1.500 woeste dokwerkers betogen tegen de aanval van Europa op hun statuut

Niemand kon vrijdag op de Europese betoging naast de 1500 woeste dokwerkers kijken. Ze voerden actie omdat de Europese Commissie hun beschermd statuut, beter gekend als de wet-Major, wil vernietigen. Pieterjan Caes bracht de dag door met de dokwerkers en brengt verslag uit.

Een week geleden ontving de Belgische regering een brief van de Europese Commissie. Wie de brief leest, kan niet anders vaststellen dan dat het gaat om een echte oorlogsverklaring aan de havenarbeiders. De Europese Commissie wil via een inbreukprocedure hun statuut met de grond gelijk maken. De aanleiding is een klacht van Fernand Huts, maar eigenlijk was Europa zich al langer aan het voorbereiden op  een aanval. De havenvakbonden zijn zich natuurlijk ook bewust van de ernst van de situatie en mobiliseren massaal voor de betoging. 

In hun pamflet lees ik:

“De Europese Commissie valt onze arbeidsorganisatie aan op de verplichting om met erkende havenarbeiders te werken, de beperking inzake het vast dienstverband en het poolsysteem, de beperking qua ploegensamenstelling en polyvalentie (beroepscategorieën) en de verplichting om havenarbeiders te gebruiken in het logistiek contingent. Met deze frontale aanval op de havenarbeiders is het voor ons duidelijk dat de Europese Commissie geen sociaal Europa wenst!”

Voor mijn toekomst als havenarbeider

Vrijdagochtend 8 uur fiets ik richting de Paardenmarkt waar de Antwerpse dokwerkers van de BTB (ABVV) vertrekken. De havenwerking van de PVDA heeft een mooie sticker gemaakt en een pamflet geschreven. We verdelen het materiaal. Vooral de sticker wordt gretig aangenomen.  Er staan 11 bussen klaar om te vertrekken. De dokwerkers van ACV-Transcom en ACLVB vertrekken met nog eens 500 man vanuit de stations. 

Een uurtje later neem ik samen met een jonge dokwerker de trein naar Brussel. Hij vertelt me: “Ik sta elke dag klaar om te werken, ook in het weekend. Je moet weten dat havenarbeid gevaarlijk werk is. Elk jaar hoor je over zware tot dodelijke arbeidsongevallen. Stel je dan eens voor dat je aan de kaai werkt met een kraanman die zijn job niet meer fatsoenlijk kent, omdat hij zich niet meer kan specialiseren. Dan riskeer je je leven. Als ik dit werk niet meer mag doen onder het bestaande statuut, dan zoek ik eigenlijk beter ander werk. Maar dat is een slecht plan. Door de crisis vind je moeilijk een deftige job. Daarom zal ik vechten tot het einde voor mijn toekomst als havenarbeider.”

In Brussel verenigen de 1200 dokwerkers van de haven van Antwerpen zich met enkele honderden collega’s uit de kleinere havens van Zeebrugge en Gent. Ook daar is de oproep van de vakbonden massaal opgevolgd. Ik zie ook internationale delegaties uit Rotterdam, Rouen en Le Havre. Dokwerker Yvan Heyligen (ACV) vertelt aan een journalist van Solidair: “Dit is nog een lichte betoging, maar de politici zoals De Backer van Open Vld mogen goed weten: als ze de havens verder blijven liberaliseren, dan zullen ook de dokwerkers een stap verder zetten. Daarom bij deze, heren politiekers, denk aan wat er in Straatsburg gebeurd is. Raak niet aan ons loon! Fernand Huts is daarmee al begonnen, door logistieke havenarbeiders, die al 30 % minder verdienen dan de havenarbeiders van het algemeen contingent, te vervangen door nog goedkopere interims. Nu wil de Europese Commissie op die weg voortgaan, maar dat pikken wij niet!”

Er is nog maar een partij die het voor ons opneemt, dat is de PVDA

De dokwerkers zijn niet te houden en nemen de kop van de betoging. Ik sta aan het podium van de PVDA met Peter Mertens en zie hun blok voorbij razen terwijl echt iedereen uit volle borst roept ‘Handen af van de wet-Major’. Ze blijven het herhalen, de spirit is indrukwekkend. De delegees proberen hun mensen in het blok te houden, want bij sommigen laait de frustratie zo hoog op dat ze op hun eentje het Europees parlement, de Wetstraat of het hoofdkwartier van de VLD zouden bestormen. 

Er is trouwens veel sympathie voor de PVDA bij de havenarbeiders. Een dokwerker springt op het podium en roept de slogans mee. Sommigen geven Peter Mertens een stevige handdruk of een schouderklop. Velen hebben onze sticker op hun rug geplakt. Het sluit aan bij de gesprekken die ik de laatste tijd vaak voer. Vooral jonge dokwerkers zeggen me: “De rijken worden rijker gemaakt ten koste van de werkmens. Je hebt met de verkiezingen geen andere keus meer, er is nog maar een partij die het voor ons opneemt, dat is de PVDA.”

Aan het einde van de betoging zien de dokwerkers het Berlaymontgebouw in de verte. Dat is het hoofdkwartier van de Europese Commissie. Ze zijn niet meer te houden en stormen de straat op richting het gebouw waar de gehate Eurocommissaris van Transport, Sim Kallas, zijn bureau’s heeft. Aan het einde van de straat staat er een politieversperring met waterkanon en Friese ruiters. Dokwerkers laten zich niet zomaar tegenhouden als hun job op het spel staat en er ontstaan schermutselingen.

Zeg er ook bij waarom we zo woest zijn

Wat verder zie ik een VRT-journalist driftig discussiëren. Hij probeert dokwerkers te overhalen om het gevecht met de politie te stoppen. Ik hoor hem zeggen: “Door deze actie verplicht je ons beelden van rellen te tonen. Als die niet zouden gebeuren, dan krijgen wij de kans om de eisen van de betoging te brengen.” Ze antwoorden: “Toon die beelden maar, laat de wereld maar zien welk signaal wij geven aan de Europese Commissie als die onze job kapotmaakt. Maar zeg er ook bij waarom we zo woest zijn. Leg de kijkers uit wat er voor ons op het spel staat.” Het tweede deel van het antwoord komt jammer genoeg amper aan bod in de journaals, met uitzondering van de Antwerpse regionale televisie. Zij volgen tijdens de betoging BTB-militant Bart Pierré. Hij zegt: “Dit is een signaal dat we aan Europa willen geven. Sol niet met de havenarbeiders. Ga de dialoog aan gelijk gezonde mensen en kom tot een oplossing waar we ons allemaal in kunnen vinden. Anders krijg je toestanden in de havens.”

Deze betoging is zeker geen eindpunt. Niet voor de aanval van de Europese Commissie en dus ook niet voor de havenarbeiders. In de havens wordt nu volop gediscussieerd over de volgende stappen: een volgende betoging of beter alle havens platleggen met een staking? Wordt zeker vervolgd.

Commentaar toevoegen