PVDA roept parlementsleden op ultimatum te verwerpen

auteur: 

Persdienst

Er is een intra-Belgisch ontwerpakkoord om de federale regering te machtigen het vrijhandelsverdrag met Canada, het zogenaamde CETA, alsnog te ondertekenen. Eerst moet dit ontwerpakkoord nog goedgekeurd worden in de verschillende parlementen. Zolang dat niet is gebeurd, heeft het ontwerpakkoord geen waarde. Daar zit een nieuw ultimatum aan vast: het moet de komende 48 uur ondertekend worden.

“De PVDA roept de verschillende parlementsleden in ons land, zowel voor- als tegenstanders van CETA, op om hun democratische plicht te doen en dit nieuwe ultimatum te verwerpen. Democratische plicht, dat betekent dat men luistert naar de stem van de burgers, en dat men luistert naar de stem van de middenveldorganisaties waarin miljoenen Belgen georganiseerd zijn. Met name mutualiteiten, consumentenorganisaties, vakbonden, milieuverenigingen, boerenorganisaties en burgerbewegingen. Zij vragen een breed democratisch debat over de gevolgen van dit soort vrijhandelsverdragen, en zij hebben daar ook recht op. Laat dit debat toe, laat democratie toe en neem de tijd om grondig te discussiëren. Daar hebben zowel voor- als tegenstanders baat bij”, zegt voorzitter Peter Mertens.

Respect voor het Brussels en Waals parlement

“Door de mobilisatie van onderuit en het debat dat al twee jaar in het Waals Parlement wordt gevoerd, is de discussie eindelijk opengebroken tot de maatschappelijke discussie die dit verdrag verdient. We moeten het nu niet terug in de pot stoppen en halsoverkop door de parlementen drukken. Dankzij het verzet van het Waals en Brussels parlement is er meer klaarheid gekomen over de enorme impact die het CETA kan hebben op het niveau van arbeidsvoorwaarden, landbouw, milieu, zorg en openbare dienstverlening. Wij willen de Waalse en Brusselse parlementsleden bedanken om de horizon te openen en het debat uit de achterkamerpolitiek te halen”, zegt Peter Mertens nog.

Nieuw ultimatum: veel beloftes, weinig staalharde garanties

“Er zijn een aantal kleine wijzigingen aangebracht, maar wat nu voorligt lijkt vooral uit te blinken in veel beloftes en weinig garanties. Het principe van de bijzondere rechtbanken blijft, maar de Europese Commissie beloofde om die bijzondere rechtbanken ‘te verbeteren’. Een belofte zonder staalharde garanties. Er is ook een belofte om meer bescherming te bieden voor landbouwers. Dat zijn kleine wijzigingen die er zijn gekomen dankzij de brede weerstand en het maatschappelijk debat, maar fundamenteel is het akkoord niet gewijzigd. Er is geen enkele reden om nu rap-rap op 48 uur dit door te drukken. We moeten weten wat staalharde garanties zijn die juridisch kunnen afgedwongen worden, en wat niet meer dan belofte is”, aldus Mertens. “Bovendien blijft het zo dat alle beloftes uit de hoofdstukken over milieu en sociale zaken in het CETA gewoon juridisch niet afdwingbaar zijn.”

De rug recht houden tegenover de enorme lobbycratie

“Hoeveel respect we ook hebben voor de houding van minister-president Paul Magnette en voor het Brusselse en Waalse parlement, het zou jammer zijn om nu om 1 voor 12 toch te plooien. We begrijpen dat de druk enorm is. Zowel vanuit de lobbycratie van het grootbedrijf, vanuit de Europese elite en vanuit grote delen van de Europese sociaaldemocratie. Dat is trouwens niet de eerste keer, we hebben hetzelfde gezien toen het Verdrag van Lissabon werd doorgeduwd, terwijl de inhoud door de Franse en Nederlandse bevolking verworpen werd. En we hebben gezien hoeveel druk vorig jaar op de Griekse regering werd uitgeoefend. Dat zijn heel moeilijke omstandigheden, maar precies onder druk van ultimatums en chantagepolitiek lijkt het ons beter om de rug recht te houden en een breed democratisch debat mogelijk te maken”, zegt Mertens. “Vandaar dat we alle parlementsleden in ons land oproepen, zowel tegen-  als voorstanders, om niet te plooien, het nieuwe ultimatum te verwerpen en de tijd te nemen om overal in het land een breed democratisch debat mogelijk te maken.”

Fair Trade, geen Free Trade

“Wij zijn voor fair trade, niet voor free trade. De vergroting van de Europese markt naar het oosten, in 2004 en 2007, heeft voor een golf van sociale dumping gezorgd. De vergroting van de Canadese markt naar de Verenigde Staten en Mexico, door het zogenaamde NAFTA-akkoord, heeft miljoenen jobs gekost. Het zorgde voor sociale dumping én voor ecologische dumping. Dit soort vrijhandelsakkoorden is schadelijk voor de democratie. En iedereen weet: als men nu het akkoord met Canada doordrukt, zal men dat als precedent gebruiken voor het grote vrijhandelsakkoord met de Verenigde Staten, het zogenaamde TTIP”, zegt Peter Mertens.  “Wij willen een ander soort handelsverdragen, met eerlijke handel, juiste prijzen, staalharde garanties voor sociale en ecologische vooruitgang, en respect voor de nationale democratische rechtspraak. De brede samenleving heeft het recht op dit debat.”