Theo Francken, te gast bij de exclusieve Club van Lotharingen op 30 januari. (Foto Bert Dewaele / ID Agency)

Vluchtelingen: Francken wil profiteren van een “goede crisis”, burgers willen oplossingen aanreiken

De tegenstelling was groot gisteren. Enerzijds was er een diner van 145 euro in de Club van Lotharingen, waar Theo Francken te gast was, en anderzijds was er de alternatieve bijeenkomst georganiseerd door Vriendschap zonder Grenzen en andere veldwerkorganisaties in een café in de Marollen. Verenigingen die Francken verwijt dat ze geen enkele oplossing hebben, maar die hij nooit heeft willen ontmoeten.

Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) was dinsdag 30 januari uitgenodigd in de Club van Lotharingen. Die club omschrijft zichzelf als een “een ontmoetings- en netwerkplaats voor bedrijfsleiders uit de private en openbare sector, beoefenaars van vrije beroepen en vooraanstaande figuren uit academische en politieke kringen”. De prijs om deze conferentie met diner bij te wonen en het voorrecht te hebben zich “tussen de juiste mensen” te bewegen? 145 euro. Mensen die zich zorgen maken over hun sociale zekerheid waren ongetwijfeld niet uitgenodigd.

Op datzelfde moment organiseerde Vriendschap zonder Grenzen (VZG) een paar honderd meter verderop in de Brusselse volkswijk de Marollen, in een café een alternatieve bijeenkomst met veldwerkorganisaties. Mehdi Kassou van het burgerplatform voor opvang in het Maximiliaanpark, Mikael Franssen van Le Ciré en Alexis Deswaef van de Ligue des droits de l’Homme waren daar aanwezig. Terwijl Francken zijn rijke vriendjes uitlegde dat de “mensenrechtenfundamentalisten met geen enkel inhoudelijk voorstel komen”, stelden de veldwerkorganisaties oplossingen voor de migrantencrisis voor. Organisaties waarmee noch premier Michel, noch minister van Binnenlandse Zaken Jambon, noch Theo Francken zich tot dusver ooit verwaardigd hebben een woord te wisselen, benadrukte Alexis Deswaef.

Terwijl Theo Francken ontvangen werd in de mondaine Club van Lotharingen, organiseerden Vriendschap Zonder Grenzen en andere veldorganisaties een alternatieve conferentie in een café in de Marollen. (Foto Bert Dewaele / ID Agency)

Niet alleen het contrast tussen de op huid gebakken Noorse skrei met groene kool en aardappelmousseline, opgediend in de Club van Lotharingen, en de gratis croissants die door VZG werden aangeboden was frappant. Ook de sfeer was volstrekt anders. In de Club van Lotharingen zien we een breed glimlachende en zelfvoldane Francken die het woord neemt en zijn beleid om de grenzen te sluiten verdedigt. In het café neemt Mehdi Kassou het woord, met een krop in de keel en tranen in de ogen. Hij vraagt zich opnieuw af wie die jonge vluchteling is, die tijdens zijn poging om aan de politie te ontsnappen doodgereden werd toen hij de E40 probeerde over te steken.

Verspil nooit “een goede crisis”

“Een goede crisis mag je nooit verspillen”, beëindigde Theo Francken zijn toespraak in de Club van Lotharingen, onder luid applaus van het establishment. De N-VA gebruikt de vluchtelingencrisis om een reeks democratische rechten opnieuw ter discussie te stellen: mensen terugsturen zonder na te gaan of ze in hun thuisland foltering riskeren, de mogelijkheid om buitenlanders met een wettige verblijfsvergunning het land uit te zetten zonder enige vorm van proces en de onschendbaarheid van de woning, met het wetsontwerp over “woonstbetredingen”. De staatssecretaris beweert dat de politie dat wetsontwerp nodig heeft om de woning te kunnen betreden van migranten zonder papieren die niet bereid zijn mee te werken. Nochtans gaat het hier slechts over 5% van de gevallen en verklaart dat niet waarom het wetsontwerp ook toelaat dat de politie huiszoekingen bij solidaire burgers die migranten opvangen uitvoert, en mensen fouilleert.

De N-VA gebruikt de vluchtelingencrisis om de aandacht en de woede van het volk af te leiden. Terwijl de regering onze pensioenen wil verlagen, ons langer wil laten werken, een indexsprong heeft goedgekeurd, mini-jobs heeft gecreëerd die steeds minder bijdragen aan de sociale zekerheid, cadeaus geeft aan de grote bedrijven, beschuldigt ze de 500 migranten in het Maximiliaanpark ervan dat ze een bedreiging zijn voor onze sociale zekerheid. De vertegenwoordigers van de grote bedrijven die gisteren aanwezig waren, moeten zich in de handjes gewreven hebben.

Verenigingen reiken wél oplossingen aan

Mehdi Kassou van het burgerplatform legde uit dat ze al herhaaldelijk een dialoog aangevraagd hebben om oplossingen te zoeken, maar dat op hun vraag nooit een antwoord is gekomen. Vandaag zorgen een kleine drieduizend gezinnen voor de opvang van ongeveer vijfhonderd migranten. “Dankzij die burgers is een Belgisch Calais tot dusver vermeden kunnen worden, de regering liegt als ze beweert dat zij een tweede Calais in Brussel heeft kunnen tegenhouden”, verduidelijkte Alexis Deswaef. En hij herinnerde ons eraan dat de regering vooral angst wou zaaien door de term “jungle van Calais” te gebruiken, want de 500 migranten hier in Brussel kun je onmogelijk vergelijken met de 15.000 migranten die zich ophielden in het kamp van Calais. De hartelijke opvang die deze drieduizend gezinnen reeds meerdere maanden bieden, heeft trouwens ook geen ”aanzuigeffect” gehad, vertelde Mehdi Kassou nog.

De verenigingen bieden wel degelijk oplossingen. Ze eisen dat er iets aan de oorzaken wordt gedaan, zoals de oorlogen waaraan België heeft deelgenomen en die miljoenen mensen op de vlucht hebben gejaagd. “Die mensen zijn niet blij dat ze vluchteling zijn, dat is niet wat ze willen”, legde Riet Dhondt van VZG uit. Ze zei ook dat veel vluchtelingen die zij heeft ontmoet, niets liever willen dan naar huis terugkeren als de oorlog afgelopen is.

De onevenwichtige handelsakkoorden tussen Noord en Zuid worden eveneens aangehaald als een van de oorzaken die zorgen voor een grotere ongelijkheid, bovenop de opwarming van de aarde waarvoor de Europese landen een grote historische verantwoordelijkheid dragen. Maar het enige antwoord dat de regering voor die problemen heeft, is erin toestemmen nieuwe gevechtsvliegtuigen te kopen en de ambities in de strijd tegen de opwarming van de aarde naar beneden bij te stellen.

De verenigingen pleiten ook voor meer onderlinge Europese solidariteit bij het verdelen van de vluchtelingen over Europa, in plaats van landen zoals Griekenland en vandaag ook Italië te vragen hen allemaal op te vangen. Op korte termijn zou België de migranten in het Maximiliaanpark toestemming kunnen geven hun asielvraag in te dienen zonder dat ze naar Italië terug moeten keren, opperen Mehdi Kassou en Alexis Deswaef. Die vluchtelingen zouden niet proberen naar het Verenigd Koninkrijk te reizen als wij ze de mogelijkheid boden om in België asiel aan te vragen.

Over de sociale zekerheid zegt Mikael Franssen van Le Ciré dat het precies in ieders belang is dat er oplossingen worden gevonden, om te vermijden dat die mensen gedwongen worden om in de illegaliteit te blijven. Migranten zonder papieren hebben volgens hem immers geen enkele manier om de baas te dwingen hun rechten te respecteren. Die kan hen gemakkelijk verplichten tegen een hongerloontje te werken en zo de lonen van een hele sector naar beneden halen. En bovendien kúnnen migranten zonder papieren die werken niet bijdragen aan de sociale zekerheid …