T-shirts, de productieven en het kapitaal

David Pestieau

Die van Borgerhout, de hiphoppers, de sneeuwballengooiers, de Walen, de jeugd, de migranten, de kunstenaars, de marxisten en nu… de homo’s. Bart De Wever stuurt constant aan op wrijving, tweespalt en twist. Om groepen en mensen tegen elkaar op te zetten. 

In het fameuze interview met De Standaard, waarin hij homo’s en hun regenboog T-shirts stigmatiseert, gaat hij nog veel verder. De journalist vraagt: “U hebt ooit gezegd dat de tegenstelling arbeid-kapitaal niet meer relevant is. Dat de nieuwe breuklijn loopt tussen productieven en niet-productieven.” De Wever antwoordt daarop bevestigend: “De staat is een monster dat geld opzuigt en uitspuwt. Wie brengt dat geld op? Mensen die toegevoegde waarde creëren. Wie consumeert dat geld? De niet-productieven. Maar die zijn electoraal zo belangrijk geworden dat ze het staatsbestel continueren. (...) Wij moeten langer werken, véél langer werken.”

De Wever ontkent de tegenstelling kapitaal-arbeid. Die bestaat volgens hem niet meer. Je moet het maar doen, net nu Odell, de boss van Ford, tienduizend Limburgse gezinnen aan de deur zet, net nu evenveel Luikenaars gevraagd wordt de productie te verlaten om de geldhonger van meneer Mittal te stillen. Net nu de maand januari een recordaantal faillissementen noteerde. Weet De Wever dan niet dat de dividenden aan de grote aandeelhouders in dit land zijn opgelopen van 9 miljard in 2000 naar 30,6 miljard in 2011? Een stijging met 240%! Heeft hij dan nooit iets gelezen over de 76 miljard winst van de 30.000 grootste Belgische ondernemingen in 2011?

De speculanten die achter hun scherm met het spaargeld van de mensen spelen, over hen zwijgt De Wever zedig

De N-VA-kopman beweert bij hoog en bij laag dat het in onze samenleving draait om de tegenstelling tussen “productieven” en “niet-productieven”. Vertaal: tussen zij die werken, en aan de andere kant de gepensioneerden, werklozen, zieken… De enen zouden altijd meer moeten betalen aan de staat, om de anderen al dat geld te laten consumeren. Zo’n taal, dat is het gif van de haat. Om de “actieven” op te hitsen tegen gepensioneerden en werklozen. En dan komt de N-VA-oplossing uit de mouw: het budget van de sociale zekerheid afbouwen en u langer laten werken, veel langer. Tot 70 jaar?

Wie brengt de rijkdom, de toegevoegde waarde, voort? De werkende mensen en hun gezinnen. Wie legt daar beslag op, wie schraapt de staatskassen leeg? Multinationals als Mittal ontsnappen aan de fiscus. 20 van de 100 allergrootste multinationals kennen héél goed de weg naar het fiscale paradijs België (zie artikel De staat loopt 2,4 miljard euro mis). Zij realiseren hier 25,4 miljard winst en betalen daarop 0,18 miljard belasting.1Miljardair Arnault – hij kreeg van de N-VA en MR een warm onthaal – betaalt geen cent belasting.2

De speculanten die achter hun scherm met het spaargeld van de mensen spelen, zijn zij niet de niet-productieven, de parasieten? Over hen zwijgt De Wever zedig. Nochtans, bij hen, de verantwoordelijken voor de crisis, vallen de miljarden te recupereren die nodig zijn om onze jeugd een toekomst te bieden en de ouderen een verdiende rustige oude dag. 

1 De Tijd en L’Echo, 2 februari. 
2 De Morgen, 1 februari

Commentaar toevoegen