Foto Citizen 59 / Flickr

Wie zijn de grote vermogens achter die multinationals die nauwelijks belastingen betalen?

auteur: 

Webteam PVDA

De PVDA deed onderzoek naar de vijftig bedrijven de grootste fiscale korting kregen. In 2015 kregen ze een fiscaal cadeau van 6,9 miljard euro. Waar gaat dar geld heen? Welke grote vermogens schuilen achter die multinationals?

De vijftig bedrijven die in 2015 de grootste fiscale korting opstreken, betaalden gemiddeld slechts 2,7% belastingen (in plaats van de normale aanslagvoet van 33,99%. De nieuwe studie van de PVDA toont dat die bedrijven een mooi cadeau van 6,9 miljard kregen. Wie profiteert ervan? Vooral de aandeelhouders, en dus de grote families van het Belgisch kapitalisme, want het grootste deel van de winsten wordt gebruikt om dividenden uit te betalen.

De KBC Groep, nummer een in de top 50, is een van de grote bastions van het Vlaamse kapitalisme. De groep wordt gecontroleerd door grote families als de families Leysen, Vlerick, Donck, Vanden Avenne, Baert ...

De Belgische chemiemultinational Solvay, nummer twee in de top 50, wordt gecontroleerd door drie van de oudste families uit het Belgische kapitalisme, die onderling verweven zijn door tal van huwelijksbanden: Solvay, Janssen en Boël. Graaf Nicolas Boël zit trouwens zelf de raad van bestuur voor. Deze families hebben ook nog andere vennootschappen in hun bezit, op de 34ste plaats Henex (groep Boël) en op de 40de plaats UCB, pronkstuk van de familie Janssen.. 

Vloerbekledingbedrijf Unilin (4de plaats) is in handen van de Amerikaanse groep Mohawk Industries die ook IVC (16de plaats) in handen heeft, maar dit waren Belgische vennootschappen voor ze werden verkocht. De verkoop van het bedrijf maakte van Filip Balcaen een gelukkige euromiljardair. Hij is nu aandeelhouder van Mohawk en is nog steeds voorzitter van de Raad van Bestuur van IVC. 

Biergigant AB InBev (5de plaats) heeft decennialang als grote Belgische aandeelhouders de families de Spoelberch, de Mévius en Vandamme, die de eerste plaatsen bezetten in de lijst van de grootste Belgische fortuinen. Zij controleren ook de ondernemingen Rayvax (41ste plaats) en Amelie-Fin (49ste plaats). We willen er ook even aan herinneren dat de Spoelberchs en consorten vaste afnemers zijn van kleine en grotere schikkingen met de fiscus. Hun naam komt voor in zowat alle fiscale ontwijkingsschandalen (SwissLeaks, LuxLeaks, PanamaLeaks …). Hun fortuin wordt op een slordige 51 miljard geschat. 

De familie Lhoist, waarvan het vermogen op 3 miljard euro wordt geschat, verschijnt ook enkele keren in de top 50 via Dolmie in Marche-les-Dames (12de plaats) en uiteraard … Lhoist zelf (26ste plaats).

Vermelden we ten slotte nog bij de Belgische fortuinen Albert Frère (via Total Petrochemicals & Refining, 10de plaats, het vroegere Petrofina, dat hij verkocht aan de Franse oliegroep), Emsens (SCR-Sibelco, 31ste plaats), Bekaert (Bekaert, 19de plaats), Bertrand (Dredging International, 48ste plaats) en Delhaize (Delhaize Le Lion, 17de plaats).

(Bron Marco Van Hees en Ludwig Verduyn op www.derijkstenbelgen.be)

Fiscale vluchtelingen tussen buitenlandse fortuinen

Wat hebben Bernard Arnault, Jean-Charles Naouri en de familie Mulliez gemeen? Het zijn Fransen, ze zijn zeer rijk, actief in de grootdistributie en … ze staan in onze top 50. 

Bernard Arnault – aandeelhouder van Carrefour, maar vooral van een luxe-imperium – had ongeveer een jaar (in alle discretie) zijn domicilie in Ukkel, maar toen het hem niet lukte de Belgische nationaliteit te verwerven, keerde hij ons land weer de rug toe. Hij bezit nog steeds heel wat ondernemingen en ook de stichting die zijn groep controleert. Tot deze vennootschappen behoort ook Le Peigné (35ste plaats). 

Een groot deel van de familie Mulliez, die tientallen handelsnamen controleert (Auchan, Decathlon, Leroy-Merlin, Trois Suisses, Flunch, Auto 5 …) is om fiscale redenen gedomicilieerd in het Belgische Henegouwen. Ganemede Belgium (14de plaats) is vermogensrechtelijk een van de vennootschappen van Jean Mulliez en zijn drie zonen, Jean-Luc, Olivier en Gilles. Van deze vier woont alleen Olivier niet in een van de luxueuze villa’s in de befaamde ‘Rue Reine Astrid’ in Néchin. Op 442 miljoen euro winst betaalde Ganemede Belgium 770 euro belastingen. Dat is veel, in verhouding tot de belasting die SEPPCI neertelde. SEPPCI is een vennootschap in handen van de broer van Jean, Patrick. Op een winst van 373 miljoen betaalde de onderneming 770 euro belasting. Dat komt neer op een aanslagvoet van amper 0,002%. Dat is minder dan de 0,005% die Apple betaalde in Ierland.

De vennootschap Gelase (22ste plaats) wordt in fine gecontroleerd door Jean-Charles Naouri, 99ste op de lijst van de Franse fortuinen (lijst ‘Challenges 2016’) en CEO van Casino. Dat bedrijf heeft geen enkele voet aan de grond in België … tenzij op het vlak van belastingen. 

We vinden nog andere grote buitenlandse fortuinen achter de ondernemingen uit de top 50. Zo is er de Nederlander Edward Heerema die heel wat stof deed opwaaien door aan een nieuw schip van zijn rederij Allseas de naam van zijn vader te geven. Vader Heerama was een voormalig officier van de Waffen SS. Zijn Société d’exploitation du Solitaire staat op 8 en zijn Société d’exploitation d’Audacia op 21).

Daarnaast zijn er nog Ingvar Kamprad (Ikea Service Centre, 13de plaats, de grootste aftrek via notionele intrest in het hele klassement: 303 miljoen euro); Ferdinand Piesch (Volkswagen Group Services, 43ste plaats); Theo Müller (UTM Belgian Finance, 33ste plaats), de familie Brenninkmeier, oprichter van C&A (Redevco Retail Belgique, 47ste plaats) of de machtige Zweedse familie Wallenberg (Electrolux Home Products Corporation, 50ste plaats).

De rijken rijker 

Fiscale cadeaus worden meestal gerechtvaardigd met het argument dat ze bedrijven een zetje in de rug geven om te investeren. Nou, mooi niet. Fiscale cadeaus worden opgestreken en van veel return is er geen sprake. De PVDA analyseerde de top 1000 van de meest winstgevende bedrijven. De studie toont aan dat er op de 45 miljard euro winst na belastingen, 25 miljard worden uitgekeerd als dividend. Dat is maar eventjes 55% dat in de zakken van de aandeelhouders verdwijnt. Fiscale cadeaus dienen vooral om de allerrijksten nog rijker te maken..

Grote fortuinen passeren twee keer langs de kassa 

Voor die grote fortuinen, zowel Belgische als buitenlandse, is het Belgische belastingsysteem een zegen. Hun bedrijven betalen een verwaarloosbaar kleine belasting en hun aangroeiend persoonlijk vermogen blijft helemaal onbelast. Ze passeren dus twee keer langs de kassa. Als dat geen bijkomend argument is om een belasting op grote fortuinen in te voeren: een miljonairstaks op alle vermogens boven een miljoen euro.

Commentaar toevoegen

Reacties

Het is al heel lang bekend, dat een heel klein deel van de mensheid zo'n beetje alle geld heeft. Verschil in inkomen en bezit, soit. Maar dit is te extreem. Op al die kapitalen kunnen ze makkelijk genoeg belasting betalen om de begrotingstekorten van alle landen op te heffen. En ze kunnen daarnaast nog genoeg geld opbrengen om honger en armoe en gebrek aan scholing uit de wereld te helpen. En dat argument van "werkgelegenheid scheppen" is al heel lang achterhaald. Groeten, Edward
het is inderdaad wel een gegeven om bij stil te staan. verschillen mogen er zijn, maar niet ten koste van een maatschappij die ten onder gaat.