Foto Major Soussi

Vluchtelingen in Afrika parkeren zal Europese politieke crisis niet oplossen

Het migratiebeleid lokt een nieuwe politieke crisis uit in Europa. Onder druk van extreemrechts in Italië, Oostenrijk en Duitsland ging de Europese top donderdag en vrijdag 28 en 29 juni vooral over het plan-Tusk. Dat wil verhinderen dat vluchtelingen Europa bereiken en  wil hen parkeren in Noord-Afrika. Het zal geen einde maken aan de wereldwijde migratiecrisis, noch aan de politieke crisis in Europa.

De Europese Unie is opnieuw in een politieke crisis gedompeld. In Duitsland wankelt Angela Merkel. Onder druk van de extreemrechtse partij AfD dreigt de voorzitter van de CSU, Horst Seehofer de Duitse grenzen te sluiten en de regering te doen vallen, als de Duitse kanselier geen maatregelen neemt om de vluchtelingen tegen te houden. De intrede van de Lega van Matteo Salvini in de Italiaanse regering en de alliantie van kanselier Sebastian Kurz met de FPÖ in Oostenrijk versterkte extreemrechts in Europa. De Visegradgroep (Hongarije, Polen, Slowakije, de Tsjechische Republiek) staat nu niet meer alleen met haar antivluchtelingenbeleid.
Nochtans kan men bezwaarlijk van een echte vluchtelingencrisis in Europa spreken: 41.381 vluchtelingen zijn in 2018 over de Middellandse zee geraakt. Veertig procent vrouwen en kinderen. Dat is vier keer minder dan vorig jaar en vijfentwintig keer minder dan in 2015, toen we wel van een vluchtelingencrisis in Europa moesten spreken. 41.381 vluchtelingen, dat is 1 vluchteling per 10.000 inwoners.  

Merkel wil absoluut vermijden dat de lidstaten hun grenzen sluiten in Europa zoals in 2015. Dat zou een economische catastrofe zijn voor de Duitse multinationals. Waarschijnlijk wordt er dus op deze Europese top een akkoord gevonden om alle vluchtelingen terug te sturen naar Noord-Afrika.  

"Ik heb voor N-VA gestemd"

Toen we met de PVDA duizenden enquêtes in heel het land ophaalden om ons verkiezingsprogramma op te stellen, ontmoette ik Leyla, een alleenstaande moeder. Ze nodigt me uit voor een kop thee terwijl zij de enquête invult. Zij werkt, maar de huur betalen en twee kinderen opvoeden is duur en ze heeft het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen, vertelt ze. "Ik heb voor de N-VA gestemd bij de laatste verkiezingen. Ik wacht nu al zes jaar op een sociale woning en de N-VA beloofde dat mensen zoals ik, die hard werken, zouden beloond worden en niet de mensen die pas in België aankomen." De N-VA is al sinds 2014 de machtigste partij van het land, maar de situatie van Leyla is niet verbeterd, integendeel. "Het leven is duurder geworden maar mijn loon volgt niet, en ik heb nog altijd geen sociale woning", legt ze uit. Dergelijke getuigenissen horen we vaak op het terrein.

Hoeveel woningen werden er bijvoorbeeld in Antwerpen gebouwd, waar Bart De Wever burgemeester is? Geen. Antwerpen telt 22.546 sociale woningen, dat is 18 minder dan 6 jaar geleden terwijl 28.000 Antwerpenaren op een wachtlijst staan. Vlaams minister van Armoedebestrijding Liesbeth Homans (N-VA) had ook beloofd het aantal kinderen dat opgroeit in armoede met de helft te verminderen. Hun aantal is net toegenomen. En wie krijgt daarvan de schuld? De vluchtelingen. Terwijl zij maar 0,2% uitmaken van die verhoging.

Wat echter ook verminderde, was het aantal belastingcontroleurs om de grote belastingfraudeurs op te sporen. Dat hebben we te danken aan N-VA-minister van Financiën Johan Van Overtveldt, die het grote geld liever laat lopen, terwijl de armoede toeneemt.

De keerzijde van het Europese besparingsbeleid van Merkel en Macron is de opkomst van nationalistische of extreemrechtse partijen. Door het tekort aan woningen en degelijke jobs, het deeltijds en flexibel werk, de groeiende armoede … zijn mensen steeds meer concurrenten van elkaar. Partijen als de N-VA surfen op die woede en leiden haar rechtstreeks naar de vluchtelingen. Net zoals ze dat vier jaar geleden deden bij de Walen. Ze blijven zondebokken toeschuiven naar de mensen, zodat zij beter hun besparingsbeleid kunnen voortzetten.

 “Onze schuld niet”

Francken zegt dat er momenteel veel Nigerianen naar Europa komen. Volgens de staatssecretaris zijn dat vooral 'economische vluchtelingen', die dus geen recht hebben op asiel in Europa. Theo Francken is evenwel verplicht te erkennen dat niemand zijn land ontvlucht voor zijn plezier en dat er oorzaken zijn waardoor de mensen vluchten. Wat de staatssecretaris ook beweert is dat we "al veel doen" om Afrika te helpen en de dramatische situatie die de mensen ertoe aanzet te vluchten 'is onze schuld niet"1

In werkelijkheid maken de Nigerianen slechts 8% uit van de vluchtelingen die via Italië naar Europa kwamen in 20182. De vluchtelingen die aankomen aan de kusten van Italië zijn vooral afkomstig uit Sub-Sahara-Afrika (Ivoorkust, Nigeria, Eritrea, Soedan). Over die mensen heeft Theo Francken het echter niet graag. Hun erkenningsgraad ligt immers boven de 50%. Dat duidt erop dat meer dan de helft wel degelijk vlucht voor oorlog en vervolging. Voor Eritreeërs ligt de erkenningsgraad zelfs op 84%.   

Over Nigeria “vergeet” Francken ook graag een paar feiten te vermelden. Bijvoorbeeld dat de bombardementen op Libië, die hij volop steunde, in 2011 de volledige regio hebben gedestabiliseerd. Het gevolg van die bombardementen was dat de oorlogswapens van het Libische leger in handen vielen van terroristische groepen, zoals Boko Haram. Die groep is verantwoordelijk voor het verplaatsen van 2,4 miljoen mensen in de regio. Het VN-rapport over de regio spreekt over "zware schendingen van de mensenrechten, seksueel geweld en geweld dat verband houdt met de seksuele geaardheid, op grote schaal, gedwongen rekrutering en zelfmoordaanslagen"3. De staatssecretaris “vergeet” ook te spreken over de oliegiganten die actief zijn in Afrika. Nigeria bezit olie. Veel olie. Maar de miljarden winst uit de Nigeriaanse olie verdwijnt in de zakken van de Westerse oliemultinationals. Voormalig VN-rapporteur Jean Ziegler toonde hoe de oliegiganten zoals Shell (Nederland), Exxon (USA), Chevron (USA) het land plunderen. Resultaat: de Nigerianen leven in armoede.

Tenslotte “vergeet” Francken te vermelden dat de export van Europese landbouwproducten naar Afrika de ontwikkeling van lokale economie doodt. De Europese Unie subsidieert deze export, maar ongelijke wereldhandel en ongerechtvaardigde schulden sluiten de landen van het Zuiden op in een economisch keurslijf. De vernietiging van de lokale economie door de multinationals en daarbovenop nog eens de klimaatopwarming, zet meer en meer mensen ertoe aan hun land te verlaten.4 Zolang de belangen van de grote banken en de westerse multinationals voortgaan met het dicteren van de uitbuiting van de landen in het zuiden, zullen de mensen onvermijdelijk doorgaan met vluchten, om aan de armoede te ontsnappen en hun gezin in veiligheid te brengen. Europa doet inderdaad veel, zoals Francken zegt ...

"Zij zijn niet geïnteresseerd in een echte oplossing"

"Wat wil Europa? Een Guantanamo bouwen in Afrika?" Die vraag stelt Gerald Knaus zich. Hij is directeur van de denktank European Stability Initiative (ESI). De Europese Unie wil kampen bouwen in Noord-Afrika, om vluchtelingen die naar Europa proberen komen, naar terug te sturen.

De N-VA beschuldigt graag degenen die hun beleid in vraag stellen, ervan voor open grenzen te zijn. Nochtans kan je Gerald Knaus daar moeilijk van beschuldigen. Hij was namelijk de bedenker van de deal tussen Europa en Turkije hebben bedacht. Die deal moest verhinderen dat vluchtelingen Europa bereikten via Griekenland en wilde hen blokkeren in Turkije. Maar zijn oordeel over die deal is veranderd. Hij zegt onherroepelijk: "De deal loopt helemaal niet lekker, wat de Europese Unie ook moge beweren. Als we daar nog niet in slagen, waarom denken we dat we het beter zullen doen in Noord-Afrika?"

Maar volgens Knaus zijn de beleidsmakers helemaal niet geïnteresseerd in een echte oplossing voor een probleem. "Ze willen gewoon politiek winnen door zich hard op te stellen en pushbacks te rechtvaardigen en verder willen ze zich niet al te veel te bekommeren om wat er met die mensen gebeurt."

Theo Francken stelt voor dat kamp te bouwen in Tunesië om er de vluchtelingen op te vangen die naar Europa proberen te komen. Men kan zich moeilijk voorstellen dat dit land met 11 miljoen inwoners in staat is om die taak te volbrengen, zelfs met de steun van Europa. Dat is alsof de Europese Unie alle vluchtelingen die aankomen in Europa naar België zou sturen. En Tunesië is bovendien veel armer dan België.

Hoe zal men er bijvoorbeeld voor zorgen dat kinderen naar school kunnen gaan? In Turkije wordt het aantal vluchtelingenkinderen dat geen onderwijs krijgt, geschat op 40%.5 Dit soort kampen zijn overbevolkt en de hygiënische omstandigheden zijn er ronduit slecht. Algerije liet onlangs 13000 mannen, vrouwen en kinderen achter in de Sahara, met stilzwijgende medeplichtigheid van Europa.6 Ook Tunesië zal tot dit soort zaken worden aangezet.

Europa liet de multinationals Afrika plunderen. Ze destabiliseerden de  regio door Libië te bombarderen. Dit is het zoveelste voorbeeld van neokoloniale politiek. De slachtoffers van hun beleid gaan ze parkeren in een ander Afrikaans land, met het risico dat dat land ook gedestabiliseerd zal worden. Dat zal dan een meevaller zijn voor de mensensmokkelaars op wie de vluchtelingen een beroep zullen moeten doen om zich uit deze situatie te kunnen redden.

De voorstellen van de PVDA voor de vluchtelingencrisis
Migratie heeft altijd bestaan en waren meestal een echte bron van verrijking. De migratiecrisissen die we nu kennen, kunnen echter een probleem vormen, door hun massieve en gedwongen karakter. Het zijn vooral de oorzaken van die crisissen die we moeten oplossen.
1. De echte oorzaken aanpakken: stop de oorlogen.
Niemand zou genoodzaakt moeten zijn om te vluchten. Maar daarvoor moeten we oorzaken aanpakken. De belangrijkste oorzaken van de vluchtelingencrisis zijn de oorlogen die worden gevoerd door België en andere NAVO-landen in Irak, Afghanistan, Libië en Syrië. De bombardementen op Libië hebben in 2011 hebben de hele regio gedestabiliseerd. En het gevolg was dat terroristische groepen, zoals Boko Haram grote hoeveelheden oorlogswapens in bezit kregen. Zij opereerden in Nigeria, waar heel wat vluchtelingen vandaan komen. Dezelfde partijen die in België en in Europa de vluchtelingen aanpakken, hebben voor al die oorlogen gestemd en blijven ze steunen. België moet opnieuw een actieve en onafhankelijke vredesdiplomatie nastreven, in plaats van nieuwe gevechtsvliegtuigen te kopen van miljarden euro.
2. De echte oorzaken aanpakken (bis): de landen uit het Zuiden zich laten ontwikkelen.
In Afrika doodt het handelsbeleid van de Europese Unie de lokale landbouw en duwt het mensen op de vlucht voor armoede. Europa subsidieert een hele reeks producten en overspoelt er de Afrikaanse markten mee. Ongelijke wereldhandel en onrechtvaardige schulden sluiten de landen in het zuiden op in een economisch keurslijf. In Nigeria bijvoorbeeld wordt er olie uit de grond gehaald door Europese en Amerikaanse multinationals als Shell, Total en Exxon.
Europa moet de landen van het Zuiden zich laten ontwikkelen, een einde stellen aan alle ongelijke en onrechtvaardige vrijhandelsakkoorden, stoppen met het aanmoedigen van de brain drain, de ongerechtvaardigde schulden schrappen en investeren in samenwerking en ontwikkeling. Zolang de grote banken en de multinationals doorgaan met het dicteren van de uitbuiting van de landen van het zuiden, zullen de mensen onvermijdelijk blijven vluchten om aan de armoede te ontsnappen en hun gezin in veiligheid te brengen.
3. Een jaarlijkse conferentie organiseren over migratie
Op die conferentie, onder toezicht van de VN, moeten noodmaatregelen, steun aan de opvanglanden, de voorbereiding van de terugkeer van de vluchtelingen en de anticipatie op klimaatvluchtelingen in de komende decennia worden besproken.
Technologietransfer toelaten en rechten op intellectuele eigendom schrappen, kunnen de ontwikkelingslanden helpen in hun strijd tegen de klimaatverandering en de gevolgen ervan.
4. De conventie van Genève en het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens respecteren.
Mensen die vluchten voor oorlog en vervolging moeten bescherming krijgen en waardig worden opgevangen. De mensenrechten zijn een erfenis van de Tweede wereldoorlog, om nooit meer de situatie te herbeleven van miljoenen mensen die toen moesten vluchten. Ze mogen niet “omzeild” worden.
5. Een einde stellen aan de mensenhandel, veilige en legale wegen openen.
Europa moet veilige en legale wegen openen zodat vluchtelingen geen beroep moeten doen op criminele organisaties van mensensmokkelaars.
6. De reddingsacties op zee versterken.
Duizenden vluchtelingen verdrinken bij hun poging om Europa te bereiken door de Middellandse Zee over te steken. De reddingsoperaties moeten worden versterkt.  
7. Een verdelingsplan op Europees niveau goedkeuren.
Italië of Griekenland mogen niet alleenstaan bij het opvangen van vluchtelingen die in Europa aankomen. Ze moeten verdeeld worden over de verschillende Europese staten volgens een verdeelsleutel die gebaseerd is op de socio-economische situatie van elke lidstaat.
8. Een hulpprogramma opstellen voor de terugkeer van vluchtelingen die dat wensen als de situatie in hun land van herkomst het toelaat.  
9.  De opvangcentra moeten verbonden zijn met het verenigingsleven en met de wijk.
In die centra moet een beleid gevoerd worden dat sociaal is en gericht op integratie, en moet ontmoetingen met mensen uit de wijk bevorderen. De solidariteit van de burgers moet worden aangemoedigd en niet gecriminaliseerd zoals de regering wil doen met haar huisbezoeken.

 

1. De Afspraak op vrijdag, 16 juni 2018

2. https://frontex.europa.eu/along-eu-borders/migratory-map/

3. http://www.unhcr.org/fr/urgence-nigeria.html

4. https://www.monde-diplomatique.fr/2017/10/BERTHELOT/57963

5. http://plus.lesoir.be/161497/article/2018-06-08/turquie-ne-peut-pas-se-permettre-une-generation-perdue

6. https://www.rtbf.be/auvio/detail_des-migrants-refoules-dans-le-sahara-par-l-algerie?id=2367673

 

Commentaar toevoegen

Reacties

Wordt het niet stilaan de tijd om al die politieke spelletjes te doorzien ... Achter de schermen wordt er gewerkt aan een nieuwe wereldorde .... zie agenda 21 en agenda 30 van de VN . Een wereld schoolsysteem ...wereld arbeidssysteem , wereldpensioensysteem , wereldrechtsysteem ...enz . En replacement migration is een onderdeel van het plan ... ( gewoon te lezen op de website van de VN ) Onze politici zijn de poppenspelers , die de aandacht afleiden van wat er werkelijk aan de hand is . Achter de schermen wordt er vergaderd met multinationals, bankensector en economen op de jaarlijkse bildenbergconferentie . Ook onze minister Michel... lijst te vinden op de website van de bildenberggroep . Degenen die van de bevolking het mandaat krijgen ( afdwingen) om de maatschappij te regelen , dienen andere belangen dan die van de bevolking . Ik ben van mening dat vluchtelingen slachtoffer zijn van wat er achter de schermen wordt georkestreerd. Ook wij Europeanen zijn slachtoffer ...
Afrika wordt nog alijd leeggeroofd. Netto stroomt er jaarlijks 41 miljard uit Afrika. Ook het NATO ingrijpen in Libië (hoegenaamd om Libiërs te beschermen, maar met als resultaat jarenlange chaos en terreur, en miljarden aan buitenlandse tegoeden die zijn verdwenen/bevroren) heeft de situatie alleen maar erger gemaakt. In dat verband kan het niet als toeval worden beschouwd dat in 2011 Libië doende was een Afrikaanse gouden dinar te introduceren, om de Afrikaanse economie te versterken, en dat plan door de NATO interventie werd gedwardsboomd. Het imperialisme is dus nog altijd een bedreiging voor Afrika. De enige echte bondgenoot van Afrika is China, die daar voor miljarden aan infrastructuur bouwt. Eén van noodzakelijke ontwikkelingsmogelijkheden voor Afrika betreft de bouw van een groene muur om landen in de Sahel te beschermen tegen de oprukkende woestijnen. De sahel landen willen een groene zone beplanten met bomen van senegal tot eritrea in een gebied van 8000 x 15 km. Dit voorkomt niet alleen dat nog meer landbouwgrond verdwijnt, maar kan ook nieuwe landbouwgrond opleveren, waarmee honderduizenden afrikanen in hun voedsel kunnen voorzien. China heeft reeds bewezen dat zo'n methode werkt door al tientallen jaren massaal bomen te planten in de Gobi woestijn, waardoor vruchtbare productieve landbouwgrond werd gecreërd. Als Europa daadwerkelijk een bijdrage zou willen leveren aan het verminderen van de vluchtelingenstroom, dan zou Europa de bouw van deze groene muur mee moeten financieren.