Foto Stichting Kifaia, Flickr

Palestijnse jongeren trotseren Israëlische kogels

Sinds 30 maart gaan de Palestijnen uit Gaza elke vrijdag de straat op om te demonstreren aan de grens met Israël. In het kader van hun “Grote Mars voor de Terugkeer” eisen ze dat er einde komt aan de illegale blokkade van Gaza en claimen ze het recht om terug te keren naar het land waaruit ze verdreven werden. Met gevaar voor eigen leven.

 

Elke vrijdag weer bereiken ons dezelfde wrede beelden: vreedzame manifestanten die doodgeschoten worden door scherpschutters van het Israëlische leger. Die laatsten worden gedekt door hun hiërarchie, die al hun acties rechtvaardigt. Ondanks het systematische gebruik van geweld door het bezettingsleger aarzelen de jonge Palestijnen geen seconde om elke vrijdag toch weer actie te voeren.

Onder de slachtoffers zijn heel wat jongeren. Een trieste constatering, maar paradoxaal genoeg ook bemoedigend, want het bewijst dat het toch vooral jongeren zijn die hier actie voeren. Een nieuwe generatie neemt het heft in handen en verzet zich trots tegen de bezetting, naar het voorbeeld van Ahed Tamimi. Dat geeft het Palestijnse verzet een nieuwe impuls en is een teken van hoop voor een heel volk. Het weerlegt tegelijk de Israëlische strategie die de Palestijnen wil dwingen zich in hun lot te schikken. Ter ondersteuning van hun wettige strijd gaan er ook onder de Israëli’s stemmen op om zich tegen die misdaden te verzetten, zoals actrice Natalie Portman onlangs toonde toen ze weigerde het Israëlische equivalent van de Nobelprijs in ontvangst te nemen.

Schieten met scherp

De demonstranten hebben hun tenten opgeslagen op terreinen in de buurt van de grens. Ze komen er samen, organiseren er activiteiten (concerten, sportwedstrijden, diverse workshops) en uiteraard manifestaties die meestal doorgaan op vrijdag. Tijdens de manifestatie op 20 april heeft het Israëlische leger traangas afgevuurd op een van de kampen op 500 m van de grens. Meer dan 1800 mensen raakten daarbij gewond. Een enorm aantal, wat nog maar eens bewijst hoe buitensporig het geweld is dat het Israëlische leger gebruikt.

De internetsite van Bet'selem, een Israëlische mensenrechtenorganisatie, publiceerde de getuigenis van Manal, een moeder van 43 jaar. Ze was samen met haar man en kinderen naar de bijeenkomst van Khuza'a gegaan voor de “Dag van het Land” en het recht op terugkeer voor de Palestijnen:  “Toen we bij het tentenkamp aankwamen, waren er al heel wat mensen aanwezig. We waren net beginnen eten toen er een traangasgranaat neerkwam vlakbij de tent. Ik begon te schreeuwen, de kinderen en ik konden nog nauwelijks ademhalen. Ik kon mijn ogen niet meer openen, had een branderig gevoel in de borststreek en mijn gezicht begon op te zwellen. De hulpdiensten waren al na enkele minuten ter plaatse en hebben ons de eerste zorg toegediend. Ze hebben ons zuurstofmaskers gegeven zodat we opnieuw konden ademhalen. Ik voelde me heel zwak en de kinderen ook. Ik was bang, want ze zijn nog zo klein. We hadden die soldaten op geen enkele manier in gevaar gebracht. Waarom hebben ze dan toch die traangasgranaten afgevuurd?”

Sinds 30 maart, de dag van de eerste manifestatie, werden al 44 Palestijnen (onder wie twee journalisten) gedood en raakten er meer dan 2500 gewond door Israëlische scherpschutters die echte kogels afvuren.

11 jaar blokkade van Gaza

Sinds 2007 heeft Israël van Gaza een echte openluchtgevangenis gemaakt. Bijna niets of niemand kan er nog in of uit. Zelfs patiënten die een behandeling buiten Gaza nodig hebben, mogen de grens niet over. Alleen al in 2017 stierven 54 patiënten uit Gaza omdat Israël opzettelijk weigerde hen een medisch visum te verstrekken om zich buiten Gaza te laten behandelen.

Israël dompelt elke dag weer twee miljoen inwoners van Gaza in een uitzichtloze nachtmerrie. De situatie is zo dat 80% van de bevolking afhankelijk is van humanitaire hulp (die door Trump ter discussie wordt gesteld), 43% leeft in voedselonzekerheid en 40% is werkloos.

Israël handhaaft niet alleen de misdadige blokkade van Gaza, maar heeft er tot drie maal toe ook nog eens oorlog gevoerd, in 2008-2009, 2012 en 2014. Die oorlogen door Israël hebben aan 3650 mensen het leven gekost (van wie 2500 burgers). Ontelbaar veel woningen werden vernield, waardoor meer dan 100.000 mensen dakloos werden. Tegelijkertijd houdt Israël in de Gazastrook de invoer van bouwmateriaal voor de heropbouw tegen.

Het recht op terugkeer

In Gaza heeft 70% van de bewoners het statuut van vluchteling. Ze kwamen in Gaza aan nadat ze door de Israëlische bezetter van hun land werden verdreven.

Een eerst golf vluchtelingen bereikte Gaza in 1948, na de oprichting van de staat Israël en de verdrijving van 750.000 Palestijnen na de vernietiging of bezetting van hun dorpen. Bij de Palestijnen staat die gebeurtenis bekend als “al-Nakba”, de catastrofe. Ze begon op 15 mei 1948. Een tweede vluchtelingenstroom kwam op gang na de Zesdaagse Oorlog in 1967, toen Israël Palestina militair bezette. Miljoenen andere Palestijnen zijn naar de buurlanden gevlucht. De Verenigde Naties erkennen dat er samen meer dan 5 miljoen vluchtelingen zijn. In resolutie 194 van de Verenigde Naties wordt hun recht op terugkeer erkend.

Het is in het vooruitzicht van de herdenking van 70 jaar al-Nakba dat de inwoners van Gaza elke vrijdag manifesteren. Ze zijn vastberaden. De kogels van de Israëlische scherpschutters houden hen niet tegen. Integendeel, ze blijven hardnekkig demonstreren omdat ze weten dat hun strijd gerechtvaardigd is en de blokkade van Gaza uiteindelijk zal worden opgeheven.

 

De PVDA roept op alle officiële handelsmissies naar Israël stop te zetten

De houding van de Belgische regering ten overstaan van Israël is duidelijk: voor haar is Israël een partner met wie ze koste wat het kost een goede relatie moet onderhouden. De economische banden zijn er, andere worden voorbereid en aangemoedigd door handelsmissies die België (of haar federale gewesten) in Israël organiseert.

De PVDA is steeds gekant geweest tegen een samenwerking tussen België en de staat Israël, omdat die laatste het internationale recht niet respecteert en de VN-resoluties die rechtstreeks op het land betrekking hebben naast zich neerlegt. Israël moet een einde stellen aan de onwettige blokkade van Gaza, de nederzettingen ontmantelen, een einde maken aan de bezetting van de bezette gebieden en de 6500 politieke gevangenen, van wie er 300 jonger zijn dan 18 jaar, vrijlaten.

Daarom wil de PVDA op korte termijn de stopzetting van alle officiële handelsmissies in Israël en de instelling van een militair embargo.

 

Steun de gezondheidscentra in Gaza

In Gaza staat de Union of Health Work Committees (UHWC), de partner van de ngo Geneeskunde voor de Derde Wereld, elke vrijdag aan de frontlinie paraat om de toegestroomde gewonden te behandelen in hun ziekenhuis Al Awda of een van hun vijf andere gezondheidscentra.

De UHWC is al zwaar getroffen door de energiecrisis, waardoor ze slechts enkele uren per dag over elektriciteit beschikt, en doet daarom een beroep op de internationale solidariteit om te kunnen reageren op de noodsituatie waarmee ze vandaag af te rekenen hebben. Ze hebben nood aan medicijnen, medische apparatuur om chirurgische ingrepen te kunnen uitvoeren en geld voor het betalen van de brandstof waarmee ze hun noodgeneratoren kunnen laten draaien.

Je kunt zelf ook een bijdrage leveren op rekeningnummer BE15 0010 4517 8030 met als mededeling “Dag van het Land” (giften vanaf 40 euro komen in aanmerking voor een fiscaal attest).