vakbonden

Woensdag 7 oktober trokken opnieuw honderdduizend landgenoten door de straten van de hoofdstad om te protesteren tegen het asociale regeringsbeleid. Er waren opvallend veel jonge werknemers die de besparingen beu zijn en eisen dat de sterkste schouders worden aangesproken. Her en der viel te horen, of te lezen, hoezeer mensen het beu zijn dat telkens het werkende deel van de bevolking moet inleveren, terwijl het gefortuneerde deel buiten schot blijft.

'De algemene werkstaking als politieke staking wegzetten is niet zo onschuldig als het lijkt', zegt Peter Mertens (PVDA) in het schaduwparlement van Knack.be. 'We hebben allemaal baat bij sterke vakbonden, dat is de les die we trekken uit de periode Thatcher en Reagan'.

Luk Vandenhoeck is 62 jaar en strijdt nog elke dag tegen onrechtvaardigheid, al verliest hij daarbij zijn gevoel voor humor niet. Wat stoort hem vandaag het meest? “De werkdruk, de uitputting en afjakkerij van bijna iedereen die nog werk heeft”, zegt hij. Wat wenst hij het Parlement na 25 mei graag toe? Het verfrissende contrast tussen PVDA+-verkozenen die sterk leunen op hun achterban en verkozenen van andere partijen die een dikke wedde opstrijken, maar dat contact met de achterban kwijt zijn. Hij wil dat de verzuchtingen én concrete oplossingen van gewone mensen daar eindelijk eens weerklinken.

Christian Viroux, gepensioneerd vrijgestelde van de algemene centrale van het ABVV in Charleroi zal op de lijst staan van de PVDA. Voor zijn kennissen is dit geen verrassing. Gedurende tientallen jaren verweet hij de leiders van de PS dat ze de kracht verloren waren om de S in hun naam te dragen. Een partij, dat wel, maar niet meer socialistisch. Tegelijk konden de aanwezigheid van de PVDA op het terrein en het engagement van haar militanten hem charmeren.