Klaartje met chemotherapie weer aan het werk in ‘fluctuerende gezondheidstoestand’?

In een nieuwe studie neemt de PVDA-studiedienst de plannen van minister De Block over de re-integratie van ‘langdurige’ zieken onder de loep. Aan de hand van twee patiënten bestudeerde de linkse partij de impact van het re-integratietraject. Hier het verhaal van Klaartje. 

Dowload de studie hier.

Lees ook “Duwt re-integratietraject Jos nog dieper in zijn burn-out?”

Klaartje is 51 en heeft borstkanker. Na de borstoperatie volgt de chemo en daarop de radiotherapie. De chemo bestaat uit twee reeksen: een lichte om de andere week gedurende de eerste 12 weken, dan een zware van vier beurten opnieuw om de andere week. Daarna volgt nog een bestralingstherapie gedurende 5 weken.

Klaartje is na de operatie voortdurend zeer moe en de vermoeidheid blijft aanhouden door de chemo en bestralingstherapie. Ze is geopereerd einde januari. Half juli zijn de bijkomende therapieën afgerond. Ze heeft nog een tweetal maanden nodig om fysiek, maar vooral psychisch te recupereren en half september zou ze deeltijds het werk proberen te hervatten. Ze doet administratief werk.

Wat zou er in het geval van Klaartje gebeuren als het KB-De Block in voege zou zijn?

Uiterlijk na twee maanden moet de adviserend arts Klaartje laten weten dat er een re-integratieplan wordt opgemaakt. Na drie maanden moet Klaartje op medisch onderzoek bij de adviserend arts. Die moet de restcapaciteit om te werken, hier administratief werk, inschatten. Dankzij het KB en de aangepaste ZIV-wetgeving zou Klaartje zelfs tijdens haar chemotherapie of radiotherapie tussendoor deeltijds het werk kunnen hervatten. Het concept ‘fluctuerende gezondheidstoestand’ is immers nu ook geldig. Als ik Klaartje vraag: “Wat zou je ervan vinden als ze je zouden vragen na een maand of drie deeltijds tussen de therapiebeurten aan de slag te gaan?”. Klaartje antwoordt me: ‘Ik heb die chemo en die bestraling zeer goed doorstaan. Dat gaf me wat misselijkheid tot de dag erop, maar dat ging over. Misschien zou dat strikt fysiek nog wel gaan, opnieuw aan de bureau zitten, hoewel je de moeheid toch niet mag onderschatten. Maar psychisch zou ik dat helemaal niet aankunnen. Je bent helemaal met die kanker en met die behandeling bezig. Dat kruipt niet in je kleren. Je kunt je hoofd niet op iets anders zetten. Daarbij was ik op oncologie een uitzondering die zo goed de baxters kon verdragen. De meeste patiënten die ik daar ontmoette, hadden veel meer last van misselijkheid en van extreme moeheid.”

Het is echt not done om in die situatie bij zulke patiënten ook maar enige druk uit te oefenen om aan het werk te gaan. Nochtans is het KB-De Block met zijn dwingende deadlines en sancties helemaal in die zin opgevat.