Foto Solidair

Kan men deze federale regering wel achteruit drijven?

Vandaag leggen de openbare diensten voor 24 uren het werk neer. Exact 7 maanden geleden startte het sociaal verzet. Op 22 september hield Hart Boven Hard (HBH) haar eerste actie: de lancering van hun alternatieve septemberverklaring. Een dag later, op 23 september 2014, organiseerde het gemeenschappelijk vakbondsfront haar eerste militantenconcentratie. De federale regering stond toen nog volop in de startblokken. Hoe staat deze regering ervoor na 7 maanden sociaal verzet?

Een nieuw record voor de Belgische arbeidersbeweging

De federale regering probeerde het verzet te breken door de sterke punten van de beweging aan te vallen: het gemeenschappelijk vakbondsfront, het interprofessioneel karakter van de beweging, de eenheid tussen Vlamingen en Walen. Maar al deze aanvallen konden de oproep voor een 24 uren staking in de Openbare Diensten niet verhinderen. Ook de 20.000 deelnemers aan de Grote Parade van Hart Boven Hard/Tout Autre Chose op 29 maart lieten zich niet intimideren door de regering. Net zo min als de 35.000 actievoerders in de syndicale actieweek van 30 maart tot 1 april. Reeds 7 maanden duurt het sociaal verzet. Geen enkele strijdbeweging in België duurde ooit zo lang.

Regering onder druk

7 maanden sociale strijd zet deze regering permanent onder druk. De N-VA droomde van een Vlaamse en een federale regering die snel een reeks fundamentele en drastische hervormingen op sociaal economisch vlak zouden doorvoeren. De Vlaamse en federale regering startten dan ook als een bulldozer: indexsprong, loonstop, optrekken pensioenleeftijd tot 67 jaar, afbraak van alle stelsel van vervroegde pensionering, vermindering van dotaties van de openbare diensten (spoor, De Lijn, cultuur, …), afbouw fiscale aftrek voor gezinnen (aankoop huis, isolatiepremie, gratis eerste m³ water, …), versnelde afbouw begrotingstekorten. En dit alles ten voordele van de bedrijfswereld en de miljonairs.

Maar na 7 maanden sociale strijd zien we dat bij de begrotingscontrole op 29 maart 2015 de bulldozer in de garage is blijven staan. Geen drastische maatregelen zoals een BTW-verhoging, geen 1,2 miljard nieuwe besparingen. De Vlaamse regering, geleid door een NVA-er, besliste zelfs van een begrotingstekort van 550 miljoen toe te laten. Een afwijking van het Vlaams regeerakkoord dat voorzag in een begrotingsevenwicht. 7 maanden sociaal verzet verwees de uitspraak van de voorzitter van Bart De Wever, ‘staat niet in het regeerakkoord’ naar de prullenmand.

Waarom moet de regering inbinden? Waarom bleef de bulldozer in de garage bij de recente begrotingscontrole? Daar is maar één reden voor: het sociaal verzet.

Ook werkgevers terughoudender tegenover regering

De werkgevers hebben deze regering gewild. De werkgeversfederaties dicteerden het regeerakkoord [1]. Maar de stakingen hebben hen de schrik van hun leven bezorgd. De Morgen stelde in het dossier over de beschikbaarheid van de bruggepensioneerden vast: “Bovendien meende de N-VA dat ze de werkgevers wel op zak had. Die alliantie loopt de jongste tijd minder gesmeerd. (…) Er is een meningsverschil over hoe je beleid vormgeeft. Als hen dat sociale vrede oplevert, verkiezen werkgevers de weg van de geleidelijkheid.” [2]

Big Bang blijft uit

Ook andere krantencommentatoren merkten deze verandering op. De Standaard schreef op 5 maart: “De N-VA was ervan overtuigd dat een regering zonder de Parti Socialiste in staat zou zijn om grote sociaal-economische hervormingen door te voeren. Nu blijkt dat een big bang niet lukt. Er is hoogstens kans op een langzame voortgang, stapje voor stapje, desnoods via een omweg, leren ze van VBO-baas Timmermans.” [3]

Voortdurend gekibbel en profilering

Een ander gevolg van 7 maanden sociale strijd is het voortdurend gekibbel tussen de NVA en CD&V. Het lijkt erop dat ze sinds de staking van 15 december over zowat alles van mening verschillen: activering bruggepensioneerden, indexsprong voor de huren, taxshift, BTW-verhoging, Mistery Calls, lanceerbanen, para's in de straten, … Met het gekibbel probeert de regering twee zaken te bereiken.

Een. Ze spelen ieder hun rol om hun achterban te bedienen. De NVA speelt, ondanks de recente miljoen-poging om zich een sociaal profiel aan te meten, de rol van de consequente verdediger van een hard soberheidsbeleid en de CD&V speelt de sociale rol. Dit heeft ook een electorale dimensie. Bvb De Tijd beschrijft hoe de racistische uitspraken van Bart De Wever over de Berbers dienden om “de kiezers aan boord te houden die de voorbije jaren de overstap maakten van Vlaams Belang”[4] naar de N-VA. De Tijd vervolgt: “Maar niet alleen de Vlaams-nationalisten denken in strategische termen. Ook Open VLD en CD&V zijn erop gebrand een stuk van hun kiezers op de N-VA te heroveren. Dat verklaart waarom niet enkel de oppositie maar ook de coalitiepartners Open VLD en CD&V afgelopen dagen venijnig uithaalden naar De Wever” [5] Enkel dagen geleden verklaarde Vlaams minister-president Geert Bourgeois plots dat hij de geldtransfers tussen Vlaanderen en Wallonië opnieuw in kaart gaat brengen. Deze communautaire opstoot dient om de kiezers van het Vlaams Belang aan boord te houden of zoals Le Soir het stelt: « il faut s’adresser régulièrement à sa part d’électorat nationaliste » [6].

Twee. Al dat gekibbel dient ook om het sociaal verzet te misleiden. Het gekibbel dient ook om te camoufleren dat NVA en CD&V samen verder proberen om hun asociaal beleid verder vorm te geven.

Nood aan een nieuw actieplan en herbevestiging van de 4 breekpunten

Maar deze misleiding toont ook aan dat deze regering het pleit nog niet definitief heeft gewonnen. Le Soir schrijft « Charles Michel a besoin de tous pour résister à un mouvement social qui n’explose pas mais ne faiblit pas; donc qui reste potentiellement menaçant pour son gouvernement. » [7]

Er is dan ook nood aan een nieuw actieplan en aan een herbevestiging van de 4 breekpunten om de beweging terug aan kracht te laten groeien. Of, om het met de woorden van Le Soir te zeggen, ‘te laten exploderen’ om de anti-sociale maatregelen ongedaan te maken. De werkende bevolking kan winnen van deze regering.

 

[1] Zie http://pvda.be/artikels/logisch-dat-unizo-voka-en-vbo-geen-staking-willen-tegen-hun-eigen-programma

[2] http://www.demorgen.be/politiek/de-pijn-van-de-position-switch-van-n-va-en-ps-a2242950

[3] http://www.standaard.be/cnt/dmf20150304_01562581

[4] http://www.tijd.be/nieuws/archief/Integratiedebat_heeft_ook_groot_strategisch_gehalte.9616002-1615.art

[5] http://www.tijd.be/nieuws/archief/Integratiedebat_heeft_ook_groot_strategisch_gehalte.9616002-1615.art

[6] http://www.lesoir.be/848459/article/debats/editos/2015-04-11/six-mois-suedoise-et-n-va-reste-une-inconnue

[7] http://www.lesoir.be/848459/article/debats/editos/2015-04-11/six-mois-suedoise-et-n-va-reste-une-inconnue