Ramzi Mohammad Kaddouri (Foto familie via Facebook)

Niemand wordt geboren als racist

Youssef Handichi, Brussels volksvertegenwoordiger voor de PVDA, reageert ontdaan op de racistische commentaren na de dood van de 15-jarige Ramzi Kaddouri. "Waarom hebben we het racisme als maatschappij nog niet kunnen uitroeien?"

Ik was drie jaar toen ik in België aankwam. Ik ben nu negenendertig. De voorbije zesendertig jaar kreeg ik te maken met racisme. Ik niet alleen. Zoveel mensen die voor en na mij kwamen, hadden en hebben dezelfde ervaringen.

Hoe komt het dat men er niet in slaagt de gesel van het racisme uit te roeien? Zit er iets in de menselijke natuur dat racisme veroorzaakt, iets wat met de moedermelk wordt doorgegeven? Natuurlijk niet. Vanwaar komt het dan? Hoe komt het dan dat het zovelen kan aantasten?

Racisme is iets wat je wordt aangeleerd. Er zijn krachten die het racistische gif bewust door de aders van de samenleving laten stromen. Er zijn ideologieën die het racisme hanteren als een werktuig, een wapen om ons te verdelen. Racisme ís ideologie. Het is de verzameling van denkbeelden en ideeën die ongelijkheid en discriminatie vanzelfsprekend maakt en in stand houdt.

Politici van de N-VA plengen vandaag krokodillentranen en veroordelen de racistische commentaren op de dood van de vijftienjarige Ramzi uit Genk. Nochtans hebben hun eigen recente uitlatingen bijgedragen aan het klimaat waarin vandaag die ranzige commentaren zonder terughoudendheid worden gespuid. Zo zag Theo Francken de “economische meerwaarde” niet van Marokkanen in ons land. Bart De Wever stelde dat met name de Berbers een probleemgroep vormen, een groep die zich niet integreert en wantrouwig staat tegenover de overheid. Begrijpen deze politici niet dat deze uitlatingen de ideologie van ongelijkheid en discriminatie versterken? Of begrijpen ze dat net al te goed?

Deze politici verleggen niet alleen de grenzen van een “politiek correct racisme”, ze ontnemen onze maatschappij ook de wapens om dat racisme te bestrijden. Door het racisme te relativeren, zoals Liesbeth Homans en Bart De Wever dat deden. Door te stellen dat racisme alleen een excuus is voor het eigen falen. Of door de verantwoordelijkheid voor racisme bij de slachtoffers ervan te leggen. “Er moet toch een reden voor zijn, als de Vlaamse samenleving allochtonen verwerpt”, zei opnieuw Bart De Wever.

Er ontstaat zo een politiek correct racisme. Het is niet langer het racisme dat als abnormaal wordt beschouwd, maar het antiracisme. Als samenleving moeten we ons de vraag stellen of dat de richting is waarin we willen gaan.

Niemand kan mij vertellen dat het normaal is om zich vrolijk te maken over de dood van een jongen. Ramzi was een mens zoals ik, een jongen zoals mijn zoon of zoals de zonen van de mensen die racistische commentaren hebben gepost. Medeleven is de enige normale, menselijke reactie op zijn dood, zoals het medeleven dat we voelden bij de dood van drie jonge Vlaamse vrouwen in Latijns-Amerika.

Het antiracisme moet opnieuw normaal worden. Het moet opnieuw vanzelfsprekend, onvoorwaardelijk en krachtdadig worden. Een antiracisme dat zich uit in de krachtige veroordeling van racistische commentaren zoals we die vandaag opnieuw in hun meest gortige vormen moeten lezen, maar ook door het politiek correcte racisme niet te aanvaarden. De veroordelingen alleen zijn niet genoeg. Het is ook noodzakelijk om het ideologische karakter van het racisme te doorgronden, het racisme als gedachtegoed dat ongelijkheid en discriminatie in stand houdt. Op die ideologie moet een duidelijk politiek antwoord komen. Niet alleen met grote woorden, maar met doortastende maatregelen, zoals praktijktesten om discriminatie effectief op te sporen en te veroordelen.

Onze kinderen worden niet geboren met racisme in het bloed. Ze verdienen het om op te groeien in een samenleving waarin de verwerpelijke ideologie van het racisme geen bestaansrecht heeft. Onze politici van vandaag dragen de volle verantwoordelijkheid voor die samenleving van morgen.

Youssef Handichi is Brussels Parlementslid voor de PVDA

Commentaar toevoegen

Reacties

Marokkanen zijn heel vriendelijke gastvrije mensen heb ik meermaals mogen vernemen van Vlamingen die naar Marokko op reis waren geweest. Ook ik heb goede ervaringen met Marokkaanse mensen die hier in Vlaanderen wonen. Marokkanen geen economische meerwaarde in België zou ik ook niet durven beweren. Wat dacht Francken o.a. van de vele voedingszaken, eethuizen en andere handelshuizen, verplegers, dokters e.a. van Marokkaanse afkomst hier in België. En de handarbeiders in bedrijven. In de streek van Kortrijk heb ik destijds ook tussen vele Marokkanen gewerkt. Niet vergeten dat er ook veel discriminatie is vanwege werkgevers tegenover Marokkanen. De Vlaamse leeuwenvlag is tegenwoordig meer het symbool van rechts nationalisme geworden wat een voedingsbodem is waaruit racisme ontstaat. En dit dankzij de politieke partijen die hierdoor de Vlaamse leeuwenvlag bevuilen.
Xenofobie en racisme zijn de laatste jaren (alweer?) aan een gevaarlijke opmars bezig in België en de rest van Europa; met dank aan de haatzaaiers die profiteren van de verdeeldheid in onze maatschappij en handig van de sociale media gebruik maken om nog meer onwaarheden te verspreiden. Laat het antiracisme niet in dezelfde goedkope retoriek vervallen; diversiteit en multiculturaliteit zijn een complex gegeven - een verhaal dat we niet zomaar even met een slogan of tweet een verkocht krijgen. We moeten mensen ervan overtuigen om te blijven luisteren naar elkaar - naar de verhalen van zij die dagelijks met uitsluiting geconfronteerd worden - en zich te blijven openstellen voor 'de andere kant van het verhaalt'. Als we ons gaan opsluiten in ons eigen gelijk - allochtoon versus autochtoon, arm versus rijk, religieus of niet - dan verliezen we uiteindelijk allemaal. Als we dit soort racisme willen 'uitroeien', dan moeten we het eerst beter begrijpen en leren waar het vandaan komt. We hebben nog een lange weg af te leggen, maar samen komen we er.