Foto Solidair

Regering zoekt overal geld ... behalve waar het zit

Raoul Hedebouw (PVDA) over de begroting 2017: “In plaats van de zieken, de lonen en de pensioenen aan te pakken, moeten de grote vermogens worden aangepakt. Niet morgen, niet overmorgen, maar vandaag.”

"Flexibiliseren, de lonen blokkeren, de sociale onzekerheid organiseren, armoede bevorderen, pensioenen uithollen. Dat kunnen ze wel, maar een beetje fiscale rechtvaardigheid zal er met hen nooit komen”, zo reageert Raoul Hedebouw, PVDA-volksvertegenwoordiger en nationaal woordvoerder van de partij, op het begrotingsakkoord van de federale regering. “‘Wat ons bindt, is sterker dan wat ons scheidt’, zegt Charles Michel als het gaat om de werknemers in ons land te doen betalen en de vermogenden buiten schot te laten.”

Raoul Hedebouw: “De regering klokt af op 1,3 miljard besparingen in onze sociale zekerheid en ziekteverzekering. Alsof ziek zijn al niet genoeg kost. Maar een miljonairstaks komt er niet, zelfs de ‘meerwaardebelasting’ op aandelen – zogezegd een breekpunt voor CD&V – is in de verste verte niet meer te bespeuren. Ja, er komt een ‘onderzoek’ naar het idee, en de premier beloofde plechtig om zondag in zijn regeringsverklaring ‘te verwijzen’ naar de onbestaande meerwaardebelasting. België, niet voor niets het land van het surrealisme. Vandaag staan opnieuw cijfers in de krant over de ‘one percent’ in ons land, die gewoon géén belastingen moeten betalen op de schaamteloos grote rijkdom die ze hebben vergaard. Terwijl wij Turteltaks na Kindertaks op ons bord krijgen en langer moeten werken voor minder geld. Dat is onaanvaardbaar.”

“Deze regering is niet de regering van de fiscale rechtvaardigheid, het is de ploeg van de sociale onrechtvaardigheid. Er is één constante in haar beleid. Als het erop aankomt de vermogenden te doen bijdragen, wordt er geen akkoord gevonden en worden de beslissingen uitgesteld. Maar als het erop aankomt te besparen op de kap van de werkende bevolking is het maar een kwestie van een muisklik.”

“De zieken? Zij zullen meer moeten betalen. Maggie De Block heeft het over ‘besparingen met een fijn scalpel’. Maar 900 miljoen, dat lijkt meer op een botte bijl.”

“De lonen? Die worden geblokkeerd voor de komende tien jaar. Nochtans zijn de lonen geen deel van het probleem, maar een deel van de oplossing, om zuurstof te geven aan onze economie.”

“De werkweek? Die kan verlengd worden tot 45 uur. Deregulering van de overuren, een langere werkweek: dat is geen modernisering voor de 21ste eeuw, maar een deregulering van de arbeidsmarkt richting 19de eeuw. De nieuwe arbeidswet wordt trouwens op een zondag voorgesteld in de Kamer: dat kan tellen qua symbool.”

“De pensioenen? Die zullen verlaagd worden met tot 125 euro per maand voor bruggepensioneerden en werklozen.”

“Nachtarbeid? Die wordt veralgemeend in de sector van e-commerce, zonder toezicht van de vakbonden.”

“En dat gaat ons allemaal nog dieper in crisis storten”, analyseert Raoul Hedebouw. “Als de regering dan beslist om het sociaal overleg over de lonen, de arbeidsmarkt, de pensioenen en e-commerce de facto aan de kant te schuiven, moet ze niet verbaasd zijn als het sociaal verzet herneemt.”

Drie voorstellen voor fiscale rechtvaardigheid en investeren in de maatschappij

Om de kar opnieuw los te trekken en te komen tot echte fiscale rechtvaardigheid, doet de PVDA drie voorstellen:

• Laten we investeren met de miljonairstaks – zoals onder anderen ook econoom Paul De Grauwe voorstelt – in plaats van onszelf steeds verder de dieperik in te besparen. De een procent rijksten van de bevolking bezit een fortuin van 420 miljard euro. Dat is geen slogan, dat is de realiteit. De PVDA diende een uitgewerkt wetsvoorstel in om de middenklasse te sparen en enkel de toplaag aan te spreken. Dat is de miljonairstaks. De opbrengst kunnen we investeren in nieuwe jobs (onderwijs, zorg, ecologie, bouw), in openbaar onderzoek en ontwikkeling en in een herfinanciering van de sociale zekerheid (pensioenen).

• Laten we de fiscale koterijen die speciaal voor grote bedrijven gebouwd werden, afschaffen. Dat betekent: afschaffen van de vrijstelling van meerwaarde op aandelen, en afschaffing van de notionele-interestaftrek. Die twee maatregelen kunnen dienen om het gat in de begroting te dichten.

• Laten we het kiwimodel van openbare aanbesteding invoeren in de gezondheidszorg. Dat betekent dat alleen het goedkoopste geneesmiddel wordt terugbetaald. Dat levert een besparing op van meer dan 1 miljard euro, en het is goed voor de patiënten. Het betekent dat geneesmiddelen betaalbaar worden. Dat is beter dan nu kriskras met loodgietermaatregelen 900 miljoen euro in de gezondheidszorg te besparen.