Beelden De Kamer

Marco Van Hees tegen Charles Michel: “U praat over sociale vrede, maar bereidt de oorlog voor”

auteur: 

Ruben Ramboer

“Zeg maar aan Michel dat het doel van de vakbond niet sociale vrede is, maar sociale rechtvaardigheid”, zo tweette Felipe Van Keirsbilck (CNE) naar Marco Van Hees.
“En een indexsprong aankondigen is een onmiddellijke oorlogsverklaring”, stuurde Van Keirsbilck nog na.

Hoe rijmt premier Michel de drieste uithalen van de meerderheidspartijen naar de vakbonden en het stakingsrecht met zijn verhaal over sociale vrede en sociaal overleg? Dat wilde volksvertegenwoordiger Marco Van Hees (PVDA) horen in de commissie Binnenlandse Zaken op dinsdag 24 februari.

Tijdens de vorige plenaire zitting van de Kamer hadden enkele Kamerleden alle remmen losgegooid. Egbert Lachaert (Open Vld) herhaalde tot drie maal toe dat het gedaan moest zijn met die stakingen. Zuhal Demir (N-VA) eiste zomaar even minimaal twee jaar sociale vrede. En Denis Ducarme (MR) wilde op zijn Thatchers stakingspiketten verbieden en ook nog eens rechtspersoonlijkheid voor de vakbonden. (zie artikel Mogen we nog staken: ja of neen?)

“Tijdens de jongste plenaire vergadering heb ik de meerderheid nogal verontrustende zaken horen verklaren”, zei Van Hees. “Dat de regering beweert dat ze open staat voor sociaal overleg en tegelijk de vakbonden aanvalt, verbaast me. Staat u achter de dreigementen die leden van uw meerderheid aan het adres van de stakers en de vakbonden hebben geuit?”, vroeg PVDA-volksvertegenwoordiger Marco Van Hees aan Charles Michel.

De premier fietste rond de kwestie en antwoordde met zijn gekende refreintje: “Een goede sociale dialoog blijft een bekommernis van de regering. Voor mij is het sociaal overleg een sokkel die stevig en creatief moet zijn om de nodige hervormingen door te voeren, rekening houdend met de expertise en de praktische terreinkennis van de sociale partners.” Dan schetste Michel breedvoerig het sociaal deelakkoord afgesloten in de Groep van 10. De uitspraken van enkele leden van de meerderheidspartijen liet hij gewoon voor rekening van de betrokken Kamerleden.

“Hebt u het wel begrepen?”

“Ik heb de indruk dat u het vaak hebt over sociale dialoog, en sociale vrede, maar wat u doet, is de sociale oorlog voorbereiden!” antwoordde Van Hees. Hij herinnerde eraan dat het deelakkoord werd weggestemd door ABVV en slechts nipt werd goedgekeurd door het ACV. Maar belangrijker: dat het akkoord niet over de essentie gaat. “De historische sociale beweging van november en december 2014 schoof vier belangrijke verzuchtingen naar voor. Hebt u die vier verzuchtingen wel begrepen?” vroeg hij retorisch.

De PVDA-volksvertegenwoordiger verwees daarmee naar het protest tegen de indexsprong, tegen het optrekken van de pensioenleeftijd tot 67, tegen de afbraak van de openbare diensten en tegen het feit dat de fiscaliteit die de rijksten spaart. “Geen enkel van die vier syndicale breekpunten (weg met indexsprong, geen verhoging van de pensioenleeftijd, behoud openbare diensten en rechtvaardige belastingen, n.v.d.r.) is opgenomen in het akkoord tussen vakbonden en werkgevers. De regering behoudt die maatregelen gewoon.”

Daarom ook dat de vakbonden nieuwe acties overwegen. “En niet alleen het ABVV, maar ook het ACV” merkt Van Hees fijntjes op. “Ze hebben zelfs beslist om op 11 maart in gemeenschappelijk front actie te voeren in Brussel.”

En dan gooide Van Hees de premier nog zijn twittergesprek (zie foto) met Felipe Van Keirsbilck, algemeen secretaris van de bediendecentrale CNE, voor de voeten. Voor het geval Charles Michel nog mocht twijfelen.

“Deze tweet komt van de topman van de grootste Franstalige centrale van het ACV. Niet van het ABVV dus”, sprak Van Hees. De tweet laten aan duidelijkheid niets te wensen over: “Leg maar aan Michel uit dat een indexsprong een onmiddellijke oorlogsverklaring is”. Van Hees: “Van een duurzame sociale vrede zal geen sprake zijn als u de indexsprong en de drie andere maatregelen die de vakbonden een doorn in het oog zijn, handhaaft.”

“600.000 willen toepassing van het recht op werk”

Over het stakingsrecht was premier Michel wel wat concreter. Het wetsvoorstel van Ducarme, nochtans een partijgenoot van Michel, deed hij gewoon af als een initiatief van een volksvertegenwoordiger. Wel zette Michel het stakingsrecht “in balans” met het recht op werken. “Zonder het stakingsrecht – dat een onbetwistbaar grondrecht is – ter discussie te stellen, ben ik van oordeel dat er eveneens rekening moet worden gehouden met het recht op arbeid..”

Een brug te ver voor Van Hees. Dat is een beproefde techniek om het stakingsrecht uit te hollen. Het recht op arbeid staat niet tegenover het stakingsrecht. Het stakingsrecht maakt deel uit van het grondwettelijk recht op een menswaardig leven. Van Hees: “U hebt het over het recht op arbeid. Wel, ik wil u eraan herinneren dat de 600.000 werklozen in België het recht op werk maar wat graag zouden zien toegepast worden! Het enige wat de regering doet, is uitsluiten, in plaats van te zorgen voor de jobs waar die mensen zo naar op zoek zijn.”