Mensen uit de zorgsector tijdens de betoging van de non-profit op 24 november in Brussel. (Foto han Soete, Solidair)

N-VA wil oudere werknemers in de zorg meer doen werken

auteur: 

Kim Verberck

De federale regering knipte eerder al in de rimpeldagen (extra verlofdagen voor oudere werknemers) in de zorg. Een besparingsmaatregel op de kap van het personeel, die de N-VA nu ook op Vlaams niveau wil doorvoeren. 

De federale regering keurde op voorstel van minister Maggie De Block een pak besparingsmaatregelen binnen de gezondheidszorg goed. Een daarvan is het knippen in de rimpeldagen voor het personeel in ziekenhuizen en thuisverpleging. Die zorgsectoren vallen nog onder de federale regering. De N-VA wil nu ook minder rimpeldagen voor 45-plussers in de zorgsectoren die onder Vlaamse bevoegdheid vallen.

“N-VA wil minder rimpeldagen voor de 45-plusser in de zorg”, titelde de krant De Tijd (23 november 2016). Om tot dat standpunt te komen legde de N-VA haar oor te luister bij de werkgevers. De mensen die het op de werkvloer moeten doen, werden niet gehoord. Nochtans zijn zij het die elke dag vaststellen dat deze extra verlofdagen geen overbodige luxe zijn.

De PVDA sprak wel met de werknemers uit de zorgsector. Op de betoging van de non-profit op 24 november hield de partij een grote bevraging. 58,5% van de deelnemers stelde dat de afschaffing van de rimpeldagen de belangrijkste motivatie was om deel te nemen aan de betoging.
De getuigenissen waren niet mis te verstaan. “Het is niet omdat ik – geheel onterecht – tot 67 jaar ga moeten werken dat ik de rimpeldag op 45 jaar niet meer nodig ga hebben. Ik heb die juist nog meer nodig om het vol te houden”, stelde Ilse, een 44-jarige verpleegkundige.

Uitbreiding rimpeldagen nodig om het vol te houden

“Ik ben nu 56 jaar en heb drie rimpeldagen per maand”, sprak thuisverpleegkundige Koen. “Dat is goed, maar zelfs zo wordt het moeilijk om deze job vol te houden tot 65 jaar. Daarom steun ik de eis van de vakbonden om op 60 jaar een vierde rimpeldag in te voeren.”
Ook jongeren lieten zich niet onbetuigd: “Ik ben nu 33 jaar en werk in de keuken van een groot ziekenhuis. Ook ik werk in shiften in een erg variabel uurrooster. Dat maakt het werk heel zwaar. Ik weet nu al dat ik deze rimpeldagen heel hard nodig ga hebben.”
En ook Elisabeth die op de personeelsdienst werkt van een groot Brussels ziekenhuis zucht: “Mijn job, het opstellen en verwerken van de uurroosters, is erg zenuwslopend. Dagelijks moet ik wijzigingen aanbrengen en oplossingen zoeken voor plotse afwezigheden en zieken. Ik sta voortdurend onder druk. Ik doe mijn job graag, maar heb mijn rimpeldagen broodnodig om het vol te houden”.

Naar de 30-urenweek

De rimpeldagen zijn broodnodig en mogen in geen geval verminderd, laat staan afgeschaft worden. Waarom trouwens niet experimenteren met een werkweek van dertig uren, met loonbehoud en bijkomende aanwervingen? Dat werd toegepast in rusthuizen in het Zweedse Göteborg. Daar bleek dat zowel rusthuisbewoners als werknemers veel gelukkiger zijn in de 30-urenweek. Het personeel is ook veel minder vaak ziek. Als het in Zweden kan, waarom dan niet in België?

Maar wat doet N-VA?

Maar de N-VA is niet de partij die de rechten van de werknemers verdedigt. De rechtse partij blijft volharden en noemt de rimpeldagen een luxe. Ze wil ze om te beginnen afschaffen voor alle werknemers die niet rechtstreeks zorg verlenen.
Het past in de ware asociale plannen van de N-VA. De Vlaams-nationalisten willen de mensen langer doen werken door de pensioenleeftijd te verhogen naar 67 jaar. En dit alles voor een lager inkomen. Daarbovenop steunt de N-VA de vele besparingen en prijsverhogingen van water, elektriciteit, onderwijs …).

  • Op 22 december voeren de vakbonden van de non-profit opnieuw actie in Brussel. Bijeenkomst aan het kabinet van Maggie De Block om 10.30 u.

Rimpeldagen, wat is dat voor iets?

Rimpeldagen of VAP-dagen (vrijstelling van arbeidsprestatiedagen) in de federale non-profitsectoren werden in het kader van een sociaal akkoord 2000-2005 ingevoerd. Doel was toen: tegengaan dat werknemers van boven de 40 vervroegd uit de sector stappen.

Er zijn twee soorten VAP-dagen: in verhouding met contractuele arbeidsduur.

1. per schijf van 5 jaar (vanaf 45 jaar) 1 dag per maand met max van 3 dagen/maand

2. op 50, 52 en 55 jaar extra verlofdagen met een max. van 20 dagen op 55j.

Personeel in de zorg en werknemers die 200 uren onregelmatige prestaties leveren binnen 24 maanden hebben recht op de eerste categorie rimpeldagen. Alle andere werknemers hebben recht op de tweede categorie rimpeldagen.

Vanuit de overheid werd er een financiering voor vervangende tewerkstelling vrijgemaakt. En de helft van de voorziene loonsverhoging binnen het sociaal akkoord werd in de financiering van de rimpeldagen geïnvesteerd (1%).

Hoe de eisen van de non-profit vakbonden financieren?

Geen besparingen maar meer investeringen in de zorg!

1.  voer het kiwimodel in: dat betekent dat alleen het goedkoopste maar evenwaardig medicament wordt terug betaald. Het levert een besparing op van meer dan 1 miljard euro en dat is goed voor de patiënt

2. bespaar op de hoge inkomens van de specialisten: geneeskunde voor het volk, de wijkgezondheidscentra van de PVDA, berekende dat er 2 miljard euro bespaard kan worden als alle specialisten het salaris van een universiteitsprofessor zouden krijgen.

3. voer een miljonairstaks in: de 1% rijksten bezitten samen een fortuin van 420 miljard euro. Een belasting van 1% boven de 1 miljoen euro brengt 8 miljard euro op. Een deel hiervan kan geïnvesteerd worden in de non-profitsectoren.

Dit artikel komt uit het maandblad Solidair van januari 2017Abonnement.