Peter Mertens (voorzitter PVDA) en Raoul Hedebouw (woordvoerder PVDA) over 25 mei: “De leeuwen hebben eindelijk hun vertellers”

auteur: 

han Soete

Meer dan 250.000 mensen stemden op 25 mei voor de PVDA. In heel het land ging de partij sterk vooruit, en voor het eerst sinds drie decennia stuurt authentiek links twee volksvertegenwoordigers naar het federaal parlement. Het zijn drukke tijden voor voorzitter Peter Mertens en woordvoerder Raoul Hedebouw. Solidair wist hen te strikken tussen twee andere interviews door, net na het bezoek aan het Paleis en net voor informateur De Wever de PVDA ontvangt.

Peter Mertens. In 2008 zijn we begonnen aan een vernieuwing van de partij. Daarin wilden we een aantal stappen nemen om de sociale strijd te versterken. De belangrijkste uitdaging was om ons te versterken onder de brede werkende klasse, bij de jongeren en bij iedereen die het moeilijk heeft, om die sociale strijd beter en breder te laten weerklinken.

Ons eerste doel was om bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 in de steden door te breken, en dat hebben we gedaan in Antwerpen, Brussel en Luik. Ons tweede doel, destijds in 2008, was om bij de federale verkiezingen die normaal zouden plaatsvinden in 2015 (maar door de val van de regering in 2010 vonden die plaats in 2014, n.v.d.r.), een aantal mensen naar het parlement te sturen om als megafoon te dienen van de sociale strijd.

Zes jaar later kunnen we zeggen dat dat gelukt is. Op dit moment (woensdag 29 mei, n.v.d.r.) vallen er zeker vier zaken op. Voor het eerst in meer dan dertig jaar zal er een consequent linkse stem in het parlementair debat weerklinken en zal er een tegenstem zijn tegen dat verstikkende eenheidsdenken van de neoliberale fanfare. Het is ook voor het eerst in onze eigen partijgeschiedenis dat we gekozenen kunnen afvaardigen in het parlement. Zowel in het federaal parlement als in het Waals en Brussels parlement.

Ten tweede: de PVDA+ heeft een signaal gegeven over het hele land. Wij doorbreken niet alleen de neoliberale eensgezindheid, maar ook de taalapartheid in ons land. Ook die tegenstroom is nieuw en krijgt nu een gezicht in de vorm van de Limburgse Luikenaar Raoul Hedebouw. (lacht) Ik heb het zondagavond al gezegd: 120 jaar geleden werd in Luik de Gentse socialist Edward Anseele verkozen, en hij werd de stem van de werkende klasse in heel het land. Vandaag werd in datzelfde Luik Raoul Hedebouw verkozen, en ook hij zal de stem worden van de brede werkende bevolking in heel het land.

Ten derde: we hebben de PVDA verder versterkt in de drie belangrijkste economische regio’s van het land. In Brussel, de hoofdstad van Europa, sturen we vier gekozenen naar het Brussels parlement. In Luik groeien we tot 11,49 % en in het grootste industriële centrum van het land, Antwerpen, groeien we verder door tot 9,04 %. In de grootstedelijke gebieden leggen we de basis om verder door te groeien. Dat zie je ook in de andere steden. We halen nu 8,71 % in Charleroi, 8,63 % in La Louvière, 8,03 % in Genk, 5,56 % in Verviers, 5,36 % in Namen, 5,26 % in Mechelen, 4,83 % in Gent, en 3,77 % in Leuven. Twee jaar geleden werd de PVDA+ nog weggezet als een twee-steden-partij uit Luik en Antwerpen. Dat stadium hebben we nu definitief verlaten.

Ten vierde, en tot slot, zijn wij iets aan het opbouwen. Wij hebben niet alleen de stem van de mensen gevraagd, maar ook het engagement. Tijdens de campagne zijn er verschillende afdelingen bij gekomen, en hebben al onze kandidaten en leden de PVDA verder op de kaart gezet. Ook in regio’s waar het veel moeilijker is. Er is een fighting spirit in onze partij waar ik enorm fier op ben en die het beste laat verhopen voor de toekomst.

Wij weten heel goed dat we verder moeten blijven bouwen aan krachtsverhoudingen op het terrein. De verkiezingen leren ons dat alle traditionele partijen, ook de N-VA, vast blijven zitten in een tunnelvisie van besparen, privatiseren en liberaliseren. Tijdens de campagne kwam het zelfs tot een opbod van besparingsdrift: er werd met cijfers van 8 tot 15 miljard euro besparingen gegoocheld. De klassieke partijen blijven vasthouden aan de blinde bezuinigingspolitiek van de Europese Unie. Men gaat opnieuw de gewone burger treffen. De opbouw van een tegenbeweging blijft de belangrijkste kracht. Het verschil is dat we nu ook twee volksvertegenwoordigers hebben die zonder complexen en met heldere stem de visie van die tegenbeweging op de agenda kunnen zetten. Met Marco Van Hees zullen de commissie Banken en de commissie Financiën in het parlement nooit meer zijn zoals voorheen. En met Raoul Hedebouw zal het begrotingsdebat en het debat over tewerkstelling eindelijk een echt debat worden, met de rode peper die het nodig heeft. (lacht)

Als een groot deel van de werkende klasse deze keer voor de PVDA gestemd heeft, is dat omdat we aanwezig zijn op het terrein

Waarom hebben die kwart miljoen mensen voor de PVDA gestemd, denkt u?

Raoul Hedebouw. Als een groot deel van de werkende klasse deze keer voor de PVDA gestemd heeft, is dat omdat we aanwezig zijn op het terrein. Ik heb het tijdens deze campagne ontelbare keren gehoord: “Jullie waren de enigen die aan onze kant stonden als we op straat kwamen.” Wie was er aan de stakingspiketten, op de betogingen, in de wijken, op de werkvloer? Dat was steeds de PVDA.

Het is dat werk in de sociale bewegingen en in het middenveld dat de afgelopen weken is omgeslagen naar een electorale dynamiek om te stemmen op de PVDA. Dat we nu in het parlement de megafoon kunnen zijn van de sociale strijd is niet alleen het gevolg van onze verkiezingsoverwinning, maar ook de reden waarom we gewonnen hebben.

Peter Mertens. We gaan dus gewoon blijven verder doen wat we al deden. Het grote verschil zal zijn dat die megafoons niet meer alleen te horen zullen zijn op straat en in de gemeenteraden, maar ook in de verschillende parlementen waar we verkozenen hebben.

En hoe gaan jullie dat doen? Gaan jullie niet verdrinken in het parlementaire werk?

Peter Mertens. Wij zijn geen klassieke parlementaire partij, wij willen onze stem in de parlementen gebruiken om het volk te dienen. De PVDA zal dan ook aanwezig blijven waar ze thuishoort: in de wijken, onder de jongeren, in de bedrijven. Maar nu gaan we een aantal ideeën die aan de basis leven, nu beter en breder kunnen vertalen.

Ik kreeg bijvoorbeeld deze ochtend nog een mail binnen van de dokwerkers. Zij vroegen meteen al heel concreet om als fractie tussen te komen over het statuut van de havenarbeiders. Je zult ons dus blijven zien aan het aanwervingslokaal van de dokwerkers om hen te steunen, maar deze keer gaan we dat gevecht ook meenemen naar het parlement.

Ik kreeg deze ochtend een mail van de dokwerkers. Zij vroegen meteen al heel concreet om tussen te komen over het statuut van de havenarbeiders

In ons werk hanteerden we altijd het principe van “straat-raad-straat”, en dat gaat echt niet veranderen, integendeel. De raad, of het parlement, is maar de tussenstap. Alles begint en eindigt bij de straat en de werkplek, dat wil zeggen daar waar mensen samen leven en samen werken.

Raoul Hedebouw. We zijn geen traditionele partij, en dat zullen we ook niet worden omdat we nu verkozenen hebben.

We zullen een heel nieuw soort parlementariërs zijn. Als wij een voorstel doen in het parlement en de anderen stemmen tegen, dan gaan wij aan de bevolking uitleggen wat er gebeurd is en waarom de andere partijen tegen stemden. De andere partijen worden daar heel zenuwachtig van, want ze bedisselen alles liever onder elkaar achter gesloten deuren. Wij zijn parlementsleden in dienst van de sociale strijd, zoals de hele partij trouwens. 

In juni gaan onze verkozenen samen met Peter op tournee door het land. We gaan er onszelf voorstellen, maar we gaan er ook luisteren naar de bekommernissen van onze leden en sympathisanten, zowel in Vlaanderen, Brussel als Wallonië.  Marco Van Hees en ikzelf zullen in het parlement immers de vertegenwoordigers zijn voor het hele land, hoe moeilijk sommige nationalisten aan beide kanten van de taalgrens het daar ook mee hebben.

Al onze verkozenen zullen ook aan een gemiddeld arbeidersloon leven, wat we meer hebben als inkomsten storten we door naar de partijkas. Als je inkomen te hoog wordt, verlies je immers de band met de realiteit van de gewone werkende mensen, die elke maand de eindjes aan elkaar moeten knopen.

Wat is het profiel van de mensen die PVDA stemden?

Peter Mertens. We bereiken in de steden een redelijk jong publiek, dat is zeer hoopgevend. Er is een nieuw, jong publiek dat verlinkst, dat zie je overal.

We stellen ook vast dat de PVDA in de bedrijven echt in de lift zit. Het is wellicht voor het eerst dat je in de bedrijven zo’n stroming pro PVDA hebt. Er zijn ook heel wat sociale organisaties die zich terugvinden in waar we met de PVDA voor staan.

Die 250.000 kiezers worden niet alleen verbonden door het politieke project van de PVDA, maar ook door onze keuze om de belangen van jongeren, werkende mensen en iedereen die het moeilijk heeft in de samenleving, te verdedigen.

De PVDA bereikte veel jongeren, zeggen jullie. Hoe uit zich dat?

Raoul Hedebouw. Aan Nederlandstalige kant uit zich dat bijvoorbeeld in de zeer goede scores die de PVDA behaalde tijdens debatten in scholen.

Nagenoeg overal waar we de kans hadden om deel te nemen aan debatten voor jongeren, scoorden we erg goed. Het gebeurde geregeld dat we voor het debat al een goede score hadden, om dan te eindigen als een van de grootse partijen als er na het debat opnieuw gestemd moest worden. Dat is natuurlijk opmerkelijk.

Aan Franstalige kant bestaat niet zo’n traditie van schooldebatten, maar het viel op dat heel wat volwassenen ons lieten weten dat ze voor ons zouden stemmen, omdat hun zoon of dochter hen overtuigd had. Best grappig, want meestal zijn het de ouders die de kinderen stemadvies geven, bij ons blijkt het omgekeerde waar te zijn.

We hebben vertrouwen gegeven aan een nieuwe generatie. De PVDA staat klaar voor de komende vijf jaar

Bij de lijstvorming gaf de PVDA nadrukkelijk het vertrouwen aan jonge kandidaten.

Peter Mertens. We hebben inderdaad een aantal jongeren de kans gegeven om lijsttrekker te zijn. Onze beide Europese lijsten werden getrokken door jongeren: Aurélie Decoene voor het Franse kiescollege en Tim Joye voor het Nederlandse kiescollege. Zij zaten in debatten tegenover mensen als Verhofstadt, en ze hebben dat heel goed gedaan.

In Antwerpen was Jos D’Haese een van de revelaties van deze verkiezingen, maar ook Line De Witte deed het in Vlaams-Brabant uitstekend, en ons lijstje ijzersterke jongeren blijft aangroeien.

En dan is er natuurlijk nog Ruddy Warnier, die verkozen is in de kieskring Hoei-Borgworm. Hij wordt het jongste parlementslid in het Waalse parlement.

In Brussel werden Mathilde El Bakri (28) en Michaël Verbauwhede (28) verkozen, Michaël is ex-voorzitter van de Federatie van Franstalige Studenten (FEF), hij kent de leefwereld van de jongeren door en door.

Dat betekent dat we vertrouwen hebben gegeven aan een nieuwe generatie en dat de PVDA klaar staat voor de komende vijf jaar.

Tijdens de Europese vakbondsbetoging tegen sociale dumping viel op hoeveel steun jullie kregen van heel wat syndicale delegaties.

Raoul Hedebouw. In de grote bedrijven halen we scores die twee tot drie keer hoger liggen dan het nationale gemiddelde. We weten dat er bedrijven zijn waar tot 23% van de mensen voor ons gestemd heeft. Dat geeft ons trouwens ook manoeuvreerruimte voor de sociale en syndicale strijd. Zo’n doorbraak hebben we nog niet gerealiseerd in de kleinere bedrijven.

De PVDA is ook de enige partij die afdelingen heeft in heel wat bedrijven. De sociaaldemocraten zijn daar al lang mee gestopt, maar wij blijven daaraan vasthouden en we blijven de strijd in de bedrijven ondersteunen. De mensen hebben gezien dat de PVDA steeds aan hun kant staat en hen steeds steunt in hun strijd. Het mag dan ook niet verbazen dat we in die industriële gebieden als Antwerpen of Luik de hoogste scores halen.

We voerden ook campagne om staalarbeider en vakbondsafgevaardigde Frédéric Gillot verkozen te krijgen, we wilden echt een arbeider in het parlement krijgen en dat is ook gelukt. Aan Vlaamse kant voerden we in Limburg campagne voor Fordarbeider Gaby Colebunders. We wisten dat dat veel moeilijker zou zijn. Gaby werd niet verkozen, maar hij kreeg 4.495 voorkeurstemmen, dat is echt een goede score.

In Brussel zijn we erin geslaagd om Youssef Handichi, een sociale en geëngageerde buschauffeur naar het Brussels Parlement af te vaardigen. De doelstelling om arbeiders in de parlement te krijgen gaf een specifieke dynamiek aan de campagne.

Bijna alle kandidaten van de PVDA+ zijn lid van de vakbond of van een sociale organisatie. Geen postjesjagers, geen carrièristen, maar allemaal mensen die door weer en wind hun groot hart tonen

Er is ook zeer expliciete steun en sympathie gekomen van een aantal syndicalisten.

Peter Mertens. Klopt. We hadden ook 170 syndicalisten uit de twee vakbonden op onze lijsten staan.

Uit onderzoek bleek dat 81 % van de mensen die op onze lijsten stonden, lid zijn van een vakbond en dat ze allemaal lid zijn van een of andere sociale organisatie. Geen enkele partij deed beter, wat betreft de sociale organisatiegraad van haar leden. Wat wil dat zeggen? Dat onze kandidaten sowieso sociaal geëngageerd zijn, en een verantwoordelijkheid op zich nemen voor hun medemensen op het werk of in de wijk. Mooi toch? Geen postjesjagers, geen carrièristen, maar allemaal mensen die door weer en wind hun groot hart tonen. Dat geeft aan dat de PVDA inderdaad een ander soort partij is.

Mensen staan niet op een PVDA-lijst in de hoop verkozen te raken en een mooi postje te pakken. Onze gekozenen zullen trouwens aan een gemiddeld werknemersloon blijven leven, iets wat veel mensen waarderen.

Waarom is het aan Franstalige kant zo goed gelukt?

Peter Mertens. In Franstalig België hebben de vier traditionele partijen PS, MR, cdH én Ecolo jarenlang het beleid bepaald. Wat de oppositie betreft, lag er dus een boulevard open voor de PVDA. Dat was langs Nederlandstalige kant wel even anders. Je had langs de rechterkant de oppositie van het extreemrechtse Vlaams Belang, maar ook van de N-VA die zich mocht opstellen als een federale oppositiepartij en zo trouwens het Vlaams Belang heeft leeggegeten. En daarnaast wist Groen zich, in tegenstelling tot Ecolo, op te stellen als linkse oppositiepartij door ook een flink deel van onze thema’s naar voren te schuiven. Dat is uiteraard een heel andere situatie, waarin het ook mediatiek heel moeilijk was om door te stoten. In Wallonië heeft de PVDA zich in die setting kunnen opwerpen als dé uitdager van de gevestigde machten, in Vlaanderen is die rol – hoe absurd het ook moge klinken – naar Bart De Wever gegaan. Dat is ook nog eens versterkt door het feit dat hij de laatste drie weken bijna voltijds in alle media aanwezig was. Maar goed, we wisten dat het langs Nederlandstalige kant erg moeilijk zou zijn.

Raoul Hedebouw. Het klopt dat er aan Franstalige kant geen echte oppositie meer bestond. PS, MR, cdH en Ecolo evolueerden naar het centrum, ze keurden mee allerlei besparingsmaatregelen goed en ze namen zonder veel breekpunten deel aan de macht. Daarom is een strijdpartij als de onze nodig.

Een van onze kenmerken is dat we altijd aanwezig zijn op het terrein. We zijn geen mediafenomeen. En in tegenstelling tot de PS doen we ook niet aan cliëntelisme. Wie militeert voor de PVDA doet dat niet om snel aan een sociale woning of een job te geraken. Neen, we doen dat uit overtuiging, omdat we de wereld willen veranderen.

Ecolo, de Franstalige groenen, kreeg zware klappen.

Raoul Hedebouw. Een deel van de bevolking gaf duidelijk het signaal dat Ecolo een partij als de andere is geworden. Ecolo zat zowel in de Brusselse als de Waalse Gewestregering en maakte daar niet het verschil. Integendeel, de partij zorgde er bijvoorbeeld mee voor dat de prijs van een busticket steeg van 1,10 naar 1,90 euro. Ze keurde ook het Europese Begrotingsverdrag mee goed, iets wat veel syndicalisten en mensen uit het middenveld niet apprecieerden.

Bij Ecolo zelf noemen ze dat de prijs die ze betalen voor regeringsdeelname, maar daar ben ik het niet mee eens. Deelnemen aan de macht op zich is niet het probleem, het probleem is wat Ecolo gedaan heeft toen ze aan de macht was. Dat is waar de mensen een probleem mee hebben. Ecolo heeft helemaal geen links beleid gevoerd. De opgang van de PVDA aan Franstalige kant bewijst dat het tijd is dat een ander soort partij de belangen van links verdedigt.

Sommigen zeiden dat de opkomst van de PVDA links verzwakt.

Raoul Hedebouw. Het tegendeel is waar. Als we zien hoeveel mensen we op de been hebben gebracht, hoeveel mensen naar onze meetings kwamen, hoeveel mensen meegewerkt hebben aan deze campagne, dan kan ik alleen maar vaststellen dat wij een frisse wind hebben laten waaien door de ideeën van links.

In 2014 is er duidelijk iets veranderd in het politieke landschap en dat is de grootte van de PVDA. Neem nu de vermogensbelasting. De vorige kiescampagnes was dat geen item, deze keer wel. Toen de notionele interesten door het parlement werden goedgekeurd, was daar geen debat over. Dat kwam pas toen de PVDA er – zonder één parlementslid – in slaagde het punt op de agenda te zetten. En we gaan dat blijven doen. De twee Kamerleden van de PVDA zullen minstens zo zwaar wegen als de fracties van sommige traditionele partijen.

Waarom lukte het in Antwerpen net niet om een zetel te halen?

Peter Mertens. Geloof me, ik had liever op die andere vraag geantwoord: “Vertel eens waarom het gelukt is om ook in Antwerpen een zetel te halen.” Het is dus net niet geworden, maar je hebt nu eenmaal niet alles in de hand.

We voelen ons een beetje als Atlético Madrid, dat tot de 93ste minuut de overwinning in de Champions League binnen bereik had, maar toch nog verloor. Tot de 93ste minuut hadden wij trouwens ook een prachtige wedstrijd gespeeld. En het is niet omdat er een minuut is bijgekomen dat wij die evaluatie gaan veranderen natuurlijk. We zijn nog aan het uitpluizen wat er voor ons in de 94ste minuut allemaal is misgelopen, maar het is van belang ook het mooie te beschermen tegen alle rechtse krachten die nu uiteraard zullen proberen om dat te minimaliseren.

In Antwerpen zie je wat de N-VA werkelijk is: een reus op lemen voeten. Achter de zogenaamde overwinning van de N-VA zie je de kiemen van een overwinning op de N-VA

In de tweede stad van het land halen we nu 9,04 % van de stemmen. We behouden dus niet alleen de 8 % uit 2012, maar doen daar nog eens 1 % bij. We worden de vierde partij van Antwerpen: groter dan CD&V, groter dan Open Vld en voor de allereerste keer ook groter dan het Vlaams Belang. Wie dat vijf jaar geleden had gezegd, werd wellicht zot verklaard. Het is nu ook bewezen: wij trekken stemmen terug van rechts. Antwerpen is de enige plaats waar de N-VA echt aan de macht is. Wel, op nauwelijks anderhalf jaar tijd verliest de N-VA 5,79 % van de stemmen voor het Vlaams parlement, en zelfs 10 % van haar stemmen uit 2012 als je naar het Europees parlement kijkt. In Antwerpen kan je zien wat de N-VA werkelijk is: een reus op lemen voeten. Achter de zogenaamde overwinning van de N-VA zie je de kiemen van een overwinning op de N-VA. Daar is ons werk echt niet vreemd aan. Gisteren nog, op weg naar de koning, sprak een man mij aan in het Centraal Station in Antwerpen: “Blijven doorgaan Peter, we hebben het nodig.” Hij werkt bij de reinigingsdienst van de stad Antwerpen en vertelde over de werkomstandigheden, de afbouw van de dienstverlening en de sluipende privatiseringen. Maar vooral, hij zei: “In 2012 hebben heel wat collega’s nog op de N-VA gestemd, Peter. Maar ze hebben gezien hoe De Wever het stadspersoneel behandelt. Die collega’s hebben nu bijna allemaal voor de PVDA gestemd.” Het kan dus wel degelijk snel keren.

In de kieskring Antwerpen, de hele provincie dus, zijn er slechts drie partijen die vooruit gaan. Na de N-VA is de PVDA met +2,5 % de grootste stijger, en stijgen we meer dan Groen (+2,1 %, n.v.d.r.). In Mechelen halen we met een nieuwe, jonge ploeg meteen 5,26 % van de stemmen en in Turnhout 4,11 %. Dat zijn fundamenten die je legt voor de toekomst.

We hebben het net niet gehaald. Op twee weken voor de verkiezingen werden we gepeild op 6,5 % van de stemmen. Misschien hebben een aantal mensen die peiling voor werkelijkheid genomen en is men in laatste instantie toch gegaan voor een stem op een klassieke partij? Zeker is dat de laatste twee weken erg moeilijk waren, dat er quasi mediastilte was rond de PVDA+ en dat in die context zowel sp.a als Groen nog heel wat stemmen hebben terug gewonnen op ons. Zeker is ook dat op het einde van de campagne heel wat partijen bijna letterlijk thema’s en voorbeelden van de PVDA+ hebben overgenomen om het gras voor onze voeten te maaien. We moeten dat verder onderzoeken. Ja, het is ambetant om in de 94ste minuut uitgeschakeld te worden. Maar het team dat er nu staat met de PVDA heeft iets opgebouwd dat zeker verder zal doorgroeien.

De PVDA heeft gekozen voor een persoonlijke campagne, en die heeft ook gerendeerd. Je haalt met 26.010 voorkeurstemmen de 8ste plaats in de hele provincie Antwerpen en over heel België zelfs de 37ste beste persoonlijke score. En toch ben je niet verkozen.

Peter Mertens. Tja, je hebt die dubbele afweergordel rond het parlement. Ten eerste de compleet arbitraire kiesdrempel. Zonder die drempel zou Jos D’Haese verkozen zijn in het Vlaams Parlement en ikzelf in het federaal parlement. Het is op die manier dat bijvoorbeeld de SP in Nederland in het parlement werd gekozen. En ten tweede, de politieke absurditeit om die kiesdrempel uit te strekken naar een hele provincie. Vroeger had je de arrondissementen, met elk hun politieke eigenheid. Nu kan je in Antwerpen 9,04 % halen maar door de samenvoeging met Mechelen en Turnhout kan het zijn dat je toch niet verkozen wordt. En zo kan het dat je met 26.010 voorkeurstemmen toch niet mag zetelen, en dat er op de 150 parlementairen 114 zullen zetelen met minder stemmen. Het is wat het is. Maar: het kan snel veranderen. In 2003 haalde de N-VA de kiesdrempel in de provincie Antwerpen net niet en werd Bart De Wever niet verkozen. Kijk waar ze nu staan, en begrijp dat wat vast lijkt te staan helemaal niet zo vast zit.

We zijn voorstander van stadsgewesten in te voeren in plaats van provincies. Dat waren we al voor deze verkiezingen, hoor. (lacht) Elke progressieve stedenbouwkundige kan je uitleggen waarom dat echt nodig is. Steden zijn de groeipolen van de moderne samenleving en je moet dus ook kieskringen hebben op dat niveau, om een afspiegeling te hebben wat er leeft in de grootstedelijke gebieden. Maar geen nood, Raoul Hedebouw en Marco Van Hees zullen een wetsvoorstel in die zin indienen, en dan kunnen we zien welke politieke krachten in ons land de moed hebben om dat te steunen.

In het begin van de kiescampagne hield de PVDA een enquête bij meer dan 41.000 mensen, een hele krachttoer. Opvallend was dat de resultaten weinig verschilden in de verschillende landsdelen. Nochtans probeert men ons altijd wijs te maken dat de realiteit aan de twee kanten van de taalgrens totaal verschillend is.

Peter Mertens. De echte politiek context waarin wij leven, is Europa. Wij hebben een bevraging gedaan bij 41.000 mensen waaruit onze vijf speerpunten komen: armoede, rechtvaardige fiscaliteit, werk – zeker specifiek voor de jongeren –, justitie en klimaat. Wel, ik ben er zeker van dat als je dat gaat vragen in Portugal, Frankrijk, Nederland of Duitsland, je min of meer dezelfde resultaten krijgt.

Wij hebben op basis van een enquête ons programma uitgewerkt en daar in heel het land campagne mee gevoerd. Veel partijen hebben in de loop van de campagne gewoon bepaalde elementen van ons programma gekopieerd.

Wij hebben op basis van die enquête ons programma uitgewerkt en daar in heel het land campagne mee gevoerd. Daardoor hebben we heel het politieke debat naar links kunnen trekken. Veel partijen hebben in de loop van de campagne gewoon bepaalde elementen van ons programma gekopieerd.       

Wij hebben met Marco Van Hees de kwestie van de notionele-interestaftrek en die hele legale diefstal van overheidsinkomsten op de agenda gezet. Andere partijen, aan beide kanten van de taalgrens, zijn op dat punt echt in het defensief moeten gaan.

Al onze thema’s en soms zelfs letterlijk onze slogans (in een tv-debat verwees Bart De Wever naar de poetsvrouw die meer belastingen betaalt dan de multinational, n.v.d.r.) werden overgenomen door de klassieke partijen. Dat is natuurlijk een positief punt, maar het geeft ook aan dat wij de polsslag voelen.

We hebben de laatste jaren bewezen dat wij nieuwe, frisse ideeën kunnen lanceren. Maar die ideeën komen natuurlijk niet uit het niets. Ze komen van dat kwart miljoen mensen die wij vertegenwoordigen, en dat gaan we als partij blijven doen.

Dat is ook de reden waarom wij links versterken. Eigenlijk zou heel links, in alle landsdelen, blij moeten zijn dat er een partij is die op die manier werkt.

We voelen aan wat er leeft, we pikken dat op, en met onze studiedienst vertalen we dat naar onderbouwde positieve alternatieven. We moeten het er dan wel bij nemen dat andere partijen afgezwakte versies van onze voorstellen lanceren.

Voor het eerst sinds lang ging het in de kiescampagne niet over communautaire kwesties, maar ook over arm versus rijk, en dat is zeker mee de verdienste van de PVDA.

Sommigen zeggen dat een stem voor de PVDA een proteststem is. Wat denken jullie daarvan?

Raoul Hedebouw. Ik denk dat het omgekeerde waar is. Heel veel mensen van links herkennen zich in de perspectieven die wij aanreiken en putten daar hoop en energie uit. Het is nu al meer dan tien jaar dat we van andere linkse partijen horen: “Zonder ons zou het erger zijn.” Besparingen, langer werken, afbraak van sociale rechten… allemaal onder het mom van “zonder ons zou het nog erger zijn”… Wel, veel mensen zijn dat beu en wij hebben een deel van het linkse publiek terug hoop en perspectief geboden.

Ik ben ervan overtuigd dat zeker 4 tot 6 % van de bevolking getwijfeld heeft om voor de PVDA te stemmen, maar dat niet heeft gedaan door dat verhaal van “zonder ons zou het nog erger zijn”.

We hebben ook een solidair kiezerspubliek, want in heel dat verhaal over het gevaar van de N-VA hebben we kunnen aantonen dat wij de enige partij zijn die in beide landsdelen strijden tegen het nationalisme. Wie in Luik voor mij stemde, stemde ook voor Peter Mertens, die in Antwerpen op het terrein de strijd voert tegen De Wever. En andersom: wie voor Peter Mertens in Antwerpen stemde, stemde ook voor Marco Van Hees in Henegouwen die op het terrein het gevecht voert voor een rechtvaardige fiscaliteit. Dat was echt wel belangrijk in deze campagne: die keuze voor de solidariteit.

Peter Mertens. Er zijn nu een kwart miljoen mensen die voor de PVDA stemmen: mensen die zich niet meer herkennen in deze samenleving en in de traditionele politieke partijen, en die zich nu hebben gericht tot de PVDA.

Er zijn echt veel mensen die hun vertrouwen in de PVDA hebben gesteld. Veel mensen zeggen dat als ze Peter of Raoul op tv horen, ze een heel ander geluid te horen. Dan wordt er eindelijk gepraat over werklozen. Dan gaat het eindelijk over 52-jarige lassers die van bedrijf naar bedrijf trekken om te solliciteren, maar nooit een antwoord krijgen. Dan krijgt Bart De Wever eindelijk eens een antwoord op de hele politiek om de werkloosheidsuitkeringen te beperken in de tijd.

Raoul Hedebouw. Er is een debat ontstaan over het feit of we nu al dan niet verder kunnen met die klassiek linkse partijen. We hebben dat in de vakbonden zien gebeuren, maar ook nog in heel wat andere sociale bewegingen. Als je in sommige gemeenten over de 10 % gaat, dan kun je echt stellen dat je een stroom op gang hebt gebracht.

Er is een nieuwe politiek kracht opgestaan, die nu ook een vertegenwoordiging heeft in de verschillende parlementen.

Peter Mertens. Het is zoals die Afrikaanse spreuk die Mie Branders gebruikte tijdens een debat: “Zolang de leeuwen hun eigen vertellers niet hebben, zullen de verhalen over de jagers gaan.” Wel, eindelijk hebben de leeuwen twee vertellers, en de jagers zullen het geweten hebben.

10.000 en 251.276 keer bedankt

Peter Mertens. Wij hebben samen tijdens deze campagne iets opgebouwd. Wij hebben de fundamenten gelegd van een sociale grondstroom die wij de komende vijf jaar absoluut gaan nodig hebben.

Ik wil uit de grond van mijn hart, en ook namens het Partijbureau, die duizenden en duizenden vrijwilligers, die honderden kandidaten, en alle leden, een voor een, bedanken voor de inzet. Omdat onze mensen het beste van zichzelf hebben gegeven, omdat zij tijdens deze campagne niet alleen de PVDA verder op de kaart hebben gezet, maar ook tegen de stroom in hebben durven roeien en een andere stem hebben laten horen, een nieuwe stem, een echte socialistische stem die de extreme ongelijkheid aan de kaak stelt, en die aan dat probleem echt iets wil doen.

Onze campagne werd niet gedragen door subsidies of het grote geld, deze campagne werd gedragen door de inzet van duizenden vrijwilligers. Ik heb gehoord dat je minstens 2 miljoen euro in een campagne moet stoppen om echt resultaten te halen. De separatisten hebben zelfs 4 miljoen euro uitgegeven. Wel, wij hebben het gedaan met slechts 300.000 euro maar wel met een fantastische rijkdom aan mensen. Dat is echt wat de PVDA is: eerst de mensen, niet de winst. Ik wil dan ook onze hele campagne opdragen aan al die fantastische vrijwilligers die hebben meegeholpen.

Ik wil ook al onze kiezers danken. Jullie stem is ons engagement. Wij hebben een verbintenis afgesloten dat wij recht door zee gaan om de belangen te verdedigen van heel de werkende klasse in al haar diversiteit. Van de jongeren in al hun dynamiek. Van de stemlozen, van de mensen die in deze samenleving als een numero worden gezien, en van al wie het nodig heeft. 251.276 keer bedankt, wij zullen ons engagement nakomen.

 

Commentaar toevoegen

Reacties

Als men in rekening neemt dat algemeen gezien maar 20 % van de stemmen van de mondiale vlaming is voor het partijprogramma, En ik ivm onze pvda met deze strekking toch sterk mijn twijfels heb, Wat wil zeggen dat ik denk dat alle 250 000 stemmen voor de pvda zijn omdat ze achter het partijprogramma staan . Maar stel nu dat die 20 % regel geld voor de 'grootste' partij van België Kom ik op deze berekening ( zonder de "verloren" stemmen vd kiesdrempel) 1.3 milj mensen niet gaan stemmen pakt +- 6 a 700k Vlamingen Van de 4 ,7 milj stemgerechtigden Van wat overblijft, 4 milj Daarvan is 5 % Blanco = 200 k = 3,8 milj stemmen geldig daarvan heeft +- 30 % voor NVA gestemd 1,25 milj mensen Waarvan MAX 20 % heeft gestemd voor het partijprogramma (al de rest uit onwetendheid of onintresse ) (bron HLN) = 250 000 mensen MAXIMUM! Dus VREES niet vrienden niet 1 op 3 vlamingen is verbolgen of verzuurd Maar van de 6 milj vlamingen is 4.16 % verbolgen en verzuurd En DAN nog zullen daar proteststemmen tussen gezeten hebben...
Heel enthousiasmerend. Dank!!
Ik ben een overtuigd PVDA-er. Heb zelf een sociaal economieproject in Scherpenheuvel uit de grond gestampt waar momenteel 120 mensen uit kansengroepen zijn tewerkgesteld. Ik vind het hoopgevend dat PVDA meer en meer steun krijgt van de gewone man/vrouw. Mijn opmerking bij het lezen van het artikel: als voorbeelden van de aanwezigheid van PVDA tussen de mensen wordt steeds verwezen naar 'fabrieken', 'stakingspiketten' en andere plaatsen waar mensen nabijheid nodig hebben in moeilijke momenten. In het artikel mis ik een beetje de aandacht van PVDA voor minder uitgesproken 'arbeidersmillieus', terwijl ook daar ongetwijfeld nogal wat PVDA sympathisanten zitten
Schitterend!
De groenen gaat er inderdaad op achteruit. Groen wint in Vlaanderen 1 zetel (in Oost-Vlaanderen), maar Ecolo verliest 2 zetels, waardoor de gezamenlijke groene fractie in de Kamer achteruit gaat. Die 2 zetels gingen overigens verloren in Luik en Henegouwen!! (Het Rijk NL: sp.a -0.8%, groen +1.5%, pvda +1.5%),
Goed gedaan, goed gesproken, geen woorden maar daden. Politiek is vàn de mensen vòòr de mensen. En daar maakt pvda+ het verschil. SUCCES.
Gewoon zo voortdoen .
Wat ik in dit verhaal een beetje mis, is een reactie op het vitriool dat door het ABVV - bij monde van Caroline Copers - werd uitgestort over de PVDA+. Ik citeer: “Het ABVV waarschuwde voor een stem voor de PvdA. Ik ben blij dat de linkse kiezer die oproep heeft gevolgd (...)” Tja, van je "linkse" (?) vrienden moet je het maar hebben... Sinds wanneer rekent een vakbond het tot haar taak om expliciete stemadviezen af te geven en dan nog wel tegen een partij die juist opkomt vóór de arbeiders die het ABVV zegt te vertegenwoordigen? Ik vind dat een ongelooflijke vorm van betutteling en zou onmiddellijk mijn lidmaatschap van die bond opzeggen. In Nederland is het ondenkbaar dat een vakbond dergelijke expliciete stemadviezen zou afgeven en al helemaal niet tegen een partij die solidariteit, arbeidsrechten e.d. zo hoog in het vaandel voert. Het ABVV is duidelijk twee handen op één buik met de sp.a .... Wat een doorgestoken kaart, om niet te spreken van een corrupte bende! Hoogste tijd om deze vakbondsmandatarissen eens een poepje te laten ruiken. Dit ABVV vertegenwoordigt in mijn ogen geenszins de belangen van de werkende massa, maar is vooral beducht voor het eigen hachje.
Dit is een manifest van de man in de straat: Belastingen: Kan uw partij iets verander aan de ongelijkheid van innen en vrijstelling van belastingen? Maar dan wel in het belang van de kleinste inkomens en de pensioenen. De man in de straat vraagt enkel een eerlijke inning van de belastingen. Voorbeeld: Elektrische auto’s Lexsus of dure luxe wagens, wie kan er zich zo een auto aanschaffen, zelfstandigen en grote firma’s als bedrijfswagen voor kaderleden want die kunne deze auto inbrengen in hun belastingen. Wat verliest de staat daar aan? vb. een leasing firma A koopt auto’s aan, betaalt daar geen btw op en brengen die auto’s in als onkosten. Die auto’s worden verhuurd aan een ander bedrijf, dat bedrijf brengt de huur er van in, in zijn belastingen, tweede maal geen inkomen. Maar als de auto na drie of vier jaar doorverkocht wordt betaal de koper wel belastingen op een tweede hands auto. Als een bedrijf die auto echt nodig heeft voor zijn personeel omdat ze zich dagelijks moeten verplaatsen tijden hun werk, dan zou de auto herkenbaar moeten zijn met het firma label. Ook aan de tankkaart zou men een beperking moeten opleggen er zijn veel misbruiken bekend. Op Elektrische auto’s betalen ze bij het in het verkeer brengen geen belastingen en ook levenslang geen verkeersbelastingen op die wagen. Wie kan daar van geniet zeker niet de loontrekkende Maar als het personeel ( kaderleden)van die firma geen bedrijfswagen zou krijgen maar een wedde verhoging, dan worden daar belastingen op ontvangen en wordt er een bijdragen betaald voor de zorgkas twee maal winst voor de staat. Aftrekposten? Een restaurant bezoek op naam van een firma (zakenbezoek) en dat mag in een sterrenrestaurant zijn met heel dure wijn, dit wordt ook voor een groot deel afgetrokken van de belastingen,of betaald worden met zwart cash geld. Een louche huren of aankopen bij een voetbalclub waar men dan een 10 taal relatie mensen kan ontvangen, wordt ook ingebracht als onkosten. Een uitstapje met zakenmensen en familie naar het buiten land is ook zakenreis (als geschenk voor de grote aankoop bij de firma) dus ook aftrekbaar. Moet ik er nog een tekening bij maken of moet de gewone werkmes niet nadenken maar betalen. Ga als gewone burger eens uit eten met uw vrouw en uw kind, ga eens naar het voetbal,toneel,op reis,geef eens een feestje voor familie en noem maar op, die uitgaven ben je als werkende mens simpelweg kwijt. Als arbeider moet je daar niets van inbrengen bij de belastingen. Wat gaat uw doen aan al die firma’s die naar die paradijselijke eilanden vluchten voor belastingontduiking elk bericht daar over sterft aan een stille dood . Pensioenen: we denken dat het puntensysteem niet zo een goed idee is voor de laagste pensioenen. Waarom moeten de mensen die al zoveel verdiend hebben ook het grootste pensioen krijgen. Om hun stand hoog te houden en niet te moeten geconfronteerd worden met de gewone wereld? Waarom krijgen mensen uit de hogere klasse, die ontslag nemen zo een monster vergoeding ? Waarom worden de gevangenissen een verblijfplaats voor criminelen door de gemeenschap (ons belastingsgeld) bedaalt, en worden rusthuizen voor mensen die gans hun leven hebben gewerkt en bijgedragen hebben betaald nu echt onbetaalbaar voor mensen met de kleinste inkomen??? Waarom worden de niet of nieuwe Belgen onderhouden door de staat met (ons belastingsgeld) en worden Belgen die door een tegenslag in de armoede terecht zijn gekomen op een wacht lijst gezet voor een sociale woning, of kinderopvang? Waarom krijgen nieuwe Belgen kindergeld voor hun kinderen in het buitenland ook in een niet EU land? Waarom kunnen misdrijven verjaren in België , het geld, te slimme advocaten of te traag gerecht? Waarom moet de belastingbetaler betalen, voor de premie die wordt uitbetaald voor de zonnepanelen die worden aangelegd door de industriegiganten die elk maand een reuze premie ontvangen, fout van de minister? Of goed lobbywerk van het kapitaal? Waarom worden de premie voor het isoleren van huizen nu plots zo ingewikkeld gemaakt , omdat de rijken al met het grootste aandeel weg zijn, en de kleine man die niet alles in één keer kan laten uitvoeren en een lening moet aangaan? Waarom is onze ziekteverzorging en een hospitaal opname en medicatie voor Belgen met het minimum inkomen zo duur, en krijgen mensen die nog nooit een bijdragen aan de zorgkas of belastinggeld hebben betaald gratis verzorging en opname in een ziekenhuis? De Vlaamse zorgkas, waarom is de bijdragen voor iedereen die werkt 52€ en wordt de bijdragen niet berekent volgens het inkomen, zouden de sterkste schouders niet de grootste last dragen ? Want als het gaat om betaald te worden kan men plots wel rekenen met percenten voor de veelverdieners , ook al kost een brood ook voor hun maar even veel??? Over Europa ga ik het niet hebben want dan word het teveel voor de gewone burger als ze dat circus zien en horen wat een voet afdruk hebben die grootpraters. Hoeveel nutteloze kubieke meters moet er in dat circus verwarmd worden, in al die ontelbare ruimtes die niet of zelden worden betreden door de heren en dan nog gezwegen over de verhuis van dat circus elke maand zotter kan het toch niet? Waarom betalen die lieden geen belastingen op hun monster inkomen ? Over vergoedingen van de gekozenen door het volk zal men het ook maar niet hebben (daar kan een werkzoekende alleen maar van dromen als hij er al niet ziek van is geworden )