Foto Charlie Le Paige

"Tussen verbijstering en woede"

auteur: 

Webredactie

Foto Charlie Le Paige

PVDA-voorzitter Peter Mertens reageerde vanavond op de afschuwelijke aanslagen in de luchthaven van Zaventem en de Brusselse metro.

"Tussen verbijstering en woede. De hele dag lang bliepte mijn telefoon met meldingen van vrienden die aangaven ‘veilig’ te zijn. En elke keer opnieuw stond de wereld even stil. Ze hadden er bij kunnen zijn: mijn neef in Brussel, mijn vriend uit Borgerhout die bagagewerker op de luchthaven is, de journalisten van Solidair, mijn kameraden tramchauffeurs bij de STIB. Ik hoor dat een medewerkster van de luchthaven nog steeds vermist is, en ik hoop mee met de familie en met haar collega’s. Hoeveel zijn er zo?

Ik hoor van een vriend dat arbeiders van Avia Partner en G4S zwaar gewond zijn, zoals zovele anderen. Ik hoor over de doden. Het is onwezenlijk. ’s Morgens een ochtendkusje voor de kinderen en dan naar het werk. Maar mama of papa komt ’s avonds niet meer terug. Elke gedachte zou bij de familie en dierbaren moeten zijn. Leegtes die gecreëerd worden en onmogelijk te herstellen zijn. Levens ontnomen door barbaarse fanatici. Er zijn geen excuses voor dit terrorisme. Er zijn geen excuses voor lafaards die met terreur op metro's en luchthavens het samenleven willen vernietigen. Geen. Ze krijgen ons niet kapot.

De terroristen van IS willen hun wereldbeeld opleggen: onderlinge haat, toenemende verdeeldheid van allen tegen allen, militarisering en nieuwe oorlogen. Maar ze krijgen ons niet kapot. Niet met terreur en niet met haat. Dat hoor ik in de aangrijpende getuigenis van Alphonse Youla, de zwarte bagagewerker die zes of zeven mensen uit de nachtmerrie van Zaventem naar buiten hielp. Dat zie ik als ik de duizenden berichtjes lees op ‪#‎ikwilhelpen‬ van mensen die een lift aanbieden om uit Brussel te geraken, of een slaapplaats om in Brussel te overnachten, van mensen die bloed geven, van taxi’s en hotels die gratis diensten aanbieden. Weerbaar land.

Laten we dat doen: helpen waar we kunnen. Dat zie ik bij de honderden mensen die op het Brusselse Beursplein samenkomen, en bij Hossein, de Iraakse luitspeler die op het Beursplein een lied speelt over hoop. Dat lees ik in het lieve berichtje dat ik kreeg van schrijver Eric Smaling uit Nederland: 'Een stevige arm om de gekwetste schouder van mijn geliefde zuiderburen.'

De tijd die zal komen zal nog vele vragen oproepen. En vele antwoorden vereisen, op verschillende niveaus, zonder in de val van IS te trappen. Vandaag is het tijd om Brussel te zijn. En stil te staan. ‪#‎IkBenBrussel‬ ‪#‎JeSuisBruxelles‬"