomwapen te willen gebruiken . Dat heeft Hillary nooit gezegd , zover ik weet . Hij wil de president van Noord-korea ontmoeten , toch geen thema om u populair mee te maken , terwijl de huidige Amerikaanse politiek de miltaire escalatie in dat gebied voortzet met het THAAD missile defense systeem. Zie http://www.bjreview.com/World/201608/t20160805_800064202.html Met zijn meer positieve instelling tegenover Poetin win je ook geen stemmen . Het in vraag stellen van art 5 van de NATO is ook een goede zaak Ik wil alleen maar zeggen dat het bij Clinton erger zou geweest zijn op dat punt, de oorlogsvoorbereidingen van Obama (cfr Oliver Stone: Obama een wolf in schaapskleren) op een meer agressieve manier voortzetten .
Volledig akkoord met Ludo. En zoals ook Termote hierboven zegt, Sanders diende enkel om de linksere mensen toch voor de oorlogszuchtige Clinton te doen stemmen. Ik kan me vergissen, maar ik heb van Sanders ook weinig of niks serieus gehoord op het vlak van vrede. Het stoppen van de militaire interventies zou voor zo'n gast toch één van de topprioriteiten moeten zijn. Nooit gehoord dat Sanders de ongelofelijk gevaarlijke provocaties tov Rusland en China wil stopzetten. Van Clinton is het duidelijk dat ze alleen maar voor de escalatie zou gaan. Van Trump zijn er op het vlak van vrede positieve standpunten. Deze standpunten hebben wellicht niet als uitgangspunt dat de werkende klasse overal ter wereld er baat bij zou hebben. Het is waarschijnlijker dat deze standpunten het belang en de visie vertolken van een deel van het VS-kapitaal dat een andere tactiek wil toepassen dan de directe militaire confrontatie, niet in het minst omwille van de principiële houding die Rusland, gesteund door China, heeft ingenomen sinds het debacle in Libië. Ik vind het bijvoorbeeld niet onwaarschijnlijk dat er een poging gaat zijn Rusland op te vrijen om de as China-Rusland te breken en dan China ook economisch zwaar aan te pakken om het te verzwakken. Ik denk dat zulke tactiek vanuit het standpunt van het VS imperialisme momenteel verstandiger is dan de techniek van de rechtstreekse militaire interventie. Al heb ik grote twijfels dat die nog gaat pakken, aangezien zowel Rusland als China zich daar maar al te bewust van zijn. Maar waarom het VS imperialisme niet doen geloven dat het zo zijn overheersing kan bestendigen? En waarom ziet de PVDA de meer op vrede gerichte standpunten van Trump niet? Waarom ziet de PVDA ook niet de oorlogszuchtige taal van Clinton? Waar is de analyse van de PVDA naartoe omtrent de aard van het imperialisme en de aard van de staat in de klassenmaatschappij? Zijn die basisprincipes volledig vergeten? Ik krijg sterk de indruk dat er gekozen wordt om over heikele punten geen standpunt in te nemen, zodat de "linkse" door de media geïndoctrineerde meute niet tegen de borst wordt gestoot. Kwestie van opportunisme dus, wat al is verglijd naar een incorrecte interpretatie van de feiten. De zaken juist analyseren en op correcte manier aan de mensen presenteren, is echter de enige manier om uiteindelijk het vertrouwen te winnen, volgens mij.
De minachting en meedogenloosheid voor de werkers die legio is in de werkplaatsen is door Trump complexloos in het verkiezingsforum binnen gebracht. Voor maximale winst, minimale morele normen. Wie de werkplaatsen van binnen uit kent, nam dus niet direct aanstoot aan Trump’s stijl, voor hen is het een dagelijks fenomeen. Ondertussen heeft hij de protocolaire plooien al wat glad gestreken en kan de aandacht misschien gaan naar wat hij echt in petto heeft. Er is weinig reden om te twijfelen aan wat dit artikel hierover schrijft. Te vrezen valt dat hij het nu aan extreem-rechtse provocaties en raids zal overlaten om een eengemaakte sociale en politieke weerstandsbeweging te breken. Dat is een beproefd fascistoïde recept om de repressiemachine op dreef te brengen en de nieuwe orde onomkeerbaar te maken. Het buitenlands beleid wordt naar verwacht omgegooid. Putin wordt opgevrijd om hem los te weken uit diens toenemende verstandhouding met China. Dan kan deze hinderpaal in het Verre Oosten worden aangepakt. Zelfs de tegenstellingen tussen China en Noord-Korea zouden worden ingeschakeld in deze strategie. Zo dreigt een wereldomvattend conflict. Het effect op Europa is direct: er gaan vele stemmen op om nu een Europees leger uit te bouwen. Militarisering is al meermaals de vluchtroute geweest van een systeem in diepe crisis. De plannen van Trump met de Nato in Oost-Europa vormen nu het alibi hiervoor.
Een betere relatie met Rusland, wat kan daar nu tegen zijn. Slechter dan het nu evolueerde naar een militaire confrontatie kon niet. Eigenlijk is dat uw standpunt, houd de militaire groeiende spanning in stand . Nog een algemene opmerking, de uitslag kon niet anders dan heel slecht zijn met deze keuze tussen pest en cholera
Het gevaarlijkste of het domste wat een revolutionair-marxist kan doen is zijn wensen voor werkelijkheid nemen .Hoe langer hoe meer hoor ik loze beweringen dat BERNIE SANDERS gemakkelijk de verkiezingen als tegenstander van Trump had gewonnen . Wat een goedgelovigheid en wat een naiviteit . Er even aan herinneren dat hij er zelfs niet is in geslaagd Clinton te verslaan in de voorverkizingen . Om even te vergelijken :Indien Beerschot-Wilrijk mocht meespelen in de Champions Ligiue wonnen ze met gemak met 5-0 van Barcelona .( Voor de niet voetbalke ners Beerschot staat bovenaan in eerste amateur B en is een goede voetbalploeg . Wel de waarheid is dat Beerschot NIET meespeelt in de CL .En dat heeft zijn redenen-waar men kan over discussieren . De waarheid is verschrikkelijk en pijnlijk de mensen hebben voor Trump gestemd en zijn ideen .Net zoals in de jaren dertig voor Hitler hebben gestemd . je mag de mensen geen illusies wijs maken . Enkel de waarheid is revoluti .
Vergeet ook niet dat het systeem in de USA alle behalve democratisch is met dat kiesmannensysteem en winner takes all. Er hebben meer Amerikanen op Clinton gestemd dan op Trump en toch wint Trump. Dat is Amerikaanse logica
We zouden beter naar Europa kijken dan naar de USA.Of beperken tot Belgie . Hier is net hetzelfde aan de gang. nva , een neo-liberale partij is hier in Belgie op ongeveer dezelfde manier aan de macht gekomen. Ook hier heeft een groot deel van de arbeiders voor nva gestemd .Een partij die nu net niet staat voor verbeteringen van de leefomstandigheden van de gewone mens.In de usa is hetzelfde gebeurd. De grote massa heeft het gehad met het huidige politieke systeem .Maar begrijpt niet waar de politieke partijen voor staan , en steunt dan maar de grootste roeper.Als sociaal rechtvaardige mensen moeten we het zelf doen , de totale verandering zal van links moeten komen. Bernie Sanders was ook de man die mij hoop gaf , maar of hij het zomaar had gewonnen van de Clown die nu president is geworden , dat mag ik betwijfelen , ondanks dat hij voor mij de nummer 1 was.
Goed artikel, maar de soep wordt nooit zo heet gegeten als ze wordt uitgeschonken. Het wordt tijd dat we iedereen een kans geven en niet bekritiseren voor hij iets gedaan heeft. In België is het niet beter hoor. Na verkiezingen is het trekken aan postjes tussen de partijen, jij krijgt dit als ik dat krijg! En, van wat beloofd en geroepen wordt tijdens de campagne komt meestal niets van terecht. En dan nog de "oorlog" tussen Vlaanderen en Wallonië zoals ze in Canada over België denken. Zijn we zo veel beter geworden als Vlaanderen allen? Veel duurder voor veel mensen, je moet dit, je moet dat... Laat ons eerst in eigen borst kijken vooraleer iemand te bekritiseren die zijn echt gelaat nog moeten laten zien.
De commentaren op dit artikel vind ik interessanter dan het artikel zelf! Raar, hé? Waar is de sérieux van de partij naartoe? De uitspraak van Raoul op het einde kan er nog door, maar het artikel in zijn geheel is zwaar ondermaats.