Syndicaal

De uitlatingen van Vlaams minster-president Geert Bourgeois (N-VA) tonen aan dat de N-VA van de minste gelegenheid gebruikmaakt om het te hebben over splitsen. Een bewuste strategie met als doel het verzet tegen het regeringsbeleid, dat leeft in het zuiden én het noorden van het land, te verdelen.

Deze vrijdag 24 juni werden overal in het land vakbondsacties gevoerd, met ook stakingen in zowel privé als openbare diensten. Een duidelijk en breed signaal tegenover de recente regeringsaanvallen tegen de pensioenen en de 38-urenweek. En tegelijk een springplank naar een nog warmer sociaal najaar.

Raoul Hedebouw, woordvoerder én volksvertegenwoordiger van de PVDA, maar volgens Lieven Van Gils ook “een van de nieuwe wonderboys van de politiek”, was maandag te gast in Van Gils en Gasten (Een). Hij sprak er oa over hoe de regering doet wat de bevolking niet heeft gestemd en daarom niet meer representatief is, waarom de politici de maatregelen die ze beslissen beter ook op zichzelf zouden toepassen, hoe de PVDA niet alleen de proteststem maar ook de hoopstem mobiliseert, en waarom de solidariteitsbeweging tussen het noorden en zuiden van het land belangrijk én mogelijk is. (Beelden Een)

“Ik was dinsdag op de betoging, samen met 80.000 Vlamingen, Brusselaars en Walen. Jullie zouden beter ook eens komen luisteren, want de woede onder het volk is groot”, sprak PVDA-volksvertegenwoordiger Raoul Hedebouw op 26 mei in de Kamer tot de rechtse parlementsleden.

In tegenstelling tot de framing die men in het noorden van het land wil opleggen, vuurt onze partij de sociale acties in het zuiden van het land niet aan. Integendeel. Wij werken aan de eenheid, en zijn helemaal geen voorstander van gesplitste acties.

“Als de bevolking geduldig is dan komt alles wel goed”, zegt Bart De Wever. Dat doet erg sterk denken aan de eindgeneriek van de Fabeltjeskrant: “Oogjes dicht en snaveltjes toe.” De bevolking lijkt die oproep gelukkig te negeren, schrijft Peter Mertens (PVDA). “De betoging van 24 mei is slechts de start van een nieuwe golf van sociaal verzet om de hoop te laten overwinnen op de wanhoop.”

Op 24 mei geven de vakbonden (ABVV, ACV & ACLVB) en vele anderen in Brussel afspraak om te betogen. Voor het behoud van de 38-urenweek en tegen “de sociale achteruitgang” die deze regering reeds doorvoerde en nog verder wil doorvoeren. Het is de eerste afspraak van een uitgebreid actieplan om deze regering terug de dwingen.

Minister van Werk Kris Peeters wil de strijd tegen zijn ‘hervorming van de arbeidsmarkt’ ondermijnen. “Het is toch niet zo erg” en “er kan nog over alles onderhandeld worden”, verklaart hij. Ook eind 2014, begin 2015 ging hij zo te werk. Maar vele syndicalisten hebben hun lessen getrokken.

De Brusselse en Franstalige cipiers hebben het voorstel van minister van Justitie Koen Geens verworpen en gaan hun derde stakingsweek in. Binnen de regering broedt een minicrisis, die de ministers proberen te bedwingen met draconische maatregelen.

Zes dagen lang, van 27 april tot 2 mei, hebben de werknemers van ZF Wind Power in Lommel in gemeenschappelijk vakbondsfront het werk neergelegd. “Er heerst hier geen overlegcultuur maar een oplegcultuur,” laat Wim De Laet van BBTK weten. De werknemers zijn zeer ontevreden over het huidige personeelsbeleid en de overvloed aan tijdelijke contracten. PVDA Limburg bracht meerdere bezoeken aan het piket om de stakers een hart onder de riem te steken.

Pagina's