Foto Belga / ZUMAPRESS

Verzet tegen opsluiten van kinderen in de VS doet Trump kantelen

Ruim 2.300 kinderen van vluchtelingen werden in de VS van hun ouders gescheiden en opgesloten in kampen aan de grens met Mexico. Het protest hiertegen werd zo groot dat president Trump moest plooien en het scheidingsbeleid afschaffen. Zelfs Trumps eigen vrouw steunde hem hierin niet langer. Het verzet tegen het nieuw-rechtse beleid van Trump gaat door: op 30 juni staat een grote protestmars gepland in Washington, op 7 juli in Brussel.

Vluchtelingen als criminelen

Al maanden worden kinderen van migranten aan de Mexicaanse grens gescheiden van hun ouders en opgesloten. Vorige week brachten journalisten beelden en geluidsopnames van de kampen naar buiten en brak er ophef uit.

Geïmproviseerde kampen in grote zalen van verlaten schoolgebouwen of supermarkten. Onderverdeeld in tientallen kooien met ijzeren omheining, zitten tot twintig kleine kinderen per kooi opgesloten. Ze zijn gescheiden van hun ouders, zonder goed en wel te weten wat hen overkomt. De lichten in de zalen blijven dag en nacht branden. De kinderen slapen op dunne matrassen onder plastic of aluminiumfolie. Een tienermeisje getuigde aan een advocaat hoe ze zich heeft ontfermd over een wildvreemde baby omdat haar familie elders is opgesloten. Ze moest de andere kinderen in haar kooi aanleren hoe een pamper wordt ververst, aangezien niemand hen helpt of begeleidt.

Deze maatregel maakt deel uit van een verstrenging van het migratiebeleid. Tot nu toe werden vluchtende gezinnen wel aan de grens opgepakt en als criminelen vervolgd voor “illegale migratie”, maar in afwachting van hun proces werden ze opnieuw vrijgelaten. Trump noemde dat smalend catch and release en wou ervan af. “Deze regering heeft geen wetgeving gecreëerd om families te scheiden aan de grens”, aldus minister van Binnenlandse Veiligheid Kirstjen Nielsen. “Wat veranderd is, is dat we niet langer hele groepen van mensen die de wet overtreden, opnieuw vrijlaten.” Nielsen probeert in haar communicatie de schuld bij de slachtoffers te leggen, door de ouders als verantwoordelijken aan te duiden. “Ouders die illegaal het land betreden zijn per definitie criminelen. Door ons land illegaal binnen te dringen, vaak in gevaarlijke omstandigheden, brengen illegale immigranten hun kinderen in gevaar”.

De voorzitter van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties (UNHRC) veroordeelde de maatregel fel. Reactie van de VS: de Amerikaanse regering kondigde simpelweg aan dat ze uit deze raad treedt.

Schuld van de oppositie?

De storm van verontwaardiging die uitbrak, sloeg de regering een beetje uit haar lood. Volgens een peiling van CBS News vinden 2 op 3 Amerikanen het onaanvaardbaar om kinderen van hun ouders te scheiden. Drie voormalige first lady’s én de huidige first lady Melania Trump voegden zich bij het protest.

Talloze burgers, opiniemakers en politici, waaronder zelfs heel wat kopstukken van de Republikeinse partij, spraken reeds hun walging uit over deze onmenselijke behandeling van kinderen. “De Verenigde Staten zal geen migrantenkamp zijn”, zo beet president Trump terug op een persconferentie. “Zij kunnen moordenaars of dieven of nog veel meer zijn. We willen een veilig land, en dat begint met de grenzen, zo is het nu eenmaal.”

Volgens VRT-journalist Björn Soenens zijn de beelden een “PR-ramp” voor de Amerikaanse regering en schiet de communicatie daarom alle richtingen uit. Minister van Justitie Jeff Sessions citeerde zowaar een citaat uit de Bijbel dat oproept om de wetten van de regering te gehoorzamen, omdat God de regering steunt. Ook de perswoordvoerster van het Witte Huis Sarah Sanders verklaarde tijdens een persconferentie dat “het heel erg bijbels is om de wet toe te passen. Dat wordt eigenlijk verschillende keren herhaald in de bijbel”. Ze ging niet in op een verontwaardigde journalist die haar vroeg wat zij als ouder voelt bij het zien van de beelden.

Het duurde echter niet lang voordat Trump en zijn ministers in de tegenaanval gingen. De hartbrekende toestanden zouden niet de schuld zijn van de regering, maar van de Democraten die in het verleden de wetten zouden hebben gemaakt die nu slechts worden toegepast. Dat klopt niet helemaal. De wet schrijft enkel voor dat kinderen moeten worden gescheiden in zeldzame gevallen van kinderhandel. De regering verwijst ook naar een schikking van de rechtbank in 1997 tegen het opsluiten van kinderen door de Reagan administratie in de jaren ’80. De zogenaamde Flores settlement verplicht sindsdien de autoriteiten om kinderen hoogstens voor 20 dagen in de minst restrictieve omstandigheden mogelijk vast te houden. Daaruit volgt echter helemaal niet dat kinderen van hun ouders moeten worden gescheiden, zodat ouders in zwaardere omstandigheden kunnen worden opgesloten. Een veroordeling van de Obama-administratie in 2014 voor het overtreden van de Flores settlement, leidde net tot het vrijlaten van gearresteerde migranten met kinderen.

Trump tweette in blokletters dat de Democraten maar moeten helpen om de wetten aan te passen, maar hij weet natuurlijk maar al te goed dat die argumentatie weinig steek houdt. De tegenaanval is vooral een politieke zet om de druk op te voeren om zijn gedroomde muur langs de volledige grens met Mexico goed te keuren. “Die kinderen worden als een soort mortel, als een soort cement gebruikt bij de bouw van die muur”, legt Björn Soenens uit, “[Trump] wil miljarden voor de bouw van een muur en, zegt hij, ‘eens die muur er staat heb ik zulke praktijken niet meer nodig, moet ik geen gezinnen meer scheiden, want ze zullen niet eens meer over de grens komen.’ Natuurlijk doet hij dit ook om toekomstige migranten af te schrikken, door het leed en de pijn die hij daarmee veroorzaakt.”

Nieuwe krachtsverhoudingen

Trumps immigratiewet was een van zijn belangrijkste kiesbeloftes. Tot nu toe kon hij die niet doordrukken, omdat hij nu eenmaal niet alle touwtjes in Washington in handen heeft. Al van bij het begin van zijn aantreden in het Witte Huis probeerde Trump om in alle administraties nieuwe mensen aan te stellen die zijn radicaal conservatieve agenda genegen zijn. Daarbij botste hij op andere belangengroepen en leed hij enkele zware nederlagen zoals het ontslag van generaal Michael Flynn en ideoloog Steve Bannon. Hij kon dus niet zomaar doen wat hij wilde. Trump had een beperkte handelingsvrijheid en moest compromissen sluiten met machtige lobbygroepen en het militair-industriële complex. 

De drieste maatregel om kinderen op te sluiten komt op een moment dat de Amerikaanse president dat gezichtsverlies van de afgelopen jaren probeert goed te maken door handig gebruik te maken van het internationale toneel. In plaats van met Rusland in zee te gaan om China rechtstreeks te confronteren, zijn Trump en het militair-industriële complex overeengekomen om de focus op het Midden-Oosten te leggen, meer bepaald op Syrië en Iran. Het prestige van de onverwachte recente overeenkomst met Noord-Korea en het aantreden van politieke medestanders in Europese landen als Oostenrijk en Italië, lijken Trump een tweede adem te geven. 

Verontwaardigde burgers blijven echter niet bij de pakken zitten. Op verschillende plaatsen in de VS braken reeds spontante protesten uit. Deze krachten verenigen zich onder de slogan #FamiliesBelongTogether om op 30 juni een grote mars te houden in de hoofdstad Washington DC. Er worden parallelle mobilisaties verwacht in tientallen andere steden. Na het succes van de Women’s March tegen Trump in januari 2017 en de March For Our Lives tegen Trump en de wapenlobby in maart 2018, kan dit opnieuw een historische demonstratie worden en een onmiskenbaar teken van het groeiend verzet. De druk van onderuit is alvast groot genoeg gebleken om Trump te verplichten een einde te stellen aan het opsluiten van kinderen.

Spelen met de levens van de allerzwaksten voor politiek profijt, het openlijk verwerpen van mensenrechten, autoritaire machtsclaims tegen zij die het regeringsbeleid tegenspreken, de schuld naar de slachtoffers doorschuiven, het verleggen van de grens van wat politieke leiders zich kunnen permitteren op vlak van haatdiscours en onwaarheden … Het zijn kwalen van een anti-democratische verschuiving die we niet enkel in de VS zien. Ook in België en in de rest van Europa worden we geconfronteerd met de opkomst van een Nieuw Rechts dat democratische verworvenheden zoveel mogelijk in de vuilbak wil kieperen. Exact één week na de grote demonstratie in Washington, op 7 juli, vindt ook in Brussel een protestmars plaats tegen Donald Trump, naar aanleiding van zijn komst naar België voor een NAVO-top. Het initiatief voor de mars in Brussel komt van dezelfde jonge activisten die vorig jaar 12.000 mensen op de been brachten met de eerste ‘Trump Not Welcome’ betoging. De organisatoren richten hun pijlen op Trump en de NAVO, maar ook op Europese leiders die zich willen inspireren door de Amerikaanse president.

Commentaar toevoegen

Reacties

Stop het opsluiten van kinderen, waar ook ter wereld !
dit lijkt sterk op het begin van een dictatoriale staat angstcultuur, etnische zuivering, schending van mensenrechten