Foto Pavel Vinka/Flickr

Syrië bombarderen brengt alleen meer chaos

auteur: 

Marc Botenga

Onder druk van de VS wil de federale regering de Belgische militaire tussenkomst uitbreiden tot Syrië en mogelijks Libië en dat zelfs zonder VN-mandaat. Nochtans is bombarderen niet efficiënt tegen terrorisme en in de chaotische Syrische context bovendien zeer riskant. PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw interpelleerde premier Michel daarover donderdag in het Parlement.

Reynders ging dan wel op missie naar Libanon, dat meer dan een miljoen vluchtelingen opvangt, maar hij weet blijkbaar niet dat de vluchtelingen de oorlog ontvluchten. Terwijl de humanitaire hulp aan de vluchtelingen zwaar onvoldoende is, wil Reynders het geld van de belastingbetaler uitgeven aan eindeloze oorlogen.

Volgens de PVDA kun je de vluchtelingencrisis niet oplossen zonder de oorzaken aan te pakken. Zonder de balans op te maken van jaren militaire interventies van de NAVO en co in de regio. Het is geen toeval dat een groot deel van de vluchtelingen afkomstig is uit het Midden-Oosten. De landen waar ze vandaan komen, Afghanistan, Libië, Irak of Syrië, zijn nu net de landen die door onze inmenging zijn vernietigd. De enige duurzame oplossing voor de vluchtelingencrisis is vrede, niet nog meer bommen en chaos.

Een contraproductieve aanpak van terrorisme

Volgens Reynders moeten we niet alleen Irak, maar ook Syrië bombarderen, omdat terroristische groepen de grens oversteken. Deze redenering is bijzonder gevaarlijk. Als Washington meent dat terroristische groepen de grens met Turkije, Libanon... oversteken, zal het Amerikaanse leger dan ook die landen bombarderen? De Britse minister van Defensie, Michael Fallon is een hevig voorstander van westerse interventies, maar hij bekende onlangs wel dat de Britse aanvallen tegen de terreurgroep Islamitische Staat niet werken in Syrië. Zelfs als de aanvallen die groep zouden uitschakelen, zullen er onmiddellijk nieuwe ontstaan. De PVDA merkt op dat we nu al bijna 25 jaar interventies uitvoeren in Irak. Een kwarteeuw oorlogen in het Midden-Oosten veroorzaakte een catastrofe.

Ook de voormalige Franse eersteminister Dominique de Villepin is van mening dat militaire interventies meer terroristische groepen creëren: "In 2001 was er één terroristische crisishaard. Vandaag zijn er zo'n 15. Dat geeft aan dat we ze hebben vermenigvuldigd." Reynders beweerde in november 2015 zelf dat hij geen Belgische grondtroepen wou sturen naar Syrië, omdat "het zou gepercipieerd worden als een kruistocht". Een dergelijke "perceptie" zou het risico verhogen van aanslagen in België. Blijkbaar kan meneer Reynders zich niet voorstellen dat een luchtkruistocht eenzelfde effect kan hebben.  

België onder bevel van Amerikanen

Het initiatief van Reynders lijkt geïnspireerd door een brief van VS-minister van Defensie Ashton Carter. Die vroeg  België meer oorlogsinspanningen. In de herfst van 2015 mengde de Amerikaanse ambassadrice in België, Denise Bauer, zich ook al in de binnenlandse aangelegenheden door te vragen dat België meer militair materieel zou aankopen. Daarmee wilde ze België ertoe aanzetten de VS beter te volgen en te helpen in hun oorlogen. Daarom wil België meer dan 9 miljard euro investeren in het leger.

Nu de spanningen tussen Rusland en de NAVO pieken, kan deze blinde gehoorzaamheid ons in een gevaarlijke chaos meetrekken. Rik Coolsaet, professor internationale relaties aan de UGent, raadt de Belgische interventie af: "Je komt terecht in een complex machtspel met allerlei landen die hun gelijk willen halen en het einddoel is onduidelijk. De risico's voor Belgische deelname zijn dus groot. Je riskeert meer bij te dragen tot het probleem dan aan de oplossing."

Coolsaet heeft gelijk. Een vijftiental landen zijn momenteel betrokken bij de luchtaanvallen in Syrië. En ze staan niet altijd aan dezelfde kant. Onlangs werd een Turks vliegtuig zelfs neergehaald door een Russisch vliegtuig. Israël heeft al luchtaanvallen uitgevoerd tegen degenen die de Syrische regering steunen, zelfs al vecht ook die tegen de terreurgroep "Islamitische Staat." Autoritaire dictaturen zoals Qatar, Saoedi-Arabië of de Verenigde Arabische Emiraten maken dan weer deel uit van de "prowesterse" coalitie. In die chaos heeft België absoluut niets te zoeken. 

Naar een duurzame oplossing: de mensen de sleutel van hun land teruggeven

De Belgische bondgenoten, zoals Saudi-Arabië, steunen ook rebellengroepen, vaak gewelddadige fundamentalistische groepen. Dat is een directe inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van een land. En terwijl Saudi-Arabië officieel IS bestrijdt, heeft Riad ook banden met gewapende groepen die precies tot doel hebben een Islamitische staat met geweld op te leggen.

Wordt het geen tijd om te eisen dat deze landen hun inmenging stoppen, in plaats van zich aan een zoveelste buitenlandse interventie te wagen? Een duurzame oplossing kan er komen via een vredesakkoord voor en door Syriërs, maar het moet de Syrische bevolking ook toelaten haar soevereiniteit terug te winnen. Zo'n soeverein Syrië houdt in dat de Syriërs zelf over hun lot en beleid kunnen beslissen, zonder buitenlandse inmenging. De Syriërs zijn ook het best geplaatst om een einde te stellen aan terroristische groepen op hun grondgebied. Elke buitenlandse inmenging duwt dit perspectief van een Syrië voor en door Syriërs verder weg. En dat precies op het moment dat een onderhandelingenproces en een staakt-het-vuren op gang komen. België moet proberen een bijdrage te leveren aan die dynamiek, in plaats van blindelings de bevelen van de Verenigde staten te gehoorzamen.

Commentaar toevoegen

Reacties

Waarschijnlijk worden met de bombardenten onschuldige burgers gedood, ben dat zo beu die oorlogen, wordt er triestig van.