Vrijheid voor Palestijnse verzetsheldin Ahed Tamimi: "strijd gaat verder"

Zondag 29 juli kwam Ahed Tamimi vrij. De 17-jarige Palestijnse werd in één klap wereldberoemd als symbool van Palestijns verzet toen ze een Israëlische militair een klap gaf en daarvoor in de gevangenis vloog. Ze klonk blij, maar ook erg strijdbaar: "We strijden voor gelijkheid en sociale rechten." 

Ahed Tamimi werd in december 2017 opgepakt toen ze een Israëlische militair sloeg, bij de zoveelste daad van repressie tegen haar dorp. Die daad van verzet werd gefilmd en ging viraal. Een dag later werd ze officieel in beschuldiging gesteld voor het ‘in gevaar’ brengen van de Israëlische veiligheid’. Ze kreeg 8 maanden gevangenisstraf, in een Israëlische militaire gevangenis ver weg van haar familie. Toen ze zondag vrijkwam, was ze duidelijk emotioneel en erg blij om terug verenigd te zijn met familie en dorpsgenoten. Maar ze klonk ook erg strijdbaar.

"Onze strijd gaat verder", zei de jonge Palestijnse activiste tijdens een persconferentie na haar vrijlating. "We strijden voor gelijkheid en sociale rechten. Ook de internationale solidariteit is belangrijk om de isolatie en de sancties die opgelegd worden door de Israëlische regering, tegen te gaan."

Ahed als symbool van het nieuwe Palestijnse verzet

Ahed is pas 17 en woont in het Palestijnse dorp Nabi Saleh, op de Westbank. Jarenlang had zij samen met andere dorpsbewoners van Nabi Saleh een wekelijkse confrontatie met het Israëlische leger. Kolonisten van een nabijgelegen kolonie hadden hun land en een belangrijke waterbron gewelddadig afgenomen. De waterbron is van vitaal belang voor het dorp dat quasi volledig afhankelijk is van landbouw.

Ahed werd door haar arrestatie en vooral de baldadige en trotse manier waarop ze ermee omging het symbool voor het opnieuw aangewakkerde Palestijnse verzet.

“Er is geen rechtvaardigheid onder de bezetting” riep ze luid en boos toen ze werd weggebracht na haar uitspraak. Er doken beelden op van haar ondervragingen. Ze werd gechanteerd om schuld te bekennen, anders zou haar familie aangepakt worden. Ze werd seksueel geïntimideerd en kreeg commentaar op haar mooie, maar ook westerse uiterlijk etc. Ze gaf geen kik en bleef trots opkomen voor zichzelf en haar volk.

Een paar maanden later protesteerden duizenden Palestijnen, vooral jongeren, in Gaza aan de grens met Israël. Het Israëlische leger reageerde bloeddorstiger dan ooit op het ongewapende verzet van de Palestijnen. Israëlische scherpschutters vermoordden toen 137 Palestijnen. Er vielen 15.000 gewonden. Ahed is ook voor die Gazanen een symbool van verzet en ook zij blijven waardig, met opgeheven hoofd volhouden.

Ahed Tamimi: “Ik wil niet gezien worden als een slachtoffer. Ik geef hen niet de voldoening dat zij kunnen  bepalen wie ik ben of wie ik zal worden, omdat ze macht hebben. Ik heb gekozen om mezelf te verdedigen. We willen geen steun voor enkele fotogenieke tranen, maar omdat we voor de strijd gekozen hebben. En omdat deze strijd juist is. Het is enkel via deze strijd dat we ooit zullen kunnen stoppen met huilen.”

Op haar persconferentie maakte Ahed al gauw duidelijk dat haar gevangenschap haar activisme niet heeft ingetoomd. Zij is dan wel vrijgelaten, maar er zijn nog heel wat Palestijnse politieke gevangenen (waaronder meer dan 300 minderjarigen) die vastzitten in Israëlische militaire gevangenissen. Voor hen zal ze de strijd verder zetten.

Ze vertelde ook dat ze erg veel stress had tijdens haar verblijf in de gevangenis, omdat ze niet zou kunnen deelnemen aan examens en daardoor niet zou kunnen afstuderen. Daarom organiseerde ze er een klas samen met andere gevangenen. Ze studeerden er samen onder meer internationaal recht. Ze wil graag naar de universiteit om rechten te studeren "om de Palestijnse zaak verdedigen op internationale fora".

De jonge activiste sloot haar persconferentie af met de woorden "De macht ligt bij het volk, en het volk zal zijn eigen lot en zijn eigen toekomst bepalen."

Israël standvastiger dan ooit als gruwelijk apartheidsregime

Een 17-jarige die iedereen heeft gedwongen een mening te hebben over de bezetting. Het blijft verbazingwekkend. De realiteit van de bezetting werd ontmaskerd toen het voor veel mensen duidelijk werd dat mensen in deze situatie worden geboren, dat hun rechten worden geschonden, dat ze op hun zestiende naar een militaire gevangenis worden gestuurd voor kleine daden van verzet ... Het was een grondige blaam voor Israël.

Toch wou de extreemrechtse vleugel in Israël, die vandaag sterker dan ooit staat, koste wat het kost een symbooldossier van haar maken. Ze had immers het Israëlische leger ten schande gezet. De Israëlische militaire gevangenissen herbergen meer dan 300 minderjarige Palestijnen. Het is enkel door een grote internationale golf van solidariteit dat Ahed een, naar Israëlische maatstaven, relatief korte gevangenisstraf heeft gekregen.

De Amerikaanse president Trump besloot om “zijn” ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verhuizen en gooide zo nog meer olie op het vuur. De Palestijnen zien het oostelijke deel van Jeruzalem immers als een deel van hun land en niet als de hoofdstad van Israël. Daarmee bevestigde hij zijn bondgenootschap met Israël en kreeg premier Netanyahu een carte blanche om zijn gruwelijke bezettingsbeleid nog meer kracht bij te zetten.

Israël is zowaar nog standvastiger geworden in in haar moorddadig apartheidsbeleid. Op 19 juli werd Israël officieel de Joodse natiestaat. Een hoogtepunt in de zionistische geschiedenis, dixit Netanyahu. Het werd meteen ook een nieuwe hoogte in een geschiedenis van bezetting, onderdrukking, racisme en etnische zuivering van de Palestijnen.

Het belang van haar vrijlating

Ahed is een symbool geworden van een nieuwe generatie Palestijnen. Ze nemen de Israëlische bezetting en de oogkleppen van de internationale gemeenschap niet meer. De Palestijnse strijd heeft een nieuwe adem gevonden.

“ Ik wil iedereen bedanken die me heeft bijgestaan toen ik in de gevangenis zat. De vrouwelijke gevangenen zijn echt sterk en hebben we goed ondersteund. In het bijzonder wil ik iedereen bedanken die campagne voor me heeft gevoerd.”

De zaak Ahed toont welk effect internationale aandacht heeft. De strijd in Palestina is aangewakkerd, maar ook in Israël is de bezetting plots een issue geworden. Nochtans werd er altijd alles aan gedaan om dit “gegeven” te normaliseren voor Israëliërs. Maar het regime kan niet meer om de feiten heen: Palestijnse minderjarigen worden door militaire rechtbanken veroordeeld, hun rechten worden geschonden en ze krijgen gevangenisstraffen, voor lichte vergrijpen.

Ahed is een symbool geworden van een nieuwe generatie Palestijnen. Ze nemen de Israëlische bezetting en de oogkleppen van de internationale gemeenschap niet meer. De Palestijnse strijd heeft een nieuwe adem gevonden. Als PVDA zijn wij altijd een medestrijder geweest voor de basisrechten van het Palestijnse volk.

Vlak na haar opsluiting zijn wij gestart met een solidariteitscampagne. We kregen hiervoor al meer dan 1500 boodschappen (online en op papier) binnen. Ze waren gericht aan Ahed, haar familie en de meer dan 6.000 Palestijnen die zijn ontvoerd en opgesloten door de Israëlische staat.

We willen jullie oproepen om haar ook nu nog een boodschap te sturen. Na haar vrijlating zullen wij die boodschappen overmaken aan haar.

Op ManiFiesta, het feest van de Solidariteit op 8 en 9 september, gaat er een Palestinaconferentie. We gaan er dieper in op de rol van cultuur in het verzet tegen Israël met Omar Barghouti, medeoprichter van de bdsmovement.net, Eyal Sivan, Israëlisch documentairemaker en Kristien Hemmerechts, Belgische schrijfster. Meer info hier.