Foto Han Soete

Lies Horrie (1962-2016)

auteur: 

Webredactie

Zaterdagavond 2 april overleed Lies Horrie. Na een moedige strijd tegen kanker is ze in alle rust overleden, in het bijzijn van haar kinderen en echtgenoot.

Als twintiger was Lies al actief bij de PVDA in Gent. Maar ook nationaal droeg ze haar steentje bij. In de jaren negentig zette Lies zich in voor de realisatie en lay-out van de PVDA-publicaties in het weekblad Solidair. Elke dag trouw op post in Brussel. Zelfs weekends werden er graag voor opgeofferd. Ze besefte in haar werk voor Solidair dat een goede vorm nodig is om de politieke inhoud kracht bij te zetten.

Naast haar werk bij Solidair bleef Lies altijd actief ‘in het veld’, tussen de mensen. Ze was zeer actief in de vluchtelingenbeweging. Ze engageerde zich voor Objectief 479.917, voor Open Grenzen, Hand in Hand, de Raad van Bestuur Intercultureel Netwerk Gent, het Scholenoverleg Roma en Onderwijs en was lerares OKAN bij Toren Van Babel.

Haar leven lang bleef Lies opkomen tegen racisme en voor gelijke rechten. Ze heeft het altijd opgenomen voor de rechtelozen, steeds onbaatzuchtig oplossingen zoekend. Lies was een strijdster tegen onrecht, vrouw van daden, niemand mocht uit de boot vallen. Voor Lies konden mensen nooit 'illegaal' zijn.

Lies nam het voortouw in betogingen tegen gesloten centra als 'de Refuge' en '127 bis', de kerkbezetting in de Forelstraat, de acties van Gastvrij Gent tegen de collectieve uitwijzing van Roma-gezinnen uit Gent. Lies liep altijd voorop.

Tijdens haar laatste betoging op 21 februari van dit jaar, stapte Lies mee op naar het ponton in Gent waar vluchtelingen zouden opgevangen worden. Een zware inspanning, maar ze deed het. Lies had een sterk doorzettingsvermogen, ze gaf nooit op.

Ook al nam Lies afscheid, en ook al nam ze tijd om ons voor te bereiden op wat er zou gebeuren – typisch Lies, altijd meer bezorgd om de anderen dan om zichzelf – toch blijft het een harde klap.

Velen zullen zich Lies herinneren om haar gedrevenheid, haar enthousiasme, haar vriendschap. Om haar grote hart voor de mensen en onuitputtelijke activisme. De moed van haar overtuiging.

‘Verander de wereld, ze heeft het nodig'. Met die woorden van Bertolt Brecht neemt Lies afscheid. En ja, de wereld heeft dat nodig. Maar de wereld heeft ook vele Lies-en nodig.

Ons diepste medeleven gaat uit naar Werner, Arne en Lara, haar echtgenoot en kinderen.

 

Je wordt vriendelijk uitgenodigd om de rouwplechtigheid bij te wonen in de aula van het crematorium ‘Westlede’, Smalle Heerweg 60 te Lochristi, op zaterdag 9 april 2016 om 15 uur.

Klik hier voor de rouwbrief

 

 

 

 

 

Labels