Foto Solidair

PVDA steunt vakbondsactie tegen vrouwonvriendelijk regeringsbeleid

Op 4 juni voerde het ABVV actie in Brussel. Met het thema “vrouwen in de vuurlijn” hekelt de vakbond het regeringsbeleid en de negatieve gevolgen ervan voor vrouwen. Tegelijk eist het ABVV maatregelen die zorgen voor een beter evenwicht tussen werk en privé, én een sterke sociale zekerheid en een rechtvaardige fiscaliteit voor vrouwen. De PVDA en haar vrouwenorganisatie Marianne steunen deze actie en waren op de afspraak.

Fotoreportage op Facebook.

De regering-Michel-De Wever heeft er al een aardig parcours van harde besparingsmaatregelen op zitten. Een aantal van die maatregelen hakt zwaar in op de economische situatie van vrouwen. Voor veel vrouwen is de toegang tot de arbeidsmarkt sowieso al beperkt. Meestal zijn het vrouwen die deeltijds werken of loopbaanonderbreking nemen om de combinatie arbeid en gezin mogelijk te maken.

Liefst 45% van alle werkende vrouwen werkt deeltijds, en de grote meerderheid geeft aan dit te doen om familiale redenen. Voor veel vrouwen is deeltijds werken geen vrijwillige keuze. Zij werken in sectoren waar weinig of geen voltijdse jobs zijn, zoals de schoonmaak. Werknemers in deze situatie ontvangen een toeslag van de RVA (inkomensgarantie-uitkering), maar de huidige regering besliste die na twee jaar te halveren. Een verlies van 200 à 300 euro per maand.

Ook de verhoging van de pensioenleeftijd en de loopbaanverlenging zijn voorbeelden van vrouwonvriendelijk beleid. Drie op de vier vrouwen kunnen geen loopbaan van 40 jaar uitbouwen, om de reeds genoemde redenen. De regering trekt de loopbaan nog eens op tot 42 jaar en maakt vrouwen kansloos om een volledige loopbaan en volledige pensioenrechten uit te bouwen. Nu al leeft 59% van de gepensioneerde vrouwen onder de armoedegrens.

Ook werkloze vrouwen lopen een hoog armoederisico. Zij zijn oververtegenwoordigd in de categorie langdurige werklozen met het statuut van samenwonende. Met de nieuwe regels rond degressiviteit van de uitkeringen en het steeds strengere activeringsbeleid, zal hun uitkering razendsnel zakken naar een minimumbedrag.

Daarnaast bespaart de regering in de kinderopvang en de gezondheidszorg waardoor zorgtaken steeds minder door de overheid worden opgenomen en steeds meer bij het gezin en dus bij vrouwen terechtkomen.

30-urenweek: vaste jobs voor iedereen

Dit harde besparingsbeleid bewijst vrouwen geen dienst. We hebben nood aan een alternatieve aanpak, een die de deuren opengooit naar een meer gelijke maatschappij. Marianne en de PVDA stellen daarom voor om een 30-urenweek, met behoud van loon en evenredige aanwervingen, in te voeren.

Met een stevige arbeidsduurvermindering kunnen we voor zowel mannen als vrouwen de combinatie tussen arbeid en gezin vergemakkelijken. Het biedt de mogelijkheid om de loonkloof te verkleinen. Nu werken heel wat vrouwen 4/5. Zij zouden in een regime van 30-uren voltijds werken en dus een hoger inkomen hebben. Arbeidsduurvermindering is ook een beproefde methode om structureel jobs te creëren en de arbeid te herverdelen. Zo geeft het een aanzet om de werkdruk te verminderen en geeft het perspectief aan die vele werklozen die nu vastzitten in een uitzichtloze situatie.

En last but not least, biedt een 30-urenweek ook veel meer vrije tijd, die broodnodig is. Tijd die ruimte biedt voor familie en vrienden, voor een engagement in een vereniging of om tot rust te komen.

Als we de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen willen aanpakken, dan hebben we nood aan een briljant beleid dat ideeën als een 30-urenweek durft om te zetten in de praktijk. Een beleid dat durft te investeren in een meer gelijke maatschappij.

Maartje De Vries is voorzitster Marianne en auteur van het hoofdstuk “Neem weer de tijd! De 30-urenweek” in het boek “De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te veranderen”.

Lees ook:
- ​De haalbaarheid van een 30-urenweek is een kwestie van samenlevingskeuze
'Wat betekent de hashtag van Marc Coucke #werkenisplezant als werkdruk en stress voortdurend toenemen?'