De “Dag van het Land” in 2012 toen een drieduizendtal manifestanten in het oog werden gehouden door Israël. Vorige week vielen daarbij 17 doden. (Foto Stop The Wall / Flickr)

PVDA veroordeelt Israëlische executies van Palestijnen op ‘Dag van het Land’

“Er is geen rechtvaardigheid onder de bezetting.” Deze beklijvende uitspraak van de Palestijnse activiste Ahed Tamimi blijft nazinderen. Zeker nu Israëlische scherpschutters opnieuw het vuur openden op Palestijnse manifestanten. Hoeveel oorlogsmisdaden moet Israël nog begaan, voor de internationale gemeenschap de koe bij de horens vat en de talrijke papieren veroordelingen in daden omzet? 

Op vrijdag 30 maart, kwamen tienduizenden Palestijnen bijeen aan de grens van Gaza met Israël. Het werd een van de bloedigste dagen van het Palestijns verzet sinds 2014. Er waren honderd Israëlische scherpschutters actief die een “licence to kill” hadden. Zeventien Palestijnen werden geëxecuteerd, meer dan 1.400 geraakten gewond.

De PVDA veroordeelt deze zoveelste oorlogsmisdaad van het Israëlische bezettingsregime tegen Palestijnen die opkomen voor hun grondrechten en ondersteunt de actie van de solidariteitsbeweging intal Palestina om op donderdag 5 april om 17.00 u. bijeen te komen aan het Centraal Station in Brussel. Meer info vind je hier.

“Er is geen rechtvaardigheid onder de bezetting”, riep de Palestijnse activiste Ahed Tamimi vorige week toen ze werd voorgedragen voor haar proces tegenover een Israëlische militaire rechtbank.1

Dat er geen rechtvaardigheid bestaat toonden de evenementen van de voorbije dagen opnieuw. Op 30 maart kwamen 30.000 Palestijnen bijeen op verschillende plaatsen aan de hekken die Israël en de Gazastrook scheiden. Op die dag herdenken de Palestijnen de ‘Dag van het Land’. De opkomst voor deze herdenking was al jaren niet meer zo groot geweest. Het Palestijnse verzet is opnieuw aangewakkerd. Maar de Israëlische repressie is navenant ...

Dat het verzet opnieuw is aangewakkerd komt onder andere door de ongeziene provocatie van de Amerikaanse president Donald Trump die eind vorig jaar de beslissing nam om de ambassade van de Verenigde Staten te verhuizen naar Jeruzalem. Het was de finale doodsteek voor het vredesproces tussen de Palestijnse en Israëlische regering. Ook de gevangenschap van Ahed Tamimi speelt een rol. De Palestijnse tiener werd een rolmodel voor de Palestijnse jongeren die onder de Israëlische bezetting opgroeien.

Een grote openluchtgevangenis

Gaza wordt de grootste openluchtgevangenis ter wereld genoemd en de bevolking bestaat grotendeels uit nakomelingen van mensen die gevlucht zijn voor de Israëlische onteigeningen van zeventig jaar geleden. De bijna twee miljoen Gazanen wonen in een kleine landstrook, die volledig omgeven is door water, muren en hekken. Langs alle kanten worden ze gecontroleerd door Israël. De Israëlische regering beweert dat ze al sinds begin 2000 is weggetrokken uit Gaza, maar in de feiten duurt de bezetting van Gaza nog voort. Sinds Hamas er aan de macht kwam, wordt Gaza door Israël extra verstikt door een blokkade van mensen en middelen. Niemand of niets kan Gaza in of uit. Een van de activisten die aanwezig was op de protesten vrijdag, een Palestijnse vrouw met haar vijf kinderen, getuigde dan ook aan een internationale journalist: “Of het nu is door ons dood te schieten, of met een blokkade: Israël doodt ons toch.”

“Dag van het Land” en niet gerespecteerde internationale veroordelingen

Verschillende basisbewegingen riepen op voor deze grote mobilisatie die op vrijdag 30 maart van start ging. Duizenden Palestijnse families sloegen op een paar honderd meter van de grens tentenkampen op en planden er allerlei activiteiten. Alle Palestijnse politieke facties ondersteunden de oproep, waaronder ook Hamas.

Het is de bedoeling dat het protest meerdere weken aanhoudt, met de ‘Grote Mars van de Terugkeer’ op 15 mei als hoogtepunt. Rond die tijd verhuizen de Verenigde Staten hun ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem, en die dag is ook de zeventigste verjaardag van het begin van de Nakba, de Palestijnse exodus in 1948. Toen werden honderdduizenden Palestijnen uit hun dorpen verdreven tijdens de oorlog naar aanleiding van de stichting van Israël.

De ‘Dag van het Land’-manifestatie moest het startpunt van die actieweken zijn. Maar al voor de manifestatie begon, werd een Palestijnse boer die op zijn veld aan het werk was, gedood door het vuur van een Israëlische tank. Het was meteen duidelijk dat de Israëlische grensbewaking van plan was met scherp te schieten. Het werd dan ook een van de bloedigste dagen in Gaza sinds de oorlog van Israël tegen Gaza in 2014. Israëlische bezettingssoldaten verwonden duizenden Palestijnse manifestanten met traangas en kogels. Zeventien Palestijnen kwamen om het leven.

Videobeelden toonden ondertussen aan dat de Israëlische sluipschutters ongewapende Palestijnen beschoten. Er zijn ook beelden van activisten, waaronder minderjarigen, die weglopen van de grens en in de rug werden geschoten, of biddende bejaarden die werden neergeschoten. Zijn dat de zwaar bewapende terroristen die de Israëlische grens wilden oversteken, zoals Israël beweert?

Op de ‘Dag van het Land’ herdenkt de Palestijnse bevolking zes activisten die op 30 maart 1976 doodgeschoten werden door Israëlische politieagenten bij protesten tegen de onteigening van hun grond door Israël. Elk jaar opnieuw op 30 maart eisen de Palestijnen het recht op terugkeer van de Palestijnen die moesten vluchten.

Dat er nu op die dag opnieuw tientallen doden en duizenden gewonden vallen, is een voorbeeld van hoe de Palestijnen die generatie na generatie opkomen voor hun grondrechten worden behandeld. En de internationale gemeenschap die keek er opnieuw naar. Net zoals ze er ook 42 jaar geleden naar keek.

Nochtans is het recht op terugkeer van de Palestijnen internationaal erkend in een VN-resolutie, maar die werd nooit gerespecteerd. Op papier werd Israël door de internationale gemeenschap al meermaals – duizenden en duizenden pagina’s lang – veroordeeld voor schendingen van de mensenrechten. Toch slaagde de internationale gemeenschap er nooit in om die rechten te doen gelden. Hoe komt dat? Hoeveel doden moeten er nog vallen voor Israël het internationaal recht gaat naleven?

Carte blanche voor mensenrechtenschendingen

De oproep voor een onafhankelijk onderzoek zal de Israëlische premier Netanyahu worst wezen. De regering weigert elk onafhankelijk onderzoek en komt daar nog mee weg ook. Netanyahu bedankte zijn scherpschutters zelfs publiekelijk voor de bewezen diensten. Een VN-resolutie die opriep voor zo’n onafhankelijk onderzoek werd van de tafel geveegd door de Verenigde Staten.

Het is die straffeloosheid van Israëlische misdaden jaar in jaar uit, die de huidige Israëlische regering als het ware een carte blanche geeft voor haar apartheidspolitiek en om steeds verder te gaan met die schendingen. Er komen toch nooit echte sancties van en de grootste militaire wereldmacht blijft het land de hand boven het hoofd houden. Onder Trump krijgt de extreemrechtse regering van Netanyahu nog meer vrij spel met als gevolg dat het voorbije jaar de illegale nederzettingen op Palestijns grondgebied gestaag toenamen.

Hoeveel oorlogsmisdaden moet Israël nog begaan, voor de internationale gemeenschap de koe bij de horens vat en de talrijke papieren veroordelingen in daden omzet?

Hoe lang zal onze regering nog doen alsof Israël een normaal land is waarmee we officiële betrekkingen onderhouden en handel voeren, wapenhandel inbegrepen?

We veroordelen de verantwoordelijkheid van onze eigen regeringsleiders, die maar al te vaak een oogje dichtknijpen en hun mensenrechtendiscours afzwakken om toch maar goeie banden met Israël én de VS te behouden. Tijd voor actie nu!

De PVDA steunt de Palestijnse bevolking en haar strijd voor haar basisrechten.
• De PVDA roept op om donderdag 5 april naar het Centraal Station in Brussel te komen, voor een protestactie in solidariteit met Gaza. Stop de bezetting! Alle info op het Facebookevenement.
• De PVDA steunt de oproep voor BDS, een vreedzaam initiatief gelanceerd door 171 Palestijnse organisaties dat wereldwijd op veel steun kan rekenen. BDS staat voor boycot, desinvesteringen en sancties tegen Israël zolang dit het internationaal recht schendt.
• De PVDA eist dat er sancties worden genomen tegen het Israëlische nederzettingenbeleid. Het is de plicht van alle staten om alles te doen wat in hun macht ligt om ervoor te zorgen dat Israël zich houdt aan het internationaal recht, zoals het Internationaal Gerechtshof ons in 2004 heeft herinnerd.
• De PVDA diende hiertoe een resolutie in in het federaal Parlement en vraagt opnieuw dat deze op de agenda wordt geplaatst.

1 De minderjarige Palestijnse Ahed Tamimi kreeg een gevangenisstraf van acht maanden, omdat ze een mep gaf aan een soldaat. Een bezettingssoldaat die een ongewapende en gewonde Palestijn door het hoofd schoot, kwam na vier maanden vrij.