Hoe de regering komaf wil maken met lastige tegenstand

De regering wil iedereen die het niet met haar eens is monddood maken. Hoe? Door in de eerste plaats de tegenmacht van de vakbonden en ziekenfondsen te breken. Na de verkiezingen plant de regering een zware aanval. Maar nu al wordt de ideologische strijd gestart. 

“Hoe de meerderheid de vakbonden wil uitkleden,” kopte Le Soir op 8 augustus. En jawel, de regeringspartijen ploegen brengen alles in gereedheid om elke tegenmacht aan te vallen als ze de verkiezingen van 2019 winnen.

Een parlementslid van de N-VA is duidelijk: “Als de werkloosheidsuitkeringen nog steeds niet beperkt zijn in de tijd, is dat de schuld van de vakbonden.” De regering wijst de vakbonden en de ziekenfondsen met de vinger: “Sommige ziekenfondsen en vakbonden misbruiken hun sociale en democratische rol om militante, partijpolitieke propaganda te voeren.”

Vakbonden en ziekenfondsen groeiden uit tot echte tegenmachten van de werkende bevolking in de strijd tegen werkgevers en regering

Bovenstaand citaat toont aan dat ze in regeringskringen lak hebben aan een democratische samenleving. Vakbonden en ziekenfondsen zijn immers organisaties die duidelijk kant kiezen. Ze hebben een politiek project en ja, ze zijn ook militant. Soms zelfs nog iets te weinig.

Vakbonden en ziekenfondsen werden destijds door de werkende mensen in het leven geroepen om de solidariteit onder arbeiders te organiseren tegen het kapitalisme dat hen wil verdelen. Dat kapitalisten kiezen voor een verdeel-en-heersstrategie is de logica zelve: werknemers die elkaar als vijand zien, staan zwak. Samen zijn ze veel sterker. Vakbonden en ziekenfondsen groeiden uit tot echte tegenmachten van de werkende bevolking in de strijd tegen werkgevers en regering.

Vier aanvallen tegen de vakbonden

  1. De regering wil dat de vakbonden niet langer de werkloosheidsuitkeringen en de bestaanszekerheid bij ziekte uitbetalen. De werkloosheidskassen en de fondsen voor bestaanszekerheid werden nochtans, via de vakbonden en de ziekenfondsen, door de arbeiders zelf opgericht en niet door de een of andere regering. De sociale zekerheid behoort de werkende bevolking toe. De sociale zekerheid is hún verdiende loon, bijeengebracht in hún gemeenschappelijke kas met als doel moeilijke periodes in hun leven te overbruggen: kindergeld, ziekteverzekering, werkloosheidsvergoeding, pensioenen …
  2. De regering wil ook de controle verwerven over de vakbondsfinanciën. Vooral dan over de bedragen in de stakingskassen; iets waar de werkgevers al lang van dromen. Bedoeling is natuurlijk gemakkelijker de hand te kunnen leggen op de kas die werknemers toelaat een sociaal conflict uit te vechten. Bedoeling is de werknemers de wapens te ontnemen die ze nodig hebben in de strijd.
  3. De regering wil de vakbonden ook “rechtspersoonlijkheid” geven. Waarom? Om ze te kunnen vervolgen in geval van “onverantwoorde stakingen,” of voor mogelijke incidenten bij betogingen. Vandaag kan men alleen de individuen die in de fout gaan vervolgen en niet de vakbonden zelf. Dat is meer dan logisch, stel je maar eens voor dat men voor elk incident en voor elke provocatie de vakbondsorganisatie zelf verantwoordelijk kon stellen. En laat dat nu uitgerekend zijn wat regering en werkgevers willen: de vakbonden permanent afdreigen met juridische vervolging zodat het aantal sociale acties drastisch afneemt.
  4. De regering wil ook het stakingsrecht aan banden leggen. Terwijl het conflict bij Ryanair de nood aan meer syndicale vrijheid aantoont en het stakingsrecht net een betere bescherming verdient, probeert de regering dat recht te kelderen.

Uiteraard zijn de vakbonden en de ziekenfondsen niet perfect. Er is zeker ruimte voor verbetering. De regeringspartijen zullen echter elke (soms reële en vaak verzonnen) zwakte misbruiken om strijd te voeren tegen de vakbonden en de ziekenfondsen. Maar laten we niet in de val trappen. De regering heeft zich niet te bemoeien met hoe onze vakbonden en ziekenfondsen functioneren. Het gaat om organisaties van werknemers en het is aan de werknemers die lid zijn van die organisaties om de discussies te voeren die nodig zijn om de werking van vakbonden en ziekenfondsen te verbeteren. Geen enkele bemoeienis van de regering zal leiden tot verbetering, wel integendeel: beide tegenmachten kunnen er alleen maar door verzwakken.

  • Om het woord “tegenmacht” concreet te maken en te begrijpen hoe en waarom de regering ze aan banden wil leggen: afspraak op 2 oktober om, op vraag van de vakbonden, in zowat alle grote steden van het land deel te nemen aan de nationale actiedag voor de pensioenen.
  • Om beter te begrijpen waar de regering naartoe wil met de beperking van het stakingsrecht, is het nuttig inzicht te krijgen in de achtergronden van de recente veroordeling van de voorzitter van het Antwerpse ABVV. Lees het artikel “Waarom het vonnis-Verlaeckt een zaak is van álle democraten”