Foto pxhere.com

Michel I of Michel II, we laten ons pensioen niet afpakken: afspraak 14 december

De regering wil koste wat het kost haar wetsvoorstel over het pensioen voor zware beroepen doordrukken. Haar laatste vondst? Twee specialisten aanstellen om de vakbonden te overtuigen. En wie zijn die bemiddelaars? Een bankier en een bedrijfsleider … Afspraak dus op 14 december, voor de vakbondsactiedag voor betere lonen en degelijke pensioenen.

De regering lacht ons vierkant uit. Al maanden probeert ze haar wetsvoorstel voor zware beroepen door te drukken. Ze willen onze pensioenen nog verlagen.

En of het nu gaat over Michel I (met de N-VA in de regering) of Michel II (zonder N-VA in de regering), er verandert niets aan hun pensioenafbraakpolitiek. De N-VA heeft het trouwens al bevestigd: ze zullen de regering blijven steunen in haar rampzalige anti-sociale politiek.

Om ons langer te doen werken voor minder pensioen, is er alvast geen crisis tussen de MR en de N-VA.

Dus besliste de regering om twee specialisten aan te stellen die de vakbonden over de streep moeten trekken.

En wie zijn dat? Een bankier (Étienne de Callataÿ) en een bedrijfsleider (Paul Soete). Alsof dat soort mensen een idee hebben wat een zwaar beroep is.

Hadden ze nu een schoonmaker aangesteld, of een postbode, dan was het een ander verhaal geweest. Maar een bankier en een bedrijfsleider … Die hebben een levensverwachting in goede gezondheid van meer dan 80 jaar. Daar kan dus niets goeds van komen. Het toont goed aan welke belangen de regering verdedigt.

14 december: actiedag voor onze pensioenen en onze koopkracht

Op 14 december organiseren de vakbonden een actiedag voor hogere lonen en een degelijk pensioen op een redelijke leeftijd, waardoor mensen na een goedgevulde loopbaan nog wat van het leven kunnen genieten. We hebben de regering al gedwongen haar pensioenplan met punten in te trekken, laten we hetzelfde doen voor haar plannen voor zware beroepen. Nu ze verzwakt zijn, is het het moment!

Zware beroepen: de valstrik van de regering

De kern van het probleem is dat de regering de pensioenleeftijd optrok tot 67 jaar. In een poging om die maatregel (die nog steeds niet verteerd is) erdoor te krijgen, stelde minister Bacquelaine dat er voor werknemers met een zwaar beroep ter compensatie een speciaal regime zou gelden.

Maar voor de zware beroepen bestaan al specifieke mechanismen. Ze moeten enkel wat bijgeschaafd, uitgebreid en verbeterd worden. Die mechanismen zijn: het eindeloopbaantijdskrediet (waarmee je vanaf 55 jaar je werkritme wat kunt verminderen), het brugpensioen (waarmee mensen met een zwaar beroep kunnen stoppen vanaf hun 58ste), en natuurlijk lag de pensioenleeftijd nog op 65 jaar (trouwens, de levensverwachting in goede gezondheid bedraagt … 64 jaar).

Al die mechanismen maken het mogelijk dat mensen op hun 65 jaar een volledig pensioen hebben.

De regering wil echter af van die mechanismen: na het optrekken van de pensioenleeftijd naar 67 jaar wil ze nu ook het eindeloopbaantijdskrediet vanaf 55 jaar afschaffen en het systeem voor het vervroegd pensioen afbouwen.

Ze wil die mechanismen vervangen door een systeem dat niet werkt. Niemand zal nog voor z’n 60ste kunnen stoppen met werken. En bovendien zal nog wat afgeknibbeld worden van het volledige pensioen. Er wordt nog eens 10% afgenomen van de toch al zo lage pensioenen van werknemers die het tijdens hun actieve loopbaan het hardst te verduren hebben gehad.

Het “65-60-55”-plan, het sociale alternatief voor de pensioenen

De PVDA en tal van vakbondscentrales staan achter het “65-60-55”-plan. Het is dan ook een weloverwogen plan dat vertrekt van de behoeften van de werknemers.

  • Een terugkeer naar de wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar,
  • Recht op vervroegd pensioen of brugpensioen vanaf 60 jaar,
  • Eindeloopbaantijdskrediet vanaf 55 jaar.

Steun dit plan op www.blijfvanonspensioen.be

 

Labels

Commentaar toevoegen